Dit interview tussen Tucker Carlson en president Vladimir Poetin behandelt verschillende onderwerpen, waaronder het conflict in Oekraïne, de geschiedenis van de relaties tussen Rusland en Oekraïne, geopolitiek, internationale betrekkingen en de persoonlijke visies van Poetin op diverse zaken. Er wordt ingegaan op de historische achtergrond van de relatie tussen Rusland en Oekraïne, waarbij teruggekeken wordt tot in de 8e eeuw. Ook komen de huidige gebeurtenissen en Poetins mening over de uitbreiding van de NAVO, de rol van de VS in de wereldpolitiek en de toekomst van internationale machtsverhoudingen aan bod. Het interview biedt inzicht in Poetins perspectieven op de mondiale orde, de Russische identiteit en de spirituele waarden die volgens hem de Russische samenleving kenmerken.

Historische Context en Claims op Oekraïne

Poetin begon met een uitvoerige historische schets, die teruggaat tot de oprichting van de Russische staat in de 8e eeuw, om zijn claims op delen van Oekraïne te ondersteunen. Hij beschreef hoe historische figuren zoals Rurik en Prins Oleg de basis legden voor wat nu Rusland is, en hoe door de eeuwen heen, verschillende regio’s, waaronder die in het huidige Oekraïne, een integraal onderdeel waren van het Russische rijk. Deze historische context diende als een fundament voor Poetins standpunt dat Rusland historische rechten heeft op delen van Oekraïne.

De Dreiging van de NAVO en de VS

Poetin uitte zijn bezorgdheid over de uitbreiding van de NAVO en de vermeende dreigingen voor Rusland die daaruit voortvloeien. Hij ontkende dat Rusland een verrassingsaanval van de Verenigde Staten of de NAVO vreesde, maar bekritiseerde de NAVO-uitbreiding naar het oosten als een provocatie en een bedreiging voor de Russische veiligheid. Poetin benadrukte het gebrek aan respect voor Ruslands zorgen en de voortdurende militarisering van Oekraïne als belangrijke factoren die bijdroegen aan de huidige spanningen.

De Oorlog in Oekraïne

Het interview verdiepte zich in de oorlog in Oekraïne, waarbij Poetin zijn rechtvaardigingen voor de Russische militaire acties uiteenzette. Hij beschreef de Maidan-revolutie van 2014 als een staatsgreep ondersteund door het Westen en bekritiseerde de Oekraïense regering voor het niet implementeren van de Minsk-akkoorden, die bedoeld waren om de conflict in Donbas vreedzaam op te lossen. Poetin beweerde dat Rusland geen andere keuze had dan militair in te grijpen om de Russisch sprekende bevolking in Oekraïne te beschermen en de “denazificatie” van het land te bewerkstelligen, een term die hij gebruikte om de strijd tegen nationalistische en neo-nazistische groeperingen in Oekraïne te beschrijven.

Wat heeft het Conflict Getriggerd?

Het conflict tussen Rusland en Oekraïne, dat in 2022 escaleerde met de Russische invasie van Oekraïne, heeft diepe historische en politieke wortels. Tijdens het interview met president Vladimir Poetin werden verschillende factoren belicht die volgens hem tot het conflict hebben geleid. Hieronder volgt een gedetailleerd overzicht van de belangrijkste triggers zoals besproken door Poetin.

– NAVO-uitbreiding

Een kernpunt dat Poetin benadrukte was de uitbreiding van de NAVO richting het oosten, wat Rusland ziet als een directe bedreiging voor zijn nationale veiligheid. Poetin beweerde dat er aan het einde van de Koude Oorlog toezeggingen waren gedaan dat de NAVO niet oostwaarts zou uitbreiden, toezeggingen die volgens hem niet zijn nagekomen.

– Politieke Instabiliteit in Oekraïne

De politieke instabiliteit in Oekraïne, waaronder de Maidan-revolutie van 2014, wordt door Poetin gezien als een cruciale factor die tot het conflict heeft bijgedragen. Hij beschouwt de omverwerping van de pro-Russische president Viktor Janoekovytsj als een coup die door westerse machten werd ondersteund, wat leidde tot een pro-westerse regering die minder sympathiek staat tegenover Rusland.

– Status van de Krim en Donbas

De annexatie van de Krim door Rusland in 2014 en het daaropvolgende conflict in de Donbas-regio hebben de spanningen tussen Rusland en Oekraïne verder opgevoerd. Poetin verdedigt de annexatie van de Krim als een reactie op de wensen van de lokale bevolking en als een noodzakelijke stap voor de bescherming van Russischtaligen in Oekraïne.

– Veiligheidszorgen van Rusland

Poetin benadrukte de veiligheidszorgen van Rusland met betrekking tot de toenemende militaire activiteiten van de NAVO in Oost-Europa en de mogelijke toetreding van Oekraïne tot de NAVO. Deze zorgen omvatten de plaatsing van anti-raketsystemen en andere militaire infrastructuur die als een directe dreiging voor Rusland wordt gezien.

– Culturele en Historische Banden

De diepe culturele en historische banden tussen Rusland en Oekraïne spelen ook een rol in het conflict. Poetin benadrukt de gedeelde geschiedenis en culturele verbondenheid tussen de twee volkeren, wat volgens hem wordt bedreigd door het huidige conflict en de westerse invloed in Oekraïne.

Betrekkingen met het Westen en Toekomstige Diplomatie

Poetin uitte zijn frustratie over wat hij ziet als het Westen’s onwil om Rusland’s zorgen serieus te nemen en bekritiseerde de sancties en politieke druk die op Rusland worden uitgeoefend. Hij stond open voor dialoog en diplomatie om de huidige crisis op te lossen, maar benadrukte dat elke onderhandeling wederzijdse respect en erkenning van Rusland’s veiligheidsbelangen moet omvatten.

De Macht van Zelensky

Tijdens het interview werd ook de macht van de Oekraïense president Volodymyr Zelensky besproken. Poetin gaf zijn perspectieven op de beperkingen en uitdagingen waarmee Zelensky geconfronteerd wordt binnen de huidige geopolitieke context. Poetin suggereerde dat Zelensky’s vermogen om onafhankelijke beslissingen te nemen aanzienlijk wordt beïnvloed door externe druk, met name vanuit de Verenigde Staten en andere westerse bondgenoten.

Een Vreedzame Oplossing?

In het interview benadrukte president Vladimir Poetin herhaaldelijk zijn voorkeur voor een vreedzame oplossing voor het conflict in Oekraïne, waarbij hij aangaf dat Rusland openstaat voor onderhandelingen. Hij bekritiseerde de westerse landen en Oekraïne voor het ontbreken van een constructieve benadering en het niet nakomen van eerder gemaakte afspraken.

– Bereidheid tot Onderhandelen

Poetin benadrukte dat Rusland nooit de dialoog heeft geweigerd en bereid is om terug te keren naar de onderhandelingstafel om een vreedzaam einde te maken aan het conflict. Hij gaf aan dat er al pogingen zijn ondernomen om tot een akkoord te komen, zoals de onderhandelingen die plaatsvonden in Istanbul, die naar zijn mening bijna tot een overeenkomst leidden.

– Obstakels voor Vrede

Volgens Poetin liggen de grootste obstakels voor vrede in de houding en acties van de Oekraïense regering en haar westerse bondgenoten. Hij beschuldigde de Oekraïense president Volodymyr Zelensky ervan onderhandelingen te vermijden door een decreet uit te vaardigen dat onderhandelingen met Rusland verbiedt. Poetin suggereerde dat de westerse landen, met name de Verenigde Staten, een significante invloed hebben op de besluitvorming van Oekraïne en mogelijk een obstakel vormen voor vreedzame oplossingen.

– Oproep tot Actie

Poetin riep de internationale gemeenschap op om druk uit te oefenen op Oekraïne en zijn bondgenoten om een meer constructieve benadering van de vredesonderhandelingen te bevorderen. Hij benadrukte dat een oplossing mogelijk is als er een oprechte wil is van alle betrokken partijen om tot een compromis te komen.

– De Rol van het Westen

Het interview wees op de complexe relatie tussen Rusland, Oekraïne, en de westerse landen in de context van het conflict. Poetin gaf aan dat de oplossing voor het conflict niet alleen afhankelijk is van de bereidheid van Rusland en Oekraïne om te onderhandelen, maar ook van de invloed en acties van westerse landen, vooral de Verenigde Staten, in hun steun aan Oekraïne.

