Door Patrick Savalle
Volg hem op Twitter (klik hier)

NATO voert een cognitieve oorlog tegen ons! Hun doel is herprogrammering van onze cognitie. Ze willen ons anders laten waarnemen, denken, beslissen. De plandemie-respons was de eerste grootschalige test. De uitkomst was enorme dualiteit in de maatschappij en groeiende, bijna religieuze omarming van onmenselijke ideologieën. Mensen worden letterlijk onthemeld.

In hun eigen documentatie valt te lezen dat ze van ieder mens een ‘combattant’ willen maken in hun oorlog tegen anders denken. De buurman, je eigen familie als ideologisch wapen tegen jou.

Alleen de constatering al is zo wanstaltig dat elke politicus per direct opheffing van het genootschap zou moeten eisen.

Inlezen kan hier: https://thegrayzone.com/2021/10/08/nato-cognitive-warfare-brain/

Zie ook mijn presentatie hier: https://docdroid.net/03wPGwI/infowar-presentation-science-summit-uncensored-pptx

Hoe kunnen we ons weerbaar maken tegen deze herprogrammering? Het zal duidelijk zijn dat we de technologie erachter (het internet of things, de AI, de big data, de smart devices) niet kunnen stoppen. Technologie wint altijd. Het is ook niet nodig en de technologie brengt ook hele mooie dingen. Als de oorlog wordt gevoerd met cognitieve wapens, moeten we ons ook met cognitieve middelen beschermen. Wat kun je doen?

1. Know thyself

Ga op een spirituele queeste naar je ware zelf. Mensen met innerlijke rust en intrinsieke zingeving, vrij van trauma’s en triggers, zijn onkwetsbaar voor herprogrammering.

2. Accepteer onzekerheid en chaos, de wereld kan niet en hoeft niet begrijpelijk te zijn, er kunnen meerdere waarheden tegelijk zijn.

Onze hersenen – de hypocampus – proberen van al onze herinneringen en waarnemingen een goed lopend verhaal te maken. Elk nieuw narratief dat niet past, geeft weerstand. Het inpassen van een nieuw narratief heeft ook fysieke aanpassingen in de hersenen nodig. Veel mensen zijn daarom zuinig op hun bestaande overtuigingen. Zodra een narratief wel wordt geaccepteerd, gaan de hersenen de bestaande narratieven in het hele mentale netwerk erop aanpassen zodat alles weer een sluitend verhaal vormt. Met terugwerkende kracht worden daarbij ook herinneringen gewoon vervormd, uiteindelijk is je wereldbeeld veranderd. Train jezelf om te accepteren dat jouw wereld niet consistent hoeft te zijn, je weet het gewoon niet en laat het onbepaald. Dat maakt hun narratief gestuurde programmering onschadelijk.

3. Leer kritisch en divergent denken

Leer ook denken in termen van patronen en motieven zodat een enkel onduidelijk feit niet per se verstorend hoeft te werken. Dat maakt hun verwarringstactieken zoals ‘Alice in Wonderland’ onschadelijk. Een andere term van denken in patronen en motieven is trouwens ‘complotdenken’, een vorm van kritisch denken.

Divergente denkers zien ook makkelijker meerdere mogelijkheden en meerdere oplossingen. In principe is het een vorm van intelligentie.

4. Houd je aan de erecode

Lieg niet, heb compassie, wees loyaal naar mensen die het verdienen, verzet je tegen onethische opdrachten enz. Maak je eigen Bushido zodat je in tijden van verwarring een moreel anker hebt. Liegen is voor losers. Meelopen is voor schapen.

5. Maak je bewustzijn groter

Zoom out, but don’t tune out. Zoek een groter en hoger bewustzijn zodat niet alles om je heen instort als er in de 3D wereld ellende ontstaat. Je hebt verbinding met alles als jij dat wilt.

6. Vertrouw niets meer dat je niet zelf heb meegemaakt

De manier waarop ze je proberen te herprogrammeren is door je als het ware in een spiegelpaleis te plaatsen waarin ze een voor jou op maat gemaakt gemanipuleerde werkelijkheid projecteren. Van een net wat andere social media stream, tot subliminals, tot fake news, nepconversaties en op maat gemaakt pysops. Met deep fake en GOLLEM AI technologie is alles na te maken. Stem jouw ideeën en wereldbeeld af met de mensen die je vertrouwt en deel jullie persoonlijke waarnemingen.

7. Begrijp dat de ander aan dezelfde programmering blootstaat als jij

De gebruikte technieken zijn extreem krachtig. We zijn allemaal in meer of mindere mate te beïnvloeden en dus ook al geprogrammeerd. Zonder dat je dat zelf in de gaten hebt. In zekere zin zijn we allemaal slachtoffers van dezelfde zieke mind tricks. De denkbeelden die we hebben, zijn zelden authentiek. Niet iedereen is op hetzelfde punt van ontwaken daaruit.

8. Geef ze nooit MAAR DAN OOK NOOIT toegang tot je lichaam

Niet met mRNA en gene drives, niet met hersenimplantaten, met niets. Vermijd ook augmented reality gadget, zoals de oordopjes en straks die mooie