Deze bijeenkomsten van bezorgde burgers tonen aan dat wij, als volk, bereid zijn op te staan tegen pogingen die onze vrijheid willen inperken. Ze zijn het bewijs dat we niet passief zullen toekijken hoe onze toekomst vorm wordt gegeven door krachten buiten onze grenzen. Dit is een strijd die gaat over het beschermen van onze unieke manier van leven, over het verdedigen van onze rechten en vrijheden die ons dierbaar zijn.

Nu is het moment om samen te komen, om te bouwen aan een netwerk van geïnformeerde en toegewijde burgers die klaarstaan om actie te ondernemen. We moeten onze krachten bundelen, kennis delen en strategieën ontwikkelen die ons verder helpen in deze strijd.

Samen schrijven we ons eigen narratief, een verhaal van vastberadenheid en veerkracht. Samen organiseren we ons, niet alleen om te protesteren, maar ook om oplossingen te bieden en alternatieven te creëren die resoneren met onze waarden en idealen.

Laten we dit moment van eenheid gebruiken om de fundamenten te leggen voor een toekomst waarin we zelf de controle behouden over ons lot. Dit is wat de globalisten vrezen: een verenigd volk dat zijn eigen pad bepaalt.

Eenheid en overwinning — dat is ons antwoord op de uitdagingen van onze tijd. Samen staan we sterk.

Het bericht Eenheid en overwinning – dat is ons antwoord op de uitdagingen van onze tijd. verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Vanuit de coulissen van de Verenigde Naties is een zorgwekkende ontwikkeling aan het licht gekomen. Een coalitie van globalisten en radicale progressieven, met de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) als hun speerpunt, plant een ‘marathon’ van besprekingen in Genève. Hun doel? Cruciale delen van het pandemieverdrag door te drukken, met de intentie om deze in mei 2024 te ratificeren – allemaal buiten het zicht van het publieke oog.

Dit streven is niet gewoon een bureaucratische oefening; het vertegenwoordigt een machtsgreep onder het mom van volksgezondheid. De COVID-19 pandemie heeft al een voorproefje gegeven van hoe snel onze basisvrijheden kunnen worden opgeschort in tijden van crisis. Lockdowns, verplichte QR-codes, en vaccinatie-eisen werden met weinig tegenspraak opgelegd, en degenen die durfden weerstand te bieden, werden geconfronteerd met ingrijpende rechtenbeperkingen.

Deze gebeurtenissen hebben een ontnuchterende waarheid onthuld: in een klimaat van angst en onzekerheid kan de controle over een bevolking aanzienlijk worden uitgebreid. Het pandemieverdrag, zoals voorgesteld door de WHO, is niet slechts een administratief document. Het heeft de potentie om een juridisch bindend raamwerk te creëren dat de manier waarop gezondheidsbeleid wereldwijd wordt gevoerd fundamenteel zou veranderen, waardoor de soevereiniteit van naties en het individuele recht om gezondheidsbeslissingen te nemen, worden ingeperkt.

De voorgestelde machtsexpansie van de WHO omvat vergaande controle over landen, gezondheidswerkers, en burgers, met de autoriteit om pandemieën uit te roepen die diepgaande gevolgen kunnen hebben voor ons dagelijks leven. Bovendien dreigt het verdrag onze vrijheid van meningsuiting te beknotten onder het voorwendsel van het bestrijden van desinformatie, waardoor een selecte groep globalisten de arbiters van de waarheid worden.

Dit alles wordt gefinancierd met miljarden euro’s uit de zakken van belastingbetalers, een zware last voor burgers wereldwijd. De haast waarmee de WHO deze bijeenkomst organiseert, spreekt boekdelen over hun wanhopige poging om dit verdrag door te drukken voordat de wereldbevolking de ware implicaties ervan kan doorgronden.

CitizenGO staat in de voorhoede van de strijd tegen deze dreiging, klaar om de noodklok te luiden en burgers over de hele wereld te mobiliseren. Maar deze strijd kan niet alleen worden gewonnen. Het vereist de collectieve inzet van geïnformeerde burgers die bereid zijn op te staan tegen deze poging tot centralisatie van macht.

Teken de petitie HIER

Het bericht Bescherm Onze Vrijheid tegen het WHO-Pandemieverdrag verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Steeds vaker kom ik terecht op het woord “vrijwilligheid” en het begint steeds meer voor mij te betekenen. Het vormt de basis van het voluntarisme, de filosofische stroming waarin voor mij de puzzelstukjes op dit moment in elkaar vallen. Vrijwilligheid is voor mij de basis waar spiritualiteit, filosofie en politiek samenkomen en alles op zijn plek valt.

Vrijwilligheid is het tegenovergestelde van dwang. Helaas gaat onze politiek steeds meer uit van dwang. Zelfs democratie heeft dit probleem inherent. Stel je voor dat je met 17 personen bent en niet tot een overeenstemming kunt komen. Uiteindelijk zul je moeten stemmen en worden mogelijk 8 personen gedwongen om een keuze te volgen waar ze niet achter staan. Hoe centraler deze besluitvorming plaatsvindt, hoe groter de groep wordt die onder dwang staat. Dit maakt het steeds moeilijker om tot een empathische consensus te komen.

Kijkend naar ons huidige politieke systeem, moeten we ook nog eens vertegenwoordigers kiezen. Vertegenwoordigers kunnen echter nooit voor 100% onze mening vertegenwoordigen, omdat elk individu op aarde verschillend is. Bovendien behartigen ze vaak ook niet alle standpunten van een individu, omdat ze gebonden zijn aan een partij. Laat staan dat ze iets van deze standpunten daadwerkelijk zullen uitvoeren. Met coalities, onderlinge afspraken en een zetelverdeling die de grotere partijen drastisch bevoordeelt, durf ik uit eigen ervaring te zeggen dat het beleid in Amersfoort slechts een kleine minderheid vertegenwoordigt. Dit wordt versterkt door het feit dat de opkomst bij de gemeenteraadsverkiezingen slechts 50% was. Is deze situatie wenselijk? Dat laat ik aan de lezer over.