Gevangengenomen Amerikaanse journalist Evan Gershkovich

In het interview met president Vladimir Poetin komt ook de situatie rondom de gevangengenomen Amerikaanse journalist Evan Gershkovich ter sprake. Poetin geeft aan dat Gershkovich werd betrapt op het verkrijgen van vertrouwelijke informatie op een heimelijke wijze, wat volgens hem kwalificeert als spionage. Ondanks deze beschuldigingen staat Poetin open voor dialoog en een mogelijke oplossing via diplomatieke kanalen, mits de Verenigde Staten bereid zijn tot wederzijdse stappen. De discussie benadrukt de complexiteit van de relaties tussen Rusland en de Verenigde Staten, vooral in de context van internationale wetgeving en de behandeling van gevangenen. Poetin suggereert dat er ruimte is voor onderhandelingen over de vrijlating van Gershkovich, afhankelijk van de acties die de Amerikaanse regering bereid is te ondernemen.

Het interview met president Vladimir Poetin belicht zijn visies op het conflict in Oekraïne, de geschiedenis van de relaties tussen Rusland en Oekraïne, en zijn kijk op wereldwijde geopolitieke kwesties. Het gesprek biedt een kijkje in de standpunten en gedachten van Poetin over diverse actuele thema’s. Voor wie geïnteresseerd is in de volledige context van Poetins uitspraken en een beter begrip wil krijgen van zijn perspectief op internationale betrekkingen en de positie van Rusland op het wereldtoneel, biedt dit interview waardevolle inzichten. Wil je het hele interview zien? Klik dan hier.

Het bericht Tucker Carlson in gesprek met president Poetin – Een samenvatting door Café Weltschmerz verscheen eerst op Café Weltschmerz.

(De Wet verplaatsing bevolking, artikel 7)

Tijdens mijn gemeenteactiviteiten werd ik deze week geconfronteerd met de Wet verplaatsing bevolking. Het is een wet uit 1952 en is destijds tot stand gekomen met de ervaringen uit de 2e WO nog in het achterhoofd. De intentie van de wet is, dat men ten tijde van oorlog de eigen burgers vanuit een met oorlogsgeweld bedreigd gebied kan verplaatsen naar een veiliger plek in Nederland. Voorwaarde om deze wet toe te passen is dus wel, dat Nederland in oorlogsgevaar, of in staat van oorlog moet zijn.

Zonder dat Nederland in oorlogsgevaar of in staat van oorlog is, heeft onze overheid deze wet toch nieuw leven ingeblazen. Om deze wet een schijnbaar wettelijke grondslag te geven, schreeuwen meneer Rutte en zijn kompanen voortdurend dat Nederland in oorlog is met Rusland. Onze miljarden euro’s, F16 straaljagers en ander oorlogstuig, worden door hen naar Oekraïne weggesluisd. Onze media is de propagandamachine van Oekraïne en nu staat er zelfs een “veroverde” Russische tank op het Leidseplein in Amsterdam, om ons toch vooral dat “WIJ” gevoel te geven.

Naar aanleiding van antwoorden op vragen van raadsleden aan B&W omtrent de invoering en toepassing van artikel 2c en 4 en de mogelijke invoering van artikel 2a, 2b en 7, ben ik wat dieper in de materie gedoken. De kern van alle antwoorden van B&W kwam er namelijk op neer, dat de Burgemeester geen verantwoording aan de gemeenteraad kan, hoeft en wil afleggen, omdat hij de genoemde artikelen 2c, 4 en mogelijk later ook 2a, 2b en 7 uit de Wet verplaatsing bevolking in opdracht van de regering moet uitvoeren. De overheid heeft de Burgemeester benoemd tot medebewindvoerder. Feitelijk opereert de Burgemeester dus als afgevaardigde van de regering, hij is een soort landvoogd, zoals generaal Alva ten tijde van de 80-jarige oorlog in Nederland gruweldaden uitvoerde uit naam van Filips II. Het grote verschil is nu, dat we nu niet 1, maar 316 landvoogden hebben in Nederland. Met andere woorden, de Burgemeester wordt in het hart van elke gemeente de lange arm van de macht van onze regering onder leiding van premier Rutte. Meneer Rutte beveelt en de Burgemeester voert met harde hand de regeltjes uit. Feitelijk niets bijzonders, want tijdens Covid19 deden zij niets anders, maar dat terzijde.

Reeds vorig jaar, om precies te zijn 31 maart 2022, zijn de artikelen 2c en 4 van de Wet verplaatsing Bevolking bij Koninklijk Besluit in werking getreden en staan ook artikelen 2a, 2b en 7 dus op stapel. Wat deze artikelen uit deze Wet verplaatsing bevolking precies inhouden, zie hier.

Leest u ook even waarom men destijds de wet heeft bedacht, door aan bovenaan even op het plusje te drukken.

Waarom onze overheid deze wet uit het stof heeft gehaald, dat kunt u lezen in de Memorie van toelichting (klik hier).

Vervolgens is de wet dus op 31 maart 2022 bij Koninklijk Besluit in werking gesteld en is deze na publicatie in de Staatscourant officieel van kracht. Een Koninklijk besluit wordt op initiatief van de regering, lees Minister-President, genomen. De Staten-Generaal (1 e  en 2 e  Kamer) worden hierbij niet in de besluitvorming betrokken. De inzet van noodrecht kent namelijk een bijzondere procedure. De eerste stap is het nemen van een Koninklijk Besluit, in dit geval is dat gebeurd op basis van de Wet verplaatsing bevolking. Een Koninklijk Besluit treedt in werking nadat het gepubliceerd is in de Staatscourant.

Publicatie Staatscourant, open hier.

Zoals vereist bij de inzet van noodrecht, dient er onverwijld na het in werking treden van een Koninklijk Besluit een Voortduringswet te worden ingediend bij de Tweede Kamer. Indien het wetsvoorstel wordt verworpen, en ook zodra het kabinet van oordeel is dat er niet langer sprake is van buitengewone omstandigheden die rechtvaardigen dat de opvang een wettelijke taak is van de burgemeesters, zal er een buitenwerkingstelling besluit genomen worden. Na publicatie daarvan eindigt per direct deze taak. Ondanks dat artikel 7 nog niet in werking is getreden, is het toch wel interessant om eens te kijken hoe dit staat beschreven in de Memorie van toelichting en in de Staatscourant. Voor alle duidelijkheid, artikel 7 behelst het vorderen van panden door de Burgemeester om daar “Ontheemden” uit Oekraïne in op te vangen. In de Memorie van toelichting en in de Staatscourant wordt artikel 7 even kort aangehaald. In de Memorie van toelichting staat het volgende, ik citeer;

” Geen andere (nood)bevoegdheden 

Deze wettelijke taak van de burgemeester gaat op dit moment niet gepaard met de activering van (verdergaande) noodwettelijke bevoegdheden. De activering van dergelijke noodbevoegdheden, waarbij ook grondrechten in het geding kunnen zijn, is op dit moment niet proportioneel. Indien de omstandigheden daar om vragen, kan dit echter opnieuw gewogen worden. Dat kan bijvoorbeeld gelden voor activering van de bevoegdheid om verplaatsing van personen te gelasten (artikelen 2a en 2b Wvb) om zo spreiding over Nederland mogelijk te maken, of de mogelijkheid het gebruik van panden, niet zijnde woonruimten, te vorderen (artikel 7 Wvb). Op dit moment is daar echter geen aanleiding toe.”

Einde citaat

Vervolgens luidt de tekst in de Staatscourant, gepubliceerd op 1 april 2022 (helaas geen grap) als volgt,

Ik citeer;

“Met de activering van de artikelen 2c en 4 van de Wvb krijgt de burgemeester een wettelijke taak. Deze taak gaat op dit moment niet gepaard met de activering van bepaalde noodwettelijke bevoegdheden. De regering acht activering van verdergaande noodbevoegdheden, waarbij ook grondrechten in het geding zijn, op dit moment nog niet proportioneel. De burgemeester zal dus zelf een inschatting moeten maken van de lokale omstandigheden en mogelijkheden en daarbinnen de opvang realiseren, met inachtneming van de richtlijnen of aanwijzingen van de Minister van Justitie en Veiligheid op grond van artikel 4, tweede lid, van de Wvb. Indien de omstandigheden daar om vragen, kan dit echter opnieuw gewogen worden. Dat kan bijvoorbeeld gelden voor activering van de bevoegdheid om verplaatsing van personen te gelasten (artikelen 2a en 2b van de Wvb) om zo spreiding over Nederland mogelijk te maken, of de bevoegdheid om het gebruik van panden te vorderen (artikel 7, eerste lid, van de Wvb).”

Einde citaat.

Als u omschrijvingen in beide documenten leest, wat valt u dan op? Inderdaad, in de Staatscourant is een essentieel stukje tekst weggelaten, namelijk “niet zijnde woonruimte”. Bovendien is het woordje “mogelijkheid” veranderd in “bevoegdheid”. Dit is opmerkelijk, omdat onze minister van Justitie, mevrouw Minister Yeşilgöz-Zegerius tijdens het plenaire debat op 6 juli 2022 bij de behandeling van de Voortduringswet, het volgende zei; ik citeer;

“Yeşilgöz-Zegerius: Ik kom straks terug op allerlei scenario’s. Ik constateer wel twee zaken, waarvan het goed is om ze bij deze interruptie te benoemen. Aan de ene kant hebben duizenden en duizenden Nederlanders vanaf het begin van de oorlog tot nu gezegd: ik stel mijn huis beschikbaar. Dan gaat het om een kamer, een verdieping of wat dan ook. Ook dat is denk ik mooi om te benoemen en te omarmen, want dat is hoe wij Nederlanders zijn. Tegelijkertijd zeg ik erbij: al staan er weet ik veel hoeveel mensen voor de deur, wij gaan als het aan het kabinet ligt niet zeggen “uw woning, uw zolder, wordt hierbij in beslag genomen door het kabinet”.

Einde citaat.

Hoe kon onze minister van Justitie dit zeggen en waarom heeft er geen enkel Kamerlid op haar uitspraak gereageerd? Zij deed deze uitspraak immers op 6 juli 2022, dus ruim 3 maanden na de publicatie van de Wet verplaatsing bevolking in de Staatscourant waarin het cruciale stukje tekst “niet zijnde woonruimte”, is weggelaten. Feitelijk heeft zij de 2 e  Kamer misleid, want als onze regering het in haar hoofd haalt om artikel 7 alsnog te activeren, dan is het wel degelijk mogelijk dat de Burgemeester bij u een kamertje, uw schuurtje in de tuin, uw zolderkamertje, uw wijnkelder, ja zelfs uw hele huur- of koophuis kan vorderen voor de opvang van Ontheemde Oekraïners.

Het zou een pluspuntje moeten zijn, dat, in tegenstelling tot een formele wet, een Koninklijk besluit wel door een rechter getoetst kan worden aan de Grondwet. Maar, met een overdaad aan D66 rechters, heb ik daar geen vertrouwen meer in.

Een Koninklijk besluit is tijdelijk en stopt, zodra de 2 e  Kamer de Voortduringswet wegstemt. Maar wat is tijdelijk, op dit moment is de Wet verplaatsing bevolking inmiddels al ruim een jaar in werking. Wat mij betreft wordt het tijd, met deze onzin te stoppen.

Het enige wat ik u vraag, is om eens na te denken waarom Nederland deze wet eigenlijk nieuw leven heeft ingeblazen. Waarom zijn deze Ontheemden überhaupt op de trein gestapt richting Nederland en niet naar bijvoorbeeld Lviv in het uiterste westen van Oekraïne? Deze stad is blijkbaar zo veilig, dat u op Airbnb in Lviv en omgeving genoeg appartementen of woningen kunt huren om vakantie te houden. Is dit nu de wereld op z’n kop of worden we belazerd? Druk maar eens op deze link en oordeel zelf.

Als men toch op de absurde gedachte komt om artikel 7 te activeren en uw huis wordt door uw plaatselijke landvoogd gevorderd, dan is er gelukkig nog één geruststellende gedachte, als Ontheemde Nederlander kunt u namelijk altijd nog wel een onderkomen vinden in Lviv of één van de andere veilige gebieden in Oekraïne.

Laat de raderen draaien!

Het bericht Wordt u ontheemd door onze overheid, huur dan een huisje in Oekraïne! – Wet Verplaatsing Bevolking verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Bestel de tickets hier

Op 24 februari 2022 intervenieerde Rusland militair in de burgeroorlog in Oekraïne. In dit boek worden de voorgeschiedenis en het verloop van deze oorlog onderzocht, te beginnen met de breuklijnen in Oekraïne zelf, die doorlopen tot in de oligarchie die zich de rijkdommen van het land toeëigende.

Voor het Westen was het sterker worden van de miljardairs uit de Donbass, die ook de gasdoorvoer naar de eu controleerden, onaanvaardbaar, zeker nadat Viktor Janoekovitsj in 2010 tot president was gekozen. Twee jaar eerder had George Bush jr. Kiev al het aanbod gedaan om lid van de NAVO te worden, maar pas na de verwijdering van Janoekovitsj werd dit een reële optie.

Voormalig NAVO-commandant Wesley Clark was van mening dat de burgeroorlog die uitbrak na de coup in 2014 de mogelijkheid bood om Rusland en China in Oekraïne aan te pakken. Want de opmars van de door deze twee landen geleide BRICS-groep vormt een directe bedreiging voor de Anglo-Amerikaanse suprematie in de wereld.

De tragedie van Oekraïne is erin gelegen dat de staat door de coup en het besluit om de afvallige provincies met geweld te heroveren, te gronde is gericht. Naar schatting de helft van de inwoners is vertrokken, de economie en infrastructuur, alsmede het leger, zijn geofferd aan de NAVO-politiek. Ook Rusland lijdt onder de oorlog, al hebben de westerse sancties vooral Europa getroffen, zeker na het opblazen van de Nord Stream pijpleidingen door de Verenigde Staten.
Nu de wereld zich in hoog tempo afkeert van de Amerikaanse hegemonie en de dollar, is de EU in een uitzichtloze confrontatie met Rusland beland waaruit een uitweg moeilijk voorstelbaar is geworden.

Het bericht [Event 9 juni] Boekpresentatie Kees vd Pijl ‘De Tragedie van Oekraïne’ verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Door te erkennen dat de vraag naar uitbreiding van de NAVO centraal staat in deze oorlog, begrijpen we waarom Amerikaanse wapens deze oorlog niet zullen beëindigen. Alleen diplomatieke inspanningen kunnen dat doen.

Door JEFFREY D. SACHS

George Orwell schreef in 1984 dat “Wie het verleden controleert, beheerst de toekomst: wie het heden controleert, beheerst het verleden”. Regeringen werken onophoudelijk om de publieke perceptie van het verleden te vervormen. Over de Oorlog in Oekraïne heeft de regering-Biden herhaaldelijk en ten onrechte beweerd dat de Oorlog in Oekraïne begon met een ongeprovoceerde aanval van Rusland op Oekraïne op 24 februari 2022. In werkelijkheid werd de oorlog uitgelokt door de VS op manieren die toonaangevende Amerikaanse diplomaten al tientallen jaren voorafgaand aan de oorlog hadden voorzien, wat betekent dat de oorlog vermeden had kunnen worden en nu moet worden gestopt door onderhandelingen.

Erkennen dat de oorlog uitgelokt was helpt ons te begrijpen hoe we hem kunnen stoppen. Het rechtvaardigt niet de invasie van Rusland. Een veel betere aanpak voor Rusland zou wellicht geweest zijn om de diplomatie met Europa en de niet-westerse wereld op te voeren om het Amerikaanse militarisme en unilateralisme uit te leggen en tegen te gaan. In feite is de onophoudelijke Amerikaanse druk om de NAVO uit te breiden overal ter wereld wijdverbreid tegenstand. Russische diplomatie in plaats van oorlog zou dus waarschijnlijk effectief zijn geweest.