Kortom, een te groot deel van de samenleving wordt op zijn minst deels onderdrukt door de heersende groep. Terwijl er juist op het hoogste universitaire niveau steeds meer teruggevallen wordt op consentvorming in alle organisaties. Kleinere gedecentraliseerde groepen waar besluitvorming kan worden gevormd op basis van empathie. Deep democracy, dialoog, co-creatie en participatie met echte voor afgesproken bevoegdheid is steeds meer de norm. Omdat de nadelen van mob-rule enorm ontwrichtend zijn voor voor een organisatie structuur. En laat dit nu ook een prachtige weerspiegeling zijn van de huidige samenleving waar angst, boosheid en polarisatie de laatste decennia enorm zijn toegenomen.

Dwang

Het fundament van ons huidige systeem berust op dwang. Maar hoe komt de overheid aan de middelen om te kunnen regeren? Grotendeels door belastinginkomsten, en deels door leningen en de geldpers, maar daar zal ik deze keer niet over beginnen. Al deze inkomsten worden verkregen door dwang. Als ik het niet eens ben met uitgaven of beleid, zal ik er toch voor moeten betalen. Zo niet, dan zal er uiteindelijk een deurwaarder voor mijn deur staan en in het ergste geval zelfs gewapende politie. Veel burgers zien belasting echter niet als dwang, omdat “de overheid dat zijn wij!”

We betalen belasting voor het algemeen belang van de samenleving, toch? Dit kan uiteraard ter discussie worden gesteld, maar één ding is zeker: geen enkel individu krijgt waar voor zijn geld. Zelfs de minst bedeelden in de samenleving zouden veel meer solidariteit kunnen ervaren als er geen bureaucratische rompslomp aan voorafging.

In onze huidige samenleving lijkt het meeste geld te stromen naar de centrale planning van onze economie en manier van leven. Woorden als gedragsbeïnvloeding zijn tegenwoordig gebruikelijk geworden in bestuurlijke documenten. Maar hoe heeft deze groeiende centralisatie van besluitvorming invloed op de belangen van het individu? Dit lijkt een kern van het probleem te zijn waar we vandaag de dag mee kampen. De politiek domineert de gesprekken en polarisatie neemt toe. Inwoners zijn het simpelweg niet eens met de besteding van “hun” geld. Zelfs als het ethisch en goed zou worden besteed, is er nog steeds veel kritiek. Bovendien komen er steeds meer onthullingen van wanbeleid en corruptie aan het licht. Het vertrouwen in de politiek is nog nooit zo laag geweest.

Vertrouwen

Vertrouwen is een cruciaal aspect in ons geloof in de overheid, de huidige coalitie, Tweede Kamerleden en autoriteit in het algemeen. Er bestaat echter een aanzienlijk verschil tussen deze vormen van vertrouwen. Polarisatie is sterk aanwezig, waarbij “rechts en links” steeds extremere standpunten innemen om de andere kant zoveel mogelijk de schuld te geven van alle problemen. Toch zijn de meeste politici het erover eens dat hun eigen partij uiteraard wel te vertrouwen is.

Laten we eens kijken naar de definitie en betekenis van vertrouwen. Volgens Wikipedia is vertrouwen “het hebben van een vaste overtuiging dat een gewenste omstandigheid, waarvan de beheersing buiten de eigen macht ligt, zich voor zal doen”. Een mooie beschrijving. Vertrouwen gaat dus over het geloof in een situatie die buiten onze persoonlijke macht ligt. Het is een deel van onze persoonlijke keuzes in het leven dat we overdragen aan anderen.

Vertrouwen is een krachtig concept dat diep geworteld is in onze menselijke aard. Het gaat verder dan alleen het rationele en omvat ook een spirituele en filosofische dimensie. Als sociale wezens hebben we van nature de behoefte om vertrouwen te hebben in anderen, vooral de mensen die dichtbij ons staan. Wanneer dit vertrouwen wordt ondermijnd, ontstaat er een onmenselijke situatie die stress en gezondheidsproblemen, zoals depressie, met zich meebrengt. Vertrouwen vormt de basis van elke relatie, of het nu gaat om vriendschap, liefde of zakelijke interacties. Elk individu heeft het recht om te kiezen met wie hij deze vertrouwensband aangaat en wie hij toelaat in zijn persoonlijke sfeer, omdat dit vertrouwen een kostbaar goed is.

Afhankelijkheid

Vertrouwen en afhankelijkheid gaan hand in hand. Vertrouwen betekent dat je jezelf kwetsbaar durft op te stellen en bereid bent om deels afhankelijk te zijn van de ander. Een huwelijk is hiervan een duidelijk voorbeeld, maar ook een zakelijk contract of zelfs een vriendschap waarin onuitgesproken regels gelden die verwachtingen scheppen binnen de onderlinge relatie.

Voor mij is vertrouwen iets bijzonders. Het kan niet zomaar dienen als een universele basis waarop alles wordt gebouwd. Vertrouwen kan naar mijn mening alleen worden gegeven aan mensen die je persoonlijk kent, mensen waarvan je weet dat je goed met hen kunt opschieten en nog belangrijker, mensen waarvan het breken van dit vertrouwen consequenties heeft. Dit omvat positieve consequenties die voortvloeien uit de onderlinge relatie, maar ook negatieve consequenties die voortkomen uit het verbreken van het onderlinge “virtuele contract”.

Maar hebben politici eigenlijk wel negatieve consequenties wanneer zij ons vertrouwen schenden? Bestaat er werkelijke aansprakelijkheid in de politiek? Hoewel ze mogelijk stemmen verliezen, is de vraag: op wie moeten we dan de volgende keer stemmen? In de politiek lijken de vertegenwoordigers en bestuurders virtueel immuun te zijn voor aansprakelijkheid.

De bekende uitspraak van Thomas Sowell luidt: “Er is geen stommere of gevaarlijkere manier om beslissingen te nemen dan door deze in handen te leggen van mensen die geen prijs betalen voor het maken van fouten.”