Het Biden-team gebruikt het woord “ongeprovoceerd” voortdurend, meest recentelijk in Biden’s grote toespraak op de eerste verjaardag van de oorlog, in een recente NAVO-verklaring en in de meest recente G7-verklaring. Mainstream media die sympathiseren met Biden herhalen simpelweg wat het Witte Huis zegt. The New York Times is de grootste schuldige, en omschreef de invasie niet minder dan 26 keer als “ongeprovoceerd”, in vijf redactionele stukken, 14 opiniestukken van NYT-schrijvers en zeven gastop-eds!

Er waren in feite twee belangrijke provocaties van de VS. De eerste was de Amerikaanse intentie om de NAVO uit te breiden naar Oekraïne en Georgië om Rusland in de Zwarte Zeeregio te omringen met NAVO-landen (Oekraïne, Roemenië, Bulgarije, Turkije en Georgië, in tegenwijzerzin). De tweede was de rol van de VS bij het installeren van een Russophobe regime in Oekraïne door de gew

elddadige omverwerping van Oekraïnes pro-Russische president, Viktor Yanukovych, in februari 2014. De schietoorlog in Oekraïne begon met Yanukovych’s omverwerping negen jaar geleden, niet in februari 2022 zoals de Amerikaanse regering, de NAVO en de G7-leiders ons willen doen geloven.

De sleutel tot vrede in Oekraïne is door onderhandelingen gebaseerd op Oekraïnes neutraliteit en geen uitbreiding van de NAVO.

Biden en zijn buitenlandbeleidsteam weigeren deze wortels van de oorlog te bespreken. Ze te erkennen zou de regering op drie manieren ondermijnen. Ten eerste, het zou aantonen dat de oorlog vermeden had kunnen worden, of vroeg gestopt, waardoor Oekraïne zijn huidige verwoesting en de VS meer dan 100 miljard dollar aan uitgaven tot nu toe had kunnen besparen. Ten tweede, het zou de persoonlijke rol van president Biden in de oorlog blootleggen als deelnemer aan de omverwerping van Yanukovych, en daarvoor als fervent aanhanger van het militair-industrieel complex en zeer vroege voorstander van NAVO-uitbreiding. Ten derde, het zou Biden naar de onderhandelingstafel dwingen, waardoor de voortdurende drang van de regering voor NAVO-uitbreiding ondermijnd zou worden.

De archieven tonen onweerlegbaar aan dat de Amerikaanse en Duitse regeringen herhaaldelijk beloofden aan Sovjet-president Mikhail Gorbachev dat de NAVO niet “één inch oostwaarts” zou bewegen toen de Sovjet-Unie het Warschaupact militaire alliantie ontbond. Desondanks begon de Amerikaanse planning voor NAVO-uitbreiding vroeg in de jaren 90, ruim voordat Vladimir Poetin president van Rusland was. In 1997 beschreef nationale veiligheidsexpert Zbigniew Brzezinski de NAVO-uitbreidingstijdlijn met opmerkelijke precisie.

Amerikaanse diplomaten en Oekraïnes eigen leiders wisten heel goed dat NAVO-uitbreiding tot oorlog kon leiden. De grote Amerikaanse geleerde-staatsman George Kennan noemde NAVO-uitbreiding een “noodlottige fout”, schrijvend in de New York Times dat, “Een dergelijk besluit mag worden verwacht om de nationalistische, anti-westerse en militaristische neigingen in de Russische opinie te ontvlammen; een negatief effect te hebben op de ontwikkeling van de Russische democratie; de atmosfeer van de Koude Oorlog te herstellen in Oost-West relaties, en om het Russische buitenlands beleid in richtingen te sturen die beslist niet naar onze zin zijn.”

President Bill Clinton’s minister van Defensie William Perry overwoog ontslag te nemen uit protest tegen NAVO-uitbreiding. Terugdenkend aan dit cruciale moment in het midden van de jaren 90, zei Perry het volgende in

2016: “Onze eerste actie die ons echt in een slechte richting zette, was toen de NAVO begon uit te breiden, oost-Europese landen opnemend, sommigen van hen grenzend aan Rusland. Op dat moment werkten we nauw samen met Rusland en begonnen ze te wennen aan het idee dat de NAVO een vriend kon zijn in plaats van een vijand… maar ze waren erg oncomfortabel over het hebben van de NAVO direct aan hun grens en ze deden een sterk beroep op ons om daar niet mee door te gaan.”

In 2008 waarschuwde de toenmalige Amerikaanse ambassadeur in Rusland, en nu CIA-directeur, William Burns, Washington in een uitgebreid bericht over de ernstige risico’s van NAVO-uitbreiding: “Oekraïne en Georgië’s NAVO-aspiraties raken niet alleen een gevoelige snaar in Rusland, ze wekken serieuze zorgen op over de gevolgen voor de stabiliteit in de regio. Rusland neemt niet alleen omsingeling waar, en pogingen om de Russische invloed in de regio te ondermijnen, maar het vreest ook onvoorspelbare en ongecontroleerde gevolgen die de Russische veiligheidsbelangen ernstig zouden kunnen aantasten. Deskundigen vertellen ons dat Rusland in het bijzonder bezorgd is dat de sterke verdeeldheid in Oekraïne over NAVO-lidmaatschap, met een groot deel van de etnisch-Russische gemeenschap tegen lidmaatschap, zou kunnen leiden tot een grote splitsing, met geweld of in het ergste geval, burgeroorlog. In dat geval zou Rusland moeten beslissen of het zou ingrijpen; een beslissing die Rusland niet wil hoeven nemen.”

Oekraïne’s leiders wisten duidelijk dat aandringen op NAVO-uitbreiding naar Oekraïne oorlog zou betekenen. Voormalig Zelensky-adviseur Oleksiy Arestovych verklaarde in een interview in 2019 “dat onze prijs voor toetreding tot de NAVO een grote oorlog met Rusland is.”

Tijdens 2010-2013 zette Yanukovych in op neutraliteit, in lijn met de Oekraïense publieke opinie. De VS werkte heimelijk om Yanukovych omver te werpen, zoals levendig vastgelegd in de tape van toenmalig Amerikaans onderstaatssecretaris van Buitenlandse Zaken Victoria Nuland en Amerikaans ambassadeur Geoffrey Pyatt die de post-Yanukovych regering planden weken voor de gewelddadige omverwerping van Yanukovych. Nuland maakt duidelijk in het gesprek dat ze nauw samenwerkte met toenmalig vicepresident Biden en zijn nationale veiligheidsadviseur Jake Sullivan, hetzelfde Biden-Nuland-Sullivan-team dat nu centraal staat in het Amerikaanse beleid ten aanzien van Oekraïne.

Na Yanukovych’s omverwerping brak de oorlog uit in de Donbas, terwijl Rusland de Krim annexeerde, waar het zijn Zwarte Zee-vloot al decennialang had gestationeerd.

Nu is het tijd om te stoppen met de oorlog. De sleutel tot vrede is onderhandelingen gebaseerd op Oekraïne’s neutraliteit en geen uitbreiding van de NAVO. Dit betekent de terugtrekking van de Russische troepen, de beëindiging van de Amerikaanse wapenleveranties en de terugkeer naar de diplomatie. Het is tijd om de oorlog te stoppen, niet om deze te escaleren.

Het oorspronkelijke artikel met links en referenties (creative commons)

Het bericht De oorlog in Oekraïne werd uitgelokt – en waarom dat van belang is om vrede te bereiken verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Gisteren op 4 mei hebben wij alle slachtoffers die zijn gevallen in de 2e WO en in Nederlands-Indië ten tijde van de Japanse bezetting herdacht. Iets wat wij tot in lengte van jaren moeten blijven doen. In de loop der tijd zijn daar allerlei naoorlogse gevallenen aan toegevoegd, zoals zij die zijn gesneuveld tijdens de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië en de naoorlogse Vredesmissies. Natuurlijk herdenk ik alle slachtoffers, het verschil is alleen dat de gevallenen in de 2e WO, ten prooi zijn gevallen aan de Holocaust en de Japanse gruweldaden tijdens hun overheersing. Dat geldt ook voor alle verzetsmensen die bewust hun leven in de waagschaal hebben gelegd om te strijden voor de vrijheid van alle Nederlanders. Allemaal waren zij slachtoffer van onderdrukkers met grootheidswaanzin. Voor onze daadwerkelijke bevrijding zijn ook Geallieerde soldaten gesneuveld, indirect ook slachtoffers van de waanzin der macht.

Hetzelfde geldt voor hen die na de bevrijding zijn gesneuveld in de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië, ook zij waren slachtoffers van dezelfde grootheids- en machtswaanzin, maar nu die van de Nederlandse overheid. Ten koste van mensenlevens moest Indonesië een door Nederland bezet gebied blijven. Ook de slachtoffers van de Vredesmissies, hadden niet hoeven vallen, zij werden slachtoffer van de wereldwijde machtspolitiek van de VN en de NAVO, organisaties die nota bene pretenderen dat er dankzij hen al ruim 75 jaar Vrede is.

Die tendens zet zich heden ten dage nog steeds voort. Bij de burgers in Oekraïne wordt leed toegebracht door een voor die burgers zinloze oorlog, die wordt aangejaagd door de EU en de NAVO, waarbij de verdeling van de wereldmacht centraal staat. Met die oorlog onder de arm maken meneer Rutte en zijn kompanen Nederland armer en armer. Met allerlei lapmiddelen en noodverbandjes stevent men rechtstreeks op hun doel af, machtswaanzin. Moeilijk doen over een omgekeerde vlag, maar ondertussen wegkijken voor alle problemen. Niet de omgekeerde vlag maakt het land kapot of tast Landseer aan, nee, de politiek die schijt heeft aan diezelfde vlag, maakt het land genadeloos kapot.

Maar ook de massa weigert in te zien wat er gaande is in ons land en in deze wereld. Dat de samenleving wordt gesloopt en dat burgers systematisch en met steeds grotere stappen wordt klaargestoomd voor de controlemaatschappij, zien zij niet of willen zij niet zien.

Toen ik, met deze wetenschap, gisteravond naar de dodenherdenking op de Dam in Amsterdam keek, dacht ik, al die gevallenen die wij nu herdenken, draaien zich om in hun graf. Kransen worden gelegd door mensen die alleen maar leed toebrengen aan
burgers, die vrijheidsbeperkende maatregelen aan niet gevaccineerden hebben opgelegd en burgers daarmee verplichtte om een (dodelijke) prik te nemen. Dat is ook de enige reden waarom het onderzoek naar de maar voortschrijdende oversterfte wordt gedraineerd.

Tijdens het Schimmenspel op de Dam moest ik ook denken aan de toekomst van mijn kinderen en kleinkinderen. Over hoe mensen hebben weggekeken bij het uitsluiten van mensen in Corona Tijd en dat hun wereld nu weer draait zoals vóór COVID-19. Maar het is nog erger, bij diezelfde mensen zie ik namelijk ook, dat hun angst heeft plaatsgemaakt voor gelatenheid. Gelatenheid in de vorm van onverschilligheid en zelfs desinteresse in de maatschappij, zo van, het zal mijn tijd wel uitduren. Met die instelling staat men dingen als vanzelfsprekend toe die niet vanzelfsprekend zijn. Wij gaan normaal vinden wat niet normaal is. Armoede en tegelijkertijd miljarden euro’s uitgeven aan het Klimaat en aan een oorlog die niet onze oorlog is, is niet normaal. Seksuele voorlichting geven aan kinderen van 3 jaar, is niet normaal. Hoog bejaarden aan hun lot over laten omdat ze thuis moeten blijven wonen, is niet normaal. Kinderen die op school moeten ontbijten omdat er thuis geen geld is, is niet normaal. Het Omvolken van Europa, dus ook Nederland, door massale toestroom van vluchtelingen, is niet normaal. Het tast de kern van onze Normen en Waarden aan, maar toch laat de massa het gelaten en zonder enige vorm van kritiek, over zich heen komen.

Ook zie ik dingen gebeuren die voor de massa vanzelfsprekend lijken, zoals een torenhoge energieprijs en een recordaantal vluchtelingen, maar ook die, voor mij in ieder geval, zijn niet vanzelfsprekend. Neem nou de Oorlog in Oekraïne. Door de
vlekkeloze overgang na COVID-19, vroeg ik mij af, is daar wel een echte oorlog gaande, in de zin van twee tegen elkaar strijdende partijen. In mijn stukje van vorige week haalde ik het al even aan, worden de Oekraïners geofferd, zit Poetin in het WEF- complot? Nu met de volop in het nieuws zijnde Drone aanval op het Kremlin, wordt mijn argwaan eigenlijk alleen maar groter. Hoe kan zo’n aanval plaatsvinden, midden in Rusland en op één van de meest beveiligde plekken in de wereld? De beelden zullen wel kloppen, maar wat je ziet, gebeurt wel, maar het heeft een heel ander doel dan de indruk die wordt gewekt. In de geschiedenis zijn voorbeelden genoeg. Neem van der Lubbe, met de brand in de Rijksdag, of de zogenaamde massa vernietigingswapens om Irak binnen te vallen. Zo ook het bezoekje van meneer Zelenski, getimed op onze dag van de Dodenherdenking, dit om nog meer
euro’s en wapens mee terug te nemen naar Oekraïne. Het bewijst nog meer de doordachtheid en de sluwheid van de Politieke draaideurcriminelen. Opvallend hierbij is ook, dat Duitsland na het vertrek van mevrouw Merkel totaal uit het EU-beeld is verdwenen en dat de centrale rol in de EU nu bij Rutte lijkt te liggen.

Het onbezorgde leven van vóór COVID-19 is toch echt definitief voorbij. De prijzen zullen nooit meer dalen, we moeten steeds meer op een houtje gaan bijten. Vóór Covid19 dacht Schiphol nog aan een forse uitbreiding, nu zijn er voortdurend
capaciteitsproblemen, maar waar is al dat personeel gebleven? Zo ook met Transavia, vóór Covid19 vliegtuigen genoeg, nu heeft men te weinig toestellen en luidt de annuleringsbel van vluchten volop, wat mij betreft allemaal klimaatmaatregelen. Zo kan ik natuurlijk nog wel even doorgaan, maar in het kort, komt erop neer, dat de burger de controle kwijt is. Via gecreëerde problemen worden de gewenste oplossingen ons massaal opgelegd. En de naïeve burger, die slaapt gewoon door.

Vóór Covid19 werd er in de Tweede Kamer nog gedebatteerd over een uitgave van bijvoorbeeld 100 miljoen euro, nu vliegen de miljarden je om de oren. Ze gaan helaas niet naar de Zorg of het Onderwijs, maar naar het Klimaat, een horizonprobleem. Op
het moment dat je dichterbij komt, blijkt er helemaal geen Klimaatprobleem te zijn. Maar ja, dan zijn de miljarden wel uitgegeven en zijn zij die ze hebben uitgegeven allang dood en begraven.

Vandaag is het Bevrijdingsdag, we vieren niet dat we vrij zijn, maar de dag dat we verlost zijn van de onderdrukking. De hedendaagse vrijheid wordt namelijk steeds minder. Mijn en uw kinderen en kleinkinderen hebben straks een serieus probleem.
Zij zijn dan inmiddels al hun vrijheid kwijt, sterker nog, zij zijn met een in hun hand geïmplanteerde chip de ultieme robot van de macht geworden. Dat is waar ik mijn kinderen en kleinkinderen voor wil behoeden en dat is waarom ik deze stukjes schrijf.

Ik heb het al eerder geschreven, er is geen slechtere diersoort dan de mens. Dat komt door het menselijk brein, de mens doet alles met voorbedachten rade, dat maakt wat er gaande is ook zo dramatisch. Bij alle andere diersoorten komt het gedrag voort uit het instinct of simpelweg om te overleven. U, die dit leest, heeft ook een brein, maar u moet ook overleven. Dat doet u niet door zich als kuddedier te gedragen, maar door als mens op deze aardkloot te functioneren, maar daarvoor moet u wel uw brein weer aanzetten!

Laat de raderen draaien!

Het bericht Zet uw Brein aan! – Column Gilles den Boer verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Door Frank Knopers, verschenen in De Andere Krant – waar Weltschmerz vanaf vandaag trots een samenwerking mee aangaat.

Neem nu een abonnement op De Andere Krant en ontvang elke zaterdag de krant op uw deurmat. 10% korting, exclusief voor iedereen die Weltschermz een warm hart toedraagt.

Gebruik de actiecode: CWS. Vul het in op dit abonnementenformulier. Bij een jaarabonnement krijg je het boek van Arjen Pasma – We kunnen het zelf als welkomstgeschenk erbij (selecteer hiervoor het juiste jaarabonnement). 

“We zien een verandering komen zoals we die de afgelopen honderd jaar niet meer hebben gezien. En we gaan deze verandering samen in gang zetten.” Dat zei de Chinese president Xi Jinping na afloop van zijn recente driedaagse bezoek in Moskou tegen de Russische president Vladimir Poetin. Zijn boodschap vat de trend samen van de grote machtsverschuiving die zich voltrekt in de wereld, van een door de Verenigde Staten aangestuurde unipolaire wereldorde naar een multipolaire wereldorde, waarvan het zwaartepunt in het Oosten ligt en waarin China de leiding neemt.

Het is een verandering die westerse regeringsleiders, maar ook veel westerse media, niet onder ogen lijken te willen zien. Alle initiatieven uit Rusland en China die niet aansluiten bij het westerse wereldbeeld, worden gebagatelliseerd of zelfs geridiculiseerd. Dat grote delen van Azië, Afrika en Latijns-Amerika (het Globale Zuiden) zich meer en meer aan de kant van China en Rusland scharen, wordt in het Westen ook nauwelijks serieus genomen.

De banden tussen Rusland en China worden echter wel degelijk snel hechter en Xi en Poetin hebben heel concrete afspraken gemaakt, die dit proces verder zullen versnellen. De resultaten van het bezoek zijn samengevat in twee documenten die door Xi Jinping en Vladimir Poetin werden ondertekend: een ‘Joint Statement on Deepening Comprehensive Partnership and Strategic Cooperation for a New Era’ en ‘Joint Statement on the Plan to Promote Key Elements of Chinese-Russian Economic Cooperation’.

Op economisch vlak willen de twee landen meer gaan samenwerken op het gebied van energie, zo is overeengekomen. Zo wil China meer olie, kolen en gas uit Rusland importeren en Russische expertise inschakelen voor de bouw van nieuwe kerncentrales. In 2022 exporteerde Rusland een recordvolume van 98 miljard m³ aardgas naar China en de verwachting is dat dit volume met 50 miljard m³ per jaar kan toenemen door de aanleg van de nieuwe Power of Siberia 2-pijpleiding via Mongolië, die in 2030 voltooid zal zijn. Daarnaast zal de levering van gas via de eerste Power of Siberia pijpleiding dit jaar met 5o procent worden verhoogd. China importeerde vorig jaar ook nog ruim 140 miljard m³ vloeibaar aardgas (LNG) uit Rusland. Ter vergelijking: een land als Duitsland verbruikt zo’n 90 miljard m³ gas per jaar.

Daarmee wordt China voor Rusland niet alleen de belangrijkste afzetmarkt voor olie, maar ook voor gas. Vorig jaar heeft China zijn import van Russische olie al verder opgeschroefd. In de eerste twee maanden van dit jaar importeerde China zelfs meer olie uit Rusland dan uit Saoedi-Arabië.

Ook op het gebied van handel hebben de twee landen hun ambities uitgesproken. Vorig jaar steeg het handelsvolume tussen beide landen met maar liefst 30 procent naar 185 miljard dollar, voornamelijk door een toename in de Russische export van olie en gas. Maar ook de handel in levensmiddelen groeide in 2022 met 41 procent.

Om het handelsvolume verder te laten groeien, hebben de twee landen investeringen toegezegd in wegen, spoorlijnen, bruggen en overslaghavens. Ook willen zij de Noordelijke zeeroute verder ontwikkelen en internationale corridors voor vervoer en logistiek verder ontwikkelen, zoals de trans-Siberische spoorlijn en de Baikal-Amur- spoorweg, en de trans-­Aziatische snelwegen. Rusland opende vorig jaar al twee nieuwe grensoverschrijdende bruggen: een autobrug in de regio Blagovesjtsjensk en een spoorbrug in de Joodse Autonome Regio van Rusland. Deze investeringen zijn onderdeel van wat Poetin en Xi Jinping de Greater Eurasian Partnership noemen, een samensmelting van de Euraziatische Economische Unie (EAEU) en het Chinese Belt and Road project.

Rusland en China gaan ook op industrieel vlak meer samenwerken, bijvoorbeeld bij de bouw van schepen, vliegtuigen en auto’s. De twee landen hebben samen een nieuw model passagiersvliegtuig ontwikkeld voor 280 passagiers, dat vanaf 2025 in gebruik zal worden genomen. Samen met India en Iran wordt een gezamenlijke onderhoudsplaats gebouwd voor deze vliegtuigen in Iran, zodat de landen minder afhankelijk worden van vliegtuigen en onderdelen van westerse fabrikanten als Boeing en Airbus. De Russische president nodigt Chinese bedrijven uit om de plaats in te nemen van westerse fabrikanten die zich hebben teruggetrokken uit Rusland.

Op militair en geopolitiek vlak bereikten de twee landen eveneens overeenstemming over een aantal zaken. China heeft een vredesplan opgesteld voor Oekraïne dat volgens Poetin zou kunnen dienen als basis voor een vredesregeling. Rusland erkent dat Taiwan onderdeel is van China en beide landen roepen de Navo op, zich op te stellen als regionale en defensieve organisatie, die de soevereiniteit en veiligheid van andere landen en culturen moet respecteren. Ze spreken hun zorgen uit over de versterking van de militaire banden tussen de Navo en landen in de Pacifische en Zuidoost-Aziatische regio, zoals in het militaire samenwerkingsverband tussen de VS, het Verenigd Koninkrijk en Australië (AUKUS). Ook spreken zij hun zorgen uit over de “biologische militaire activiteiten” van de VS.

Dat er tegenover het westerse machtsblok een nieuw machtsblok ontstaat zien we terug in de snelle groei van samenwerkingsverbanden als de BRICS en de Shanghai Cooperation Organisation (SCO). Vorig jaar stelde de BRICS (een verbond van Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika) zich open voor nieuwe deelnemers en sindsdien hebben al meer dan tien landen belangstelling getoond om zich aan te sluiten.

Ook de Shanghai Cooperation Organisation, een economische, politieke en militaire alliantie die in 2001 in Shanghai werd opgericht, breidt steeds verder uit. In 2017 sloten India en Pakistan zich aan en kwam het totaal aantal leden op acht, waaronder China en Rusland. Tien andere landen staan op de wachtlijst, waaronder Iran. In maart maakte ook Saoedi-Arabië bekend dat het zich bij deze alliantie wil aansluiten.

China wil komende jaren op grote schaal investeren in de olie- en gassector in het Midden-Oosten. Eerder bereikte China een mijlpaal op het politieke wereldtoneel door aartsvijanden Iran en Saoedi-Arabië weer dichter bij elkaar te brengen en de diplomatieke banden tussen beide landen te herstellen. De Verenigde Staten, die de afgelopen driekwart eeuw een dominante rol speelden in het Midden-Oosten, stonden opeens langs de zijlijn. Nu Saoedi- Arabië, de pijler onder de ‘petrodollar’, zich meer en meer op het Euraziatische blok oriënteert, kantelt de machtsbalans in de wereld. Ten koste van de westerse alliantie en ten gunste van opkomende economieën op het Euraziatische continent.

De Russische president Poetin benadrukte dat landen betalingen in nationale valuta moeten blijven stimuleren en dat ze de financiële structuur die daarvoor nodig is verder moeten uitbreiden, bijvoorbeeld door betaalsystemen aan elkaar te koppelen en alternatieven te gebruiken. “Wij steunen het gebruik van de Chinese yuan bij transacties tussen de Russische Federatie en haar partners in Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Ik ben er zeker van dat dit soort betalingen tussen Russische bedrijven en hun tegenhangers in derde landen – zoals ik al zei – in yuan zullen toenemen”, zo verklaarde Poetin tegenover de pers na zijn bijeenkomst met Xi Jinping. Waar de euro tot een paar jaar geleden nog dominant was in het handelsverkeer tussen Rusland en China werd vorig jaar al 65 procent in roebels en yuan afgerekend. Door westerse sancties en de blokkade van Russische valutareserves lijkt de dominante rol van de euro als internationale handelsmunt en als alternatief voor de Amerikaanse dollar verleden tijd.

De oorlog in Oekraïne, die iets meer dan een jaar geleden begon, markeert zo het begin van het einde van een lang tijdperk van westerse overheersing. Het lukt de Verenigde Staten en zijn Europese bondgenoten niet, Rusland zijn wil op te leggen. En ook de strategie om Rusland te isoleren, blijkt niet te werken. Een jaar na de oorlog kunnen we concluderen dat de sancties vooral de Verenigde Staten en Europa zelf isoleren van de rest van de wereld.

Frank Knopers publiceert ook op Geotrendlines

Het bericht Handel tussen China en Rusland bloeit als nooit tevoren – Analyse Frank Knopers, De Andere Krant verscheen eerst op Café Weltschmerz.

De Independent National Election Commission (INEC), het orgaan dat toezicht hield op het stemproces, maakte woensdag bekend dat Tinubu meer dan 25% van de stemmen had gekregen in 30 van de 36 staten van Nigeria, wat genoeg was voor de overwinning.

Tinubu, een lid van de regerende partij All Progressives Congress (APC) en voormalig gouverneur van de staat Lagos, kreeg, volgens de ‘officiële telling’, in totaal meer dan 8,7 miljoen stemmen.

Atiku Abubakar, een voormalige vice-president en de belangrijkste rivaal van Tinubu, kreeg meer dan 6,9 miljoen stemmen, terwijl Peter Obi van de Labour Party derde werd met meer dan 6,1 miljoen stemmen.

De grondwet verbood de huidige president Muhammadu Buhari om een ​​derde ambtstermijn na te streven.

De Democratische Volkspartij (PDP) van Abubakar beweerde dinsdag samen met de Labour Party en het Afrikaans Democratisch Congres dat de verkiezingen van 25 februari “onherstelbaar gecompromitteerd” waren en eiste dat de resultaten nietig zouden worden verklaard.

“Deze verkiezing is niet ‘vrij’ en verre van eerlijk”, zei Julius Abure, voorzitter van de Labour Party, tegen verslaggevers namens de drie partijen, terwijl hij INEC-voorzitter Mahmood Yakubu opriep om af te treden.

Volgens Bloomberg bekritiseerde de oppositie eerder de INEC voor langdurige vertragingen bij het publiceren van de resultaten van bijna 177.000 stembureaus. De organisatie gebruikte voor het eerst een elektronisch telproces op nationaal niveau tijdens de stemming op zaterdag.

Tinubu waarschuwde zijn tegenstanders en aanhangers voor het aanwakkeren van onrust. “Het is uw recht om juridische stappen te ondernemen. Wat noch juist noch verdedigbaar is, is dat iemand zijn toevlucht neemt tot geweld”, zei de politicus. “Elke aanvechting van de verkiezingsuitslag moet in een rechtbank worden gedaan, en niet op straat.”

Nadat Nigeria in 1960 onafhankelijk werd van Groot-Brittannië, maakte het verschillende staatsgrepen en een bloedige burgeroorlog door. Onlangs werd het land met meer dan 210 miljoen inwoners geplaagd door de islamistische Boko Haram-opstand in het noordoosten, en heeft het ook te maken gehad met geld- en brandstoftekorten, evenals met corruptie.

Bola Tinubu has arrived at the APC PCC for his acceptance speech as the President-elect of the Federal Republic of Nigeria. pic.twitter.com/mFGKJudJrc

— Bashir Ahmad (@BashirAhmaad) March 1, 2023

Even Jandor knows what's up
How Peter Obi come take lose.
Labour Party will be taking over Lagos

Gbadebo my Gee
Rt#SupremeCourt/The FBI/#protest/#Revolution/Bola Tinubu/Muslim Muslim/HELL NO/Mahmood Yakubu/Japa/Femi Falana/#BreakingNews/Atiku and Obi/Chief of Staff/Obasanjo pic.twitter.com/3gup6elOrO

— Adetunji Blessing (@AjibadeAdetunj5) March 1, 2023

Het bericht Winnaar uitgeroepen bij Nigeriaanse presidentsverkiezingen, oppositie eist nieuwe stemming verscheen eerst op Café Weltschmerz.

De demonstraties, die voor het tweede achtereenvolgende weekend plaatsvinden, werden georganiseerd door de rechtse partij Les Patriotes, geleid door Florian Philippot, die de rally in Parijs persoonlijk  bijwoonde.

De politicus beweerde dat het evenement op zondag, genaamd Nationale Mars voor Vrede, zelfs meer deelnemers trok dan vorige week, toen zo’n 10.000 mensen kwamen opdagen voor een bijeenkomst in de Franse hoofdstad. Volgens Philippot werden er ook op zo’n 30 andere locaties in Frankrijk kleinschalige anti-NAVO-protesten gehouden.

Nouvelle manifestation contre la subvention de la guerre en Ukraine 🇺🇦 et la sortie de la France 🇫🇷de l’OTAN.
Les médias continuent de nous ignorer, mais la résistance monte en France👊

👉Des milliers de personnes à Paris ce 26/02/23 @_LesPatriotes @f_philippot ! #1an pic.twitter.com/3XKhijHoRc

— Tamila Tapayeva (@tamilatapayeva) February 26, 2023

Demonstranten marcheerden door de straten van Parijs met een groot spandoek met de tekst “For Peace”. De demonstranten riepen op tot de terugtrekking van Frankrijk uit zowel de door de VS geleide NAVO als uit de EU, en drongen erop aan de bevoorrading van Oekraïne met wapens stop te zetten. De demonstranten haalden ook uit naar de zittende Franse president Emmanuel Macron en scandeerden “Macron ga weg!” – een slogan die tijdens zijn presidentschap vaak werd gebruikt door diverse demonstranten tegen de regering.

Na de mars hielden de demonstranten een bijeenkomst onder leiding van Philippot, die werd gefilmd terwijl hij samen met zijn aanhangers NAVO- en EU-vlaggen bekladde. Beelden van het evenement werden door de politicus zelf gedeeld op sociale media.

On a déchiré les drapeaux de l’UE et de l’OTAN aujourd’hui en #MarcheNationalePourLaPaix !
Le symbole de notre libération !
➡️ Sortons de l’OTAN et l’UE, organisations de guerre !
Vidéo ! ⤵️ pic.twitter.com/st3pOEKmj9

— Florian Philippot (@f_philippot) February 26, 2023

De politicus is sinds afgelopen herfst actief bezig met protesten tegen het Franse lidmaatschap van de NAVO en de EU, waar hij zich verzette tegen de levering van wapens aan Oekraïne. Tussen 2012 en 2017 was Philippot plaatsvervangend hoofd van de grootste oppositiepartij in Frankrijk, de National Rally, die tot vorig jaar geleid werd door Marine Le Pen. Na het verlaten van de National Rally richtte de 41-jarige politicus zijn eigen partij op, Les Patriotes.

Frankrijk is een van de grootste aanhangers van Kiev in het voortdurende conflict met Rusland, dat een jaar geleden uitbrak. Terwijl Macron herhaaldelijk heeft opgeroepen tot een ‘diplomatieke regeling van de vijandelijkheden’, heeft Parijs actief diverse wapens aan Oekraïne geleverd, waaronder gepantserde voertuigen en geavanceerde zelfrijdende houwitsers.

Het bericht Anti-NAVO-protesten treffen Frankrijk verscheen eerst op Café Weltschmerz.

“We bevinden ons in een dringende oorlogsmodus”, zei Borrell zondag tijdens de laatste dag van de veiligheidsconferentie in München. Hij voegde eraan toe dat het conflict voorbij zou zijn als het tekort aan munitie niet binnen “een paar weken” zou zijn opgelost.

De diplomaat beklaagde zich over de uitputting van de Europese voorraden en beweerde dat de Unie “klassieke oorlogen vergat … alleen bezig was met expeditietroepen en technologische Blitzkrieg.”

Hij kondigde aan dat de ministers van Defensie van de EU op 8 en 9 maart een speciale bijeenkomst zullen houden om te proberen deze kwestie op te lossen. Borrell zei dat hij ook het idee zal presenteren om de 3,6 miljard euro van de Europese Vredesfaciliteit te gebruiken om gezamenlijk munitie voor Kiev te kopen, gebruikmakend van ‘de ervaring van de EU met gezamenlijke inkoop van Covid-19-vaccins’.

Borrell zelf was op zijn hoede voor de munitietekorten in september en zei dat de voorraden “op” waren. Deze beoordeling werd herhaald door NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg, die waarschuwde dat de landen van het Bondgenootschap bijna niks meer hadden om te doneren aan de oorlogsinspanningen van Kiev.

Meerdere EU-landen en de VS hebben toegezegd moderne tanks van westerse makelij naar Oekraïne te sturen; het proces zal echter maanden duren, zonder duidelijk tijdschema. Het VK en Frankrijk overwegen ook om straaljagers naar Kiev te sturen, terwijl Londen al piloten traint. De Franse president Emmanuel Macron zei echter eerder deze maand dat het sturen van gevechtsvliegtuigen niet iets was dat “in de komende weken” kon worden gedaan.

Kremlin-woordvoerder Dmitry Peskov zei eerder deze maand dat de wapenleveringen aan Kiev Rusland er niet van zouden weerhouden de doelen van de militaire operatie te bereiken, maar in plaats daarvan alleen maar “het lijden” voor Oekraïne zouden verlengen.

Het bericht EU in ‘dringende oorlogsmodus’ – topdiplomaat verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Tijdens een bijeenkomst in Florida op maandag werd Trump gevraagd wat hij zou doen om een ​​einde te maken aan de vijandelijkheden, en hij antwoordde dat hij in actie zou komen – nog voordat hij zou worden beëdigd.

“Ik begin door letterlijk te bellen, niet vanaf de dag dat ik het overneem, maar vanaf de avond dat ik win. En ik zal twee mensen bellen … [Russische president Vladimir] Poetin … en [Oekraïense president Volodymyr] Zelensky. En ik zeg dat we elkaar gaan ontmoeten. Ik garandeer je dat ik dat zou kunnen oplossen.

“Ik zal een man dit vertellen, en ik zal de andere man vertellen dat… We zouden binnen 24 uur een deal hebben gesloten”, zei hij.

Trump vervolgde met te zeggen dat “het blijven sponseren” van Oekraïne een vreedzame regeling vertraagt ​​en “veel mensen doodt”.

In de afgelopen maanden heeft Trump de VS herhaaldelijk opgeroepen om het voortouw te nemen bij de onderhandelingen over een vredesregeling in Oekraïne, terwijl hij de manier waarop president Joe Biden het conflict heeft aangepakt op de korrel nam. Eind januari beweerde hij dat zijn opvolger “ons aan de rand van de Derde Wereldoorlog heeft gebracht” door “zwakte en incompetentie”.

Hij veroordeelde ook het besluit van de VS om M1 Abrams-tanks naar Oekraïne te sturen en zei dat dit een nucleaire oorlog zou kunnen veroorzaken.

De opmerkingen van Trump kwamen toen Biden maandag een verrassingsbezoek bracht aan Kiev om Zelensky persoonlijk te ontmoeten, terwijl hij nog eens $500 miljoen aan ‘veiligheidshulp’ aan Oekraïne beloofde, waaronder meer artilleriemunitie, raketten en antipantsersystemen.

Rusland heeft het Westen herhaaldelijk gewaarschuwd om Oekraïne niet van wapens te voorzien, met het argument dat dit het conflict alleen maar zal verlengen. Moskou heeft ook gezegd dat wapenleveranties het Westen tot een directe partij bij de vijandelijkheden maken.

Het bericht Trump ‘onthult’ hoe hij het conflict in Oekraïne zou beëindigen verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Na een ontmoeting met zijn Franse tegenhanger Catherine Colonna in Parijs, merkte Szijjarto op dat zowel Frankrijk als Hongarije streven naar vrede in Oekraïne. De twee landen zijn het echter oneens over hoe en wanneer een dergelijk resultaat kan worden bereikt.

“De Franse positie verschilt van de onze, net als de positie van bijna alle andere Europese landen,” zei hij, eraan toevoegend dat sommige naties verwachten “dat er misschien een betere oorlogssituatie zal zijn vanuit het oogpunt van de Oekraïne, wanneer het beter zal zijn onderhandelingen voeren.”

“Wij geloven hier niet in, wij vinden dat er nu een einde moet komen aan het lijden van mensen”, benadrukte de minister van Buitenlandse Zaken.

Hongaarse functionarissen hebben er herhaaldelijk bij Moskou en Kiev op aangedrongen om een ​​onmiddellijk staakt-het-vuren te sluiten en vredesonderhandelingen te beginnen. Zondag vertelde Szijjarto aan de lokale media dat “Hongarije, als buurland van Oekraïne, het afgelopen jaar met alle directe gevolgen van de oorlog te maken heeft gehad”, waaronder “meer dan een miljoen vluchtelingen, torenhoge inflatie” en stijgende energiekosten.

Hij merkte echter ook op dat recente ontwikkelingen in het conflict aangeven dat “de oorlog zal voortduren”, wat “het slechtst mogelijke nieuws is dat we kunnen ontvangen” in de huidige situatie.

Sinds het begin van het Oekraïne-conflict in februari 2022 heeft Hongarije zich verzet tegen de sancties die het Westen aan Moskou heeft opgelegd en beweert dat ze de economie van de EU meer hebben beschadigd dan die van Rusland, terwijl ze er niet in zijn geslaagd de vijandelijkheden te stoppen. Boedapest heeft zich ook uitgesproken tegen het sturen van wapens naar Oekraïne en waarschuwde dat dit zou kunnen leiden tot een escalatie of verlenging van de vijandelijkheden.

Moskou heeft herhaaldelijk verklaard dat het openstaat voor gesprekken met Kiev, als het “de realiteit ter plaatse erkent”, inclusief de nieuwe status van de regio’s Donetsk, Lugansk, Kherson en Zaporozhye, die met een overweldigende meerderheid hebben gestemd om deel uit te maken van Rusland, zoals de Krim deed in 2014. Vorig jaar ondertekende de Oekraïense president Vladimir Zelensky echter een decreet dat gesprekken met de huidige Russische leiders verbiedt.

Het bericht Hongarije verduidelijkt onenigheid met EU betreffende Oekraïne verscheen eerst op Café Weltschmerz.

De memo, die vorige week door het secretariaat-generaal van de Europese Commissie werd verzonden, verplichtte “gebruikelijke zakelijke kleding” en zei dat alles wat “groen, kaki of te fel” is moet worden vermeden, aldus Politico. De outlet beschreef de instructies als een “schijnbare poging om de militaire look voor de gastheren te reserveren”, en Zelensky in het bijzonder.

Er was geen officiële verklaring voor, maar naamloze “EU-diplomaten” die met Politico spraken, zeiden dat het “in lijn met de verwachtingen” was om “consistent te blijven met de politieke boodschap”.

De memo vermeldde ook dat leden van het protocol “zullen ingrijpen wanneer dat nodig is” tijdens foto-ops, om ervoor te zorgen dat de foto’s de boodschap ondersteunen die de EU wil overbrengen.

Die boodschap is dat Brussel de regering in Kiev steunt, maar (nog) niet genoeg om haar lidmaatschap en eventuele privileges te verlenen.

EU-lidmaatschap

Zelensky diende afgelopen februari formeel de kandidatuur van Kiev voor de EU in, slechts enkele dagen nadat het conflict met Rusland escaleerde. Brussel verleende Oekraïne in juni de status van kandidaat-lidstaat, waarmee het toetredingsproces, dat gewoonlijk jaren en zelfs decennia duurt, van start ging.

“Ik geloof dat Oekraïne het verdient om dit jaar de onderhandelingen over EU-lidmaatschap te mogen starten”, zei Zelensky donderdag tegen de voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen.

Tot nu toe heeft de EU er wel al mee ingestemd de aanvraag van Oekraïne versneld in behandeling te nemen. Het blok heeft ook de regering van Kiev gesteund met miljarden euro’s aan subsidies en leningen, en een programma om Oekraïense troepen in verschillende lidstaten op te leiden. Brussel is echter (nog) niet bereid geweest haar reguliere lidmaatschapscriteria opzij te zetten, waaraan Kiev niet kan voldoen.

Het bericht EU moet zich houden aan dresscode tijdens bezoek aan Oekraïne verscheen eerst op Café Weltschmerz.