Afhankelijkheid van anderen en het vertrouwen dat daarmee gepaard gaat, zouden tenminste altijd een vrijwillige keuze moeten zijn. Als je gedwongen wordt om iemand te vertrouwen, kan dat niet langer vertrouwen worden genoemd. Maar hoe kunnen we dan eigenlijk vertrouwen hebben in onze overheid als we geen keuze hebben, bijvoorbeeld door te stoppen met onze bijdrage aan dit systeem?

Bewustzijn

Bewustzijn en verantwoordelijkheid nemen voor onze persoonlijke keuzes en acties zijn essentiële aspecten van persoonlijke groei en ontwikkeling. Het is algemeen bekend dat dit de weg is naar een sterker zelf. Verantwoordelijkheid stimuleert groei op verschillende niveaus: psychologisch, filosofisch, spiritueel, rationeel en zelfs op het gebied van persoonlijke gezondheid. Het nemen van verantwoordelijkheid vanuit ons bewustzijn vormt misschien wel de belangrijkste pijler in ons leven. Het volwassen worden is synoniem aan verantwoordelijk gedrag. Naarmate we verantwoordelijkheid op ons nemen, groeit ons gevoel van verantwoordelijkheidsbesef enorm. Dit wordt vooral duidelijk wanneer we bijvoorbeeld kinderen krijgen. De persoonlijke connectie en het besef dat er mensen van ons afhankelijk zijn, versterken ons verantwoordelijkheidsgevoel.

In elke samenleving zullen er altijd natuurlijke leiders en volgers zijn. Zolang de keuze om te volgen vrijwillig blijft, functioneert dit systeem als een zelfregulerend mechanisme waarbij corruptie directe gevolgen heeft voor de verworven autoriteit. Daarom is vrijwilligheid in een politiek systeem helemaal geen vreemd idee. Alle samenlevingen in de geschiedenis zijn ontstaan vanuit natuurlijke leiders die volgers wonnen omdat ze daadwerkelijk het vertrouwen van die volgers verdienden. Beschavingen zijn altijd ten onder gegaan wanneer gezag gecentraliseerd en corrupt werd. Naar mijn mening zal de menselijke samenleving altijd cyclisch terugkeren naar de menselijke aard van persoonlijke vrijheid.

Hoe meer persoonlijke vrijheid we genieten, hoe meer verantwoordelijkheid we kunnen nemen voor ons eigen leven en dat van onze naasten. Op die manier kunnen we van onderaf een vrijwillige en solidaire samenleving opbouwen. Vrijheid betekent vrijwilligheid, waarbij mensen de vrijheid hebben om zelf te kiezen hoe ze hun leven willen leiden en met wie ze zich willen verbinden. Vertrouwen is de positieve afhankelijkheid die voortvloeit uit wederzijds respect en vrijwillige interacties. Negatieve afhankelijkheid daarentegen is een vorm van dwang die indruist tegen de fundamenten van een vrije samenleving.

Terwijl we streven naar een duurzaam en langdurig maatschappelijk systeem gebaseerd op vrijwilligheid, is er één innovatie die opvallend opkomt en ik het natuurlijk niet kan laten om deze te benoemen: Bitcoin. 

Bitcoin biedt een vorm van complete vrijwilligheid in economische interacties. Het biedt mensen de mogelijkheid om vrijwillig deel te nemen aan een gedecentraliseerd en transparant financieel systeem, los van controle en dwang van derden. Bitcoin belichaamt de principes van vrijwilligheid, vertrouwen en verantwoordelijkheid op een manier die de traditionele systemen zou kunnen transformeren.

Het bericht Vrijwillig Vertrouwen verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Bij dezen de reactie van Max von Kreyfelt, die het desbetreffende gesprek met Karel op beeld heeft gevoerd.

“Karel van Wolferen heeft mij tijdens een gesprek met Caterine Austin Fitts beticht van het plegen van censuur. De reden; Ik heb tegen zijn uitdrukkelijke wens in, een studiogesprek in 2021 tussen ons niet willen publiceren.

In het kort;
Op initiatief van Karel van Wolferen hebben wij in onze studio gezamenlijk een aflevering gemaakt over de alternatieve media. Wat een gesprek had moeten worden werd een monotone, denigrerende opsomming van alles wat de alternative ‘kanaaltjes’ volgens Van Wolferen fout deden. 

Ik werd al eerder op de dag van de opname gewaarschuwd door zijn uitgever Jan van Aken. Karel had de avond daarvoor tijdens de Gezond Verstand Borrel op ruzieachtige toon langdurig de confrontatie gezocht met Flavio Pasquino. Die toon zou zodanig destructief zijn geweest dat een aantal mensen de borrel voortijdig verlieten. Van Aken maakte zich zorgen dat Van Wolferen bij Café Weltschmerz op dezelfde wijze schade zou aanrichten.

Na overleg met Van Wolferen en Van Aken heb ik tegen de wens van Van Wolferen in besloten om de opname niet uit te zenden. De uitzending voldeed op geen enkele manier aan de minimale journalistieke kwaliteit maar was vooral schadelijk voor Karel zelf, zijn geloofwaardigheid en de onderlinge verhoudingen.

Ik heb hierover nadien met karel nog meerdere gesprekken gevoerd en mocht er op vertrouwen dat we ons geschil als vrienden hadden bijgelegd.”

– Max von Kreyfelt

Het bericht Max von Kreyfelt legt uit: “Dit is waarom we de uitzending met Karel van Wolferen niet publiceerden” verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Gates, een van de rijkste mannen ter wereld, nodigt mensen jaarlijks uit op Reddit om hem vragen te stellen, volgens de geschiedenis van zijn gebruikersaccount.

“Ik heb onlangs vernomen dat ik dit jaar grootvader ga worden en heb wat tijd besteed aan het nadenken over wat belangrijk is als we 2023 tegemoet gaan. Vraag gerust waar ik enthousiast over ben in het komende jaar, ons werk bij de stichting , of iets anders’, schreef Gates in zijn Reddit-bericht.

Nog geen 30 minuten na het begin van het evenement werd Gates meteen overspoeld met vragen over zijn relatie met Epstein, evenals zijn wijdverbreide verwerving van Amerikaanse landbouwgrond.

“Hoe zit het met je vriendschap met Epstein? Waarom heb je tijd doorgebracht met deze man? schreef gebruiker kinglinusthefirst.

“Hé Bill, wat deed je op dat eiland met Epstein?” vroeg gebruiker StinkyLettuce aan Gates.

“Kun je openhartig zijn over je relatie met Epstein? Ik heb naar je antwoorden geluisterd en niets uit je woorden en lichaamstaal heeft me ervan overtuigd dat je een perifere relatie met deze man had,” voegde UserNameTaken_KitSen toe.

I’m live on @Reddit now. Ask me anything: https://t.co/pGYLckOrL6 pic.twitter.com/fCK8b2MdHM

— Bill Gates (@BillGates) January 11, 2023

Op het moment van schrijven heeft Gates nog geen vragen over Epstein beantwoord.

Toen gebruiker bortodeeto hem echter vroeg naar zijn aankoop van Amerikaanse landbouwgrond, bagatelliseerde Gates hoeveel hij bezit en ontkende hij deel uit te maken van een ‘groots plan’.

“Waarom koopt u zoveel landbouwgrond op, denkt u dat dit een probleem is met de rijkdom van miljardairs en hoeveel u onevenredig kunt verwerven?” schreef de Reddit-gebruiker.

“Ik bezit minder dan 1/4000 van de landbouwgrond in de VS. Ik heb in deze boerderijen geïnvesteerd om ze productiever te maken en meer banen te creëren. Er is geen groots plan bij betrokken – in feite worden al deze beslissingen genomen door een professioneel investeringsteam”, antwoordde Gates.

“In termen van de zeer rijken denk ik dat ze veel meer belasting zouden moeten betalen en dat ze hun rijkdom in de loop van de tijd zouden moeten weggeven. Het geeft me veel voldoening en het is mijn fulltime baan”, voegde de miljardair eraan toe.

Valiant News berichtte in mei 2022 over een afzonderlijk geval waarin de mede-oprichter van Microsoft onder druk werd gezet op zijn banden met Epstein en een antwoord gaf dat niet goed viel bij gebruikers.

“Hoe was het eiland van Epstein [sic]?” vroeg Zestyclose-Result-87. “Wat deed je daar?” Gates antwoordde dat hij nog nooit een van zijn eilanden had bezocht. “Ik heb wel vergaderingen gehad waar de financiering van Global Health werd besproken”, zei hij. “Achteraf spijt het me dat ik hem heb ontmoet.”

Toen Gates op “PBS NewsHour” werd ondervraagd over het feit dat hij “een aantal ontmoetingen had gehad” met Epstein nadat hij “schuldig was bevonden aan het vragen om prostitutie van minderjarigen”, kronkelde Gates en antwoordde zenuwachtig: “Weet je, ik heb met hem gegeten”, terwijl hij met zijn vingers draaide.

“Ik heb er spijt van dat ik dat heb gedaan”, zei Gates. “Hij had relaties met mensen waarvan hij zei dat ze zich zouden inzetten voor de wereldwijde gezondheid, waar ik in geïnteresseerd ben …”

Gates probeerde schijnbaar zijn relatie met Epstein te rechtvaardigen omdat “lang niet genoeg filantropie in die richting gaat”.

“Die ontmoetingen waren een vergissing. Ze resulteerden niet in wat hij beweerde en ik heb ze afgekapt, ‘zei Gates zenuwachtig.

Eerder werd beweerd dat Gates zijn vriendschap met Epstein handhaafde omdat hij ervan overtuigd was dat de miljardair hem zou helpen een Nobelprijs te ontvangen.

Toen hem werd gevraagd of Gates enige lessen had geleerd over het herhaaldelijk aansluiten bij een productieve, rijke en machtige leider van mensenhandel, antwoordde Gates: “Nou, hij is dood dus …”

Het bericht Bill Gates organiseert weer Reddit AMA, wordt opnieuw overspoeld met vragen over Epstein-connectie verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Degenen die op 28 april naar de ‘Hexennacht in Boston’ komen, zullen volgens de website van de conventie “een N-95, KN-95 of chirurgisch wegwerpmasker” moeten dragen. Andere details, zoals de exacte locatie in de ‘historische binnenstad’, het programma van evenementen of namen van sprekers, moeten nog worden verstrekt.

Na vorig jaar de allereerste SatanCon in Arizona te hebben gehouden, brengt The Satanic Temple (TST) het evenement dichter bij het internationale hoofdkantoor in het nabijgelegen Salem, bekend om zijn ‘heksenprocessen’ aan het eind van de 17e eeuw. The Temple beweert dat het ongeveer 2.500 leden heeft in de omgeving van Boston.

De groep houdt vol dat ze niet echt in de duivel gelooft, en haar officiële missie is om “welwillendheid en empathie onder alle mensen aan te moedigen, tirannieke autoriteit te verwerpen, praktisch gezond verstand en rechtvaardigheid te bepleiten, en geleid te worden door het menselijk geweten om nobele bezigheden.”

Ze hebben ook verklaard dat abortus een fundamenteel religieus recht is en voerden aan dat alle staatswetten die de praktijk beperken, hun leden oneerlijk discrimineren. Na in 2020 in de nationale schijnwerpers te zijn gekomen vanwege die belangenbehartiging, hekelde de feitelijke Kerk van Satan TST als “een politieke activistische groep die schandalige taal gebruikt om persaandacht te krijgen”.

De tempel is vooral bekend vanwege het aanspannen van rechtszaken tegen lokale en nationale autoriteiten, waarbij wordt beweerd dat de religieuze vrijheden zijn geschonden wanneer hun eisen om satanische aanroepingen te leveren of satanische beelden op openbaar terrein te tonen, worden afgewezen. In juli 2021 diende het een verzoekschrift in bij Boston om een ​​vlag te hijsen buiten het stadhuis voor “Satan Appreciation Week”, maar werd afgewezen. De stad veranderde in oktober van dat jaar haar vlaggenbeleid.

Boston en de kolonie Massachusetts werden oorspronkelijk gesticht door de puriteinen, een sobere protestantse sekte die geloofde dat de Church of England te veel leek op de rooms-katholieke kerk waarvan ze zich had afgescheiden.

Het bericht Amerika organiseert ‘grootste satanische bijeenkomst ooit’ verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Het totale vruchtbaarheidscijfer van het land, dat het gemiddelde aantal kinderen vertegenwoordigt dat een vrouw tijdens haar leven baart, daalde tot 0,81 in 2021 – een daling met drie punten ten opzichte van 0,84 een jaar daarvoor, onthulden de cijfers van Statistics Korea.

Volgens het agentschap werden vorig jaar slechts 260.600 kinderen geboren in het land met 51,7 miljoen inwoners, wat de bezorgdheid over de krimpende en vergrijzende bevolking verder vergroot.

Het vruchtbaarheidscijfer bedroeg 4,53 in 1970 toen de regering in Seoel voor het eerst begon met het verzamelen van de gegevens. Sindsdien is het gestaag gedaald, waarbij de daling in de jaren 2000 versnelde te midden van financiële turbulentie. In 2018 zakte het cijfer onder de 1,0, omdat jonge Koreanen te maken kregen met werkloosheid en stijgende prijzen op het gebied van huisvesting, kinderopvang en onderwijs.

Een land vereist een vruchtbaarheidscijfer van 2,1, wat betekent dat een vrouw ten minste twee kinderen baart, om de omvang van de bevolking zonder migratie te kunnen behouden.

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (The Organization for Economic Cooperation and Development, OESO), waar Seoul deel van uitmaakt, voorspelt al decennia een daling van het vruchtbaarheidscijfer.

Zuid-Korea is de enige natie onder de 38 leden waarvan de vruchtbaarheidsmarker zich onder de één begeeft. In de VS stond het vruchtbaarheidscijfer in 2021 op 1,66, in Japan op 1,37.

Het bericht Land breekt eigen record vruchtbaarheidscijfer: historisch laag verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Natuurlijk, op een gegeven moment rijdt iedereen weer in een Volkswagen. Er komt een dag van vergeven (en wel/niet vergeten), een dag waarop men vooral gewoon dóór wil gaan met zijn leven en niet wil denken aan het leed van gisteren. Maar gisteren is in dit geval misschien weer sneller realiteit dan gedacht.

De komende herfst wordt misschien weer kil en koud voor de vrijheidslievende Weltschmerzer, maar nu kan men zich op tot het positieve wenden en de toekomst een duwtje in de goede richting geven. Door te drinken of te eten bij een van de ondernemingen die zich uitspreken voor een inclusief beleid. Nu is de tijd om wat terug te geven.

Initiatieven

Eind september deed Max von Kreyfelt naar aanleiding van de gebeurtenissen van het Utrechte restaurant Waku Waku een oproep aan horeca-eigenaren om van zich te laten horen. Ze konden middels een Weltschmerz-bord aan de gevel laten zien dat ze het niet eens waren met de beperkende coronaregels. De respons was lauwtjes.

Durf

Andere initiatieven waren en zijn meer succesvol. Dat van Keuze Vrij Bij Mij bijvoorbeeld. Via dat platform laten 6500 ondernemers* zien dat ze open staan voor iedereen. Het aantal cafés en restaurants op de site is echter klein. “Vergis je niet,” zegt oprichter van het netwerk Olaf Weller, “voor veel ondernemers was en is het heel spannend om voor het grote publiekelijk stelling te nemen.”

Hij vervolgt: “Er staan een paar duizend bedrijven en bedrijfjes op de site maar er zijn ongeveer tien keer zoveel ondernemers die er net zo over denken. Die willen we bereiken via ons netwerk Nieuwe Wereld Ondernemers. Samen willen ze vrij en onafhankelijk worden en werken ze hard aan een kritische massa. Steeds meer mensen in die groep durven zich nu publiekelijk uit te spreken.”

Het land door

Ook Horeca Zonder Prik, bekend van de Vrijheidszone-stickers, laat zien welke horeca zich nadrukkelijk open stelt voor iedereen. Klik op een van de provincies en er verschijnt een lijst van etablissementen die ergens (op social media bijvoorbeeld) hebben laten weten dat ze iedereen toelaten. Wie avontuurlijk is ingesteld, kan natuurlijk ook het hele land door om de moed te belonen.

Goed gesprek

Er is tot slot natuurlijk ook niets mis met een goed gesprek. Praat gerust met de ober, de serveerster of de eigenaar van het pannekoekenhuis of hotel. Hou het gesprek gaande en geníét van het contact, zo bouw je aan een toekomst waarin iedereen welkom is.

*Niet alleen horecaondernemers maar ook kappers, reikibehandelaren, tandartsen en vele andere professionals hebben zich aangesloten bij het platform.

Het bericht Weekend! Drink bewust… op een terras waar iedereen welkom is / was verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Er is genoeg reden te veronderstellen dat de wereld best nog twee miljard meer mensen kan herbergen, voordat het aantal over een paar decennia weer afneemt. Toch hebben de scenario’s over bevolkingsgroei de meeste aandacht gekregen de afgelopen eeuwen. Er zijn teveel mensen op aarde, zeggen wetenschappers en publicisten. Die aanname heeft geleid tot ethisch twijfelachtige ontwikkelingen rond de vraag wie zich wel en niet mag voortplanten en hoe dat afgeraden dan wel gestimuleerd moet worden.

Speculeren

De focus op bevolkingsaantallen is veel dan een kwestie van cijferfetisjisme, het is een logistieke uitdaging. Waar gaan mensen wonen? Is er genoeg te eten? Toegang tot schoon drinkwater? Werk? En hoeveel mensen werken er dan voor de ouden van dagen?

Genoeg om het hoofd over te breken op nationale schaal, en ook op internationaal niveau kijken instanties zoals de Verenigde Naties naar de cijfers. Hoeveel data en modellen men er ook bij pakt, het blijft speculeren over hoe de wereld eruit zal zien over een paar jaar, laat staan over tientallen jaren.

Mensen krijgen wereldwijd steeds minder kinderen en dat betekent dat de planeet waarschijnlijk niet meer dan 9 miljard mensen zal huisvesten, om over een paar decennia weer af te nemen. Het lijkt er sterk op dat de meest pessimistische prognoses de meeste aandacht krijgen.

Rampscenario’s

Thomas Malthus

In 1798 bijvoorbeeld verspreidde Thomas Malthus de alarmerende boodschap dat de wereld binnen de kortste keren af zou stevenen op een situatie waarin miljoenen mensen zouden vechten om het schaarse eten dat beschikbaar zou zijn. De bevolking zou namelijk al snel veel groter zijn dan de voedselproductie aan kon.

Paul Ehrlich

Fast Forward naar 1968: het jaar waarin The Population Bomb (de Bevolkingsexplosie) van Paul Ehrlich en zijn vrouw Anne verscheen. De bioloog van Stanford University voorzag dat er binnen een paar jaar miljoenen mensen zouden overlijden als gevolg van de snelle bevolkingsgroei. De planeet had niet genoeg land(bouwgrond) en grondstoffen om dat bij te kunnen houden. Binnen vijftien jaar zou er al sprake zijn van een totale ineenstorting op wereldschaal.

Angst voor de armen

Malthus dacht er in de achttiende eeuw over na hoe een ramp te voorkomen. Het leven van de armen verbeteren, zat daar in ieder geval niet bij: dat zou ze alleen maar motiveren om nog meer kinderen te krijgen. De overheid moest dus vooral niet werken aan zaken zoals hygiëne of voedselbonnen. ‘In plaats van de armen aan te sporen op hun hygiëne te letten, moeten we het tegenovergestelde promoten. We moeten de straten smaller maken, meer mensen in de huizen proppen en de pest laten terugkeren.’

Ehrlich beschrijft in het eerste hoofdstuk van zijn boek hoe hij het probleem van ‘de bevolkingsbom’ al langer op intellectueel niveau begreep, maar dat het pas emotioneel tot hem doordrong ‘op een hete, stinkende nacht in Delhi’. Zoveel mensen, zoveel armoede… Het boezemde hem angst in. Hij walgde ervan.

Decennia later was dat gevoel nog niet verdwenen, zo laat een korte video van The New York Times zien: “Het idee dat vrouwen zoveel kinderen mogen krijgen als ze zelf willen, is als zeggen dat je net zoveel vuilnis in je buurmans achtertuin kunt dumpen als je zelf wilt.”

De Indiase ontwikkelingseconoom Gita Sen zag bij de Indiase elite en middenklasse een zelfde soort mentaliteit. In dezelfde video (te zien onder deze paragraaf) legt ze uit waarom het werk van Ehrlilch zo aansloeg in haar land: “De elite en de middenklasse geloofden liever dat de armen arm waren omdat ze teveel kinderen hadden, niet omdat er een onrechtvaardig economisch systeem aan ten grondslag lag.”

Eugenetica

En zo kwamen de bevindingen van Ehrlich uiteindelijk in het verlengde te liggen van het werk van niet alleen Malthus, maar ook van Francis Galton en John Harvey Kellog, grondleggers van de eugenetica. De wereld is te vol en er zijn vooral te veel ‘geestelijk zwakkeren’ (de veel aangehaalde ‘feeble-minded’ van Galton) en armen. De rijken en welgestelden moesten juist zoveel mogelijk kinderen krijgen om het menselijk ras te verbeteren.

Na de Tweede Wereldoorlog kwam de wetenschap van de eugenetica, de theorieën en experimenten die ten grondslag lagen het verbeteren van het menselijke ras, in een kwaad daglicht te staan. For all the obvious reasons. In een andere vorm kreeg het een herstart via de term ‘reproductive health.’ Gezinsplanning klinkt een stuk prettiger.

Het werd mede door het boek van Ehrlich omarmd door de Club van Rome, en bevolkingsbeperking kreeg een plek in supranationale instellingen zoals de World Health Organization (WHO) en werd ondergebracht in een reeks aan NGO’s en onderzoekscentra gelieerd aan filantropische instellingen.

Regie

Voordelen voor kleine gezinnen zijn er wel degelijk. Minder kinderen betekent minder kosten en meer kans op goed onderwijs en toegang tot gezondheidszorg bijvoorbeeld. Maar er spelen andere motieven: wie verdient er aan anticonceptiemiddelen en alle innovaties op dat gebied? Waar en voor wie wordt het idee van ‘Planned Parenthood’ het meest gepromoot?

Er rijzen meer vragen: is het mogelijk dat mensen in de toekomst niet meer dan een vastgesteld maximum aantal kinderen mogen krijgen? Het is niet ondenkbaar, kijk maar naar de een-kind-politiek die China tot voor kort voerde. En hoe heilig is natuurlijke conceptie en geboorte in het streven naar geboortebeperking? In hoeverre zal er gesleuteld worden aan de genetica van het ongeboren kind? Ligt een massale toename van designerbaby’s op de loer?

Reproductive Health gaat namelijk over meer dan de vraag: ‘Zou je dat nu wel doen, nog een kind erbij?’ De belangrijkste vraag is waarschijnlijk: wie heeft de regie over al deze (mogelijke) ontwikkelingen en wie is er het meest bij gebaat?

Bewuste wezens

Even een stap terug naar de demografische voorspellingen. Het idee dat de wereld afstevent op een catastrofe door een bevolkingsexplosie speelt nog steeds een grote rol in de wereld, al worden de eerste barstjes zichtbaar. Er zijn mensen die wijzen op tal van eerdere voorspellingen die niet zijn uitgekomen. De wereld is niet vergaan: de mens deed uitvindingen die de productie van voedsel verhoogden en de levensstandaard verbeterden. Het bleek mogelijk om miljarden mensen meer dan gedacht te voeden, te huisvesten en te verzorgen.

Gita Sen zegt over Ehrlich dat hij “de neiging heeft om dezelfde soort modellen toe te passen op mensen als op de wereld van insecten. Het verschil is natuurlijk dat mensen bewuste wezens zijn die allerlei dingen doen om hun lot in eigen handen te nemen.”

De wetenschap van zowel Ehrlich als Malthus was erg gekleurd door het wereldbeeld dat ze erop nahielden: een mengeling van misantropie (de mens als probleem) en technocratie (technologische oplossingen voor een ‘ideale’ samenleving, ontdaan van de creativiteit waar Sen over spreekt).

Settled Science

De Amerikaan Bill McGurn van de Wall Street Journal blikt terug op het verschijnen van De Bevolkingsexplosie: ‘In zijn tijd was Dr. Ehrlichs aanname over de beperkte draagkracht van de aarde settled science. Al was de basis absurd.”

Herhaalt de geschiedenis zich? Dezelfde ingrediënten lijken aanwezig: instellingen zoals de Bill and Melinda Gates Foundation en de WHO concentreren zich op Reproductive Health. Om zo een uitweg te bieden uit de armoede, is een verklaring. Omdat meer mensen bovendien ook meer verspreiding van virussen zou betekenen, is een andere.

Ondertussen speelt er nog altijd iets op de achtergrond: omdat de mens nu het grootste probleem zou zijn van een desastreuze  klimaatverandering, móét er iets gedaan worden aan de ongebreidelde bevolkingsgroei. Voor het te laat is.

Ook het idee dat de mens schuldig is aan klimaatverandering door de uitstoot van CO2, lijkt settled science: ‘Daar is al consensus over bereikt.’ Het lijkt een mantra waar moeilijk doorheen te breken is, laat ook onderstaande video zien.

Durven prikken

Er zijn weinig gebieden die zo’n invloed hebben op de persoonlijke levenssfeer als  Reproductive Health. Niets is zo geworteld in de mens als de wens zich voort te planten. Vele invloedrijke organisaties en instellingen houden zich nu juist daar mee bezig. Het is daarom van het grootste belang de pijlers die ten grondslag liggen aan het ‘vruchtbaarheidsbeleid’ of ‘gezinsplanning goed te onderzoeken.

Wie een gebalanceerd oordeel wil vellen over de demografische ontwikkelingen op deze planeet, moet door jarenlange campagnes en slogans heen durven prikken en, misschien wel het belangrijkste, zich nooit in slaap laten sussen door het idee van een wetenschappelijke consensus.

Meer info

Dat er eind komt aan de groei van de wereldbevolking, dat India al over een paar jaar China voorbij zal streven als land met de grootste bevolking en meer claims in dit artikel komen niet uit de lucht vallen. Er is vooral gebruik gemaakt van de site World Population Review, met tal van cijfers en statistieken, overzichtelijk gerangschikt. En wat men ook van De Wereldbank als instituut vindt, qua cijfers zijn ze vaak up-to-date. Op hun site kan men bijvoorbeeld data inzien van de dalende geboortecijfers in Pakistan (met 3,4 kinderen per vrouw nog altijd ver boven het vervangingsgetal van 2,1 overigens).

Het bericht Het middel erger dan de kwaal? Waarom niet bevolkingsgroei maar Reproductive Health een probleem is verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Het bedrijf heeft vacatures geplaatst waarin wordt gezocht naar een ‘​​directeur klinische proeven’ en een coördinator van klinische proeven’. In de vacatures staat dat deze medewerkers “nauw zullen samenwerken met de meest innovatieve artsen en topingenieurs, evenals met Neuralink’s eerste klinische proefdeelnemers.” Neuralink zei dat de directeur het klinische onderzoeksteam zal leiden en zal helpen opbouwen en “regelgevende interacties zal ontwikkelen die gepaard gaan met een snel veranderende omgeving.”

Musk, de rijkste persoon ter wereld met een fortuin geschat op $256 miljard, zei vorige maand dat hij verwacht dat de Neuralink-hersenchips ergens in 2022 in mensen zullen worden geïmplanteerd, in afwachting van goedkeuring voor testplannen door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) .

Musk en zijn Neuralink-partners hebben het bedrijf in 2016 opgericht om hersenchips te ontwikkelen die mensen met computers verbinden. Hij beweerde dat de implantaten verlamde mensen in staat zullen stellen om apparaten als smartphones met hun hersenen te besturen. Volgens hem zullen deze chips dé oplossing zijn voor veel vormen van fysieke handicaps. Zijn verwachting impliceert dat er ‘meer vooruitgang’ zal worden geboekt zodra het testen op mensen begint, door signalen tussen neuronen te overbruggen.

Neuralink heeft haar chips eerder al getest door deze in de hersenen van een makaak en een varken te plaatsen. Het bedrijf deed in april vorig jaar veel wenkbrauwen fronsen toen het beelden plaatste daarop een aap te zien zou zijn die met zijn geest een videogame speelt.

De eerste menselijke proefpersonen zullen mensen zijn met ernstig ruggenmergletsel, zoals quadriplegie, zei Musk vorige maand op de Wall Street Journal CEO Council-top. “Neuralink kan de kans bieden om de volledige lichaamsfunctionaliteit van iemand met een dwarslaesiete herstellen”, zei hij.

Ondanks deze pitch van Musk, zien veel mensen meteen een link tussen het gevreesde ’transhumanisme’ en de implantaten. Men kan zich dan ook afvragen waar de grens tussen mens en machine ligt en in hoeverre deze lijn verder zal vervagen.

Die Musk is wel erg serieus met zijn neuralink.
Koppelen van de mens aan A.I.
Wanneer zijn de trials op mensen?
Sick #Transhumanism https://t.co/FJAlfQWcHV

— J@ck (@Jck27609222) January 15, 2022

Elon Musk , man of the year van #Timemagazine
Moet door ons als een held gezien worden, terwijl hij als wegbereider van het #transhumanism verafschuwt zou moeten worden. pic.twitter.com/vSy2Xn85OO

— JanDoorZee (@Jandoorzee) December 14, 2021

Musk is een puppet van de macht. Hij is groot voorstander van AI versmelting. Hij verzorgt de satellieten voor de smart grid waar we allemaal in komen te hangen #Transhumanism #noconsent

— Japio (@jaapbronkhorst) May 20, 2020

– Billionaires are trying to ‘augment’ humans and ‘blend us with machines’
– Elon Musk wants to plant computer chips in our brains
– Silicon Valley is obsessed with transhumanism and ‘life extension’

These power-crazed elites are literally playing God. https://t.co/ALyJrWyikC

— Amy Watts (@AmyWatt82249635) January 21, 2022

Het bericht Musk test hersenchips op mensen: volgende stap in transhumanisme? verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Oude inloggegevens werken later dit jaar niet meer en de enige manier om in te loggen op irs.gov is via ID.me, een online identiteitsverificatieservice van een bedrijf in McLean, Virginia, net buiten de Capital Beltway. Dat stelt onderzoeksjournalist Brian Krebs, die deze week de procedure heeft doorlopen om voor zichzelf een account aan te maken.

The IRS says by mid-2022, the only way to log in to https://t.co/Vq2XKM8HuD will be through https://t.co/Qo6iX1NgjI, an ID verification service where applicants have to submit copies of bills/ID documents, as well as live selfies via a webcam or mobile. https://t.co/fmE3pbrVCP

— briankrebs (@briankrebs) January 19, 2022

“De service vereist dat aanvragers veel meer informatie verstrekken dan normaal wordt gevraagd voor online verificatieschema’s, zoals scans van hun rijbewijs of een ander door de overheid uitgegeven identiteitsbewijs, kopieën van nuts- of verzekeringsrekeningen en details over hun mobiele telefoonservice”, schreef Krebs.

De telefonische verificatie vereist een mobiel of vast nummer in plaats van een voice-over-IP-services zoals Skype . In het geval van Krebs liep het verificatieproces vast, waardoor een livechat nodig was. Ook kreeg hij een notificatie waarin stond dat hij drie uur moest wachten voordat iemand contact met hem zou opnemen.

Blijkbaar gebruikt meer dan de helft van de Amerikaanse staten al ID.me-gegevens om frauduleuze aanvragen voor uitkeringen te identificeren. Het particuliere bedrijf vertelde Krebs dat het ongeveer 64 miljoen gebruikers had, met ongeveer 145.000 mensen die zich elke dag aanmelden.

Hoewel zijn aanmelding niet soepel verliep, zei Krebs dat het verkrijgen van een dergelijk account “waarschijnlijk ooit nodig zal zijn om contact met de federale overheid en/of je staat te beheren.”

Nadat zijn onthulling donderdag werd gemeld door de outlet ZeroHedge, trok het verhaal de aandacht van enkele leden van het Congres. “De IRS probeert nu gezichtsherkenning te eisen om uw belastingaangiften te bekijken. Dit is Amerika, niet China’, zei congreslid Troy Nehls, een republikein uit Texas.

🚨BREAKING🚨

The IRS are now trying to require facial recognition to view your tax returns.

This is America, not China.

— Congressman Troy Nehls (@RepTroyNehls) January 20, 2022

De belastingdienst is niet de eerste overheidsinstantie die burgers naar ID.me stuurt. De socialezekerheidsadministratie – een andere entiteit waar Amerikanen in feite verplicht gebruik van maken- maakt hiernaast ook gebruik van Login.gov, een door de overheid verstrekte identiteitsdienst en de belangrijkste concurrent van ID.me.

Het bericht Belastingdiensten in Amerika eisen gezichtsherkennings-ID verscheen eerst op Café Weltschmerz.

De kijk van de voorvechter van mensenrechten op burgerlijke ongehoorzaamheid wordt de laatste jaren veel van stal gehaald. Mensen beroepen zich in het kader van de coronamaatregelen op hun recht of zelfs hun morele plicht tot protest en ongehoorzaamheid aan wetten en regels. In 1965 was King te gast in het tv-programma Meet The Press en deed daar een aantal uitspraken die sommige mensen uit het hart gegrepen is.

Op de vraag aan Martin Luther King Jr. waarom hij besloot een protestmars te leiden ondanks een protestverbod, antwoordt hij: “Ieder individu die de wet overtreedt waarvan zijn geweten hem vertelt dat het onrechtvaardig is, en bereid is om gevangenschap als gevolg daarvan te accepteren zodat het bewustzijn van de mensen rond de onrechtvaardigheid van de wet wordt aangewakkerd, toont juist het grootste respect voor de wet.”

Daarnaast zegt hij: “Het niet-meewerken aan het kwaad is net zo goed een morele verplichting als het versterken van het goede.” Over de stijl van burgerlijke ongehoorzaamheid is hij ook duidelijk: “Als iemand de wet overtreedt waarbij zijn geweten hem vertelt dat die onrechtvaardig is, dan moet hij dat open doen, met trots, liefde en beschaving, bereid om de consequenties te aanvaarden.”

Sinds een jaar of 25 vieren Amerikanen de geboortedag van King jaarlijks rond half januari. De dominee en activist stond bekend om zijn inzet voor verzet tegen sociaal onrecht in het algemeen en rassendiscriminatie in de Verenigde Staten in het bijzonder. King was een begenadigd spreker en vele uitspraken van hem circuleren dan ook (al dan niet uit hun context gehaald) op het internet.

Het bericht Martin Luther King Jr.: “We hebben een morele plicht onrechtvaardige wetten niet te gehoorzamen” verscheen eerst op Café Weltschmerz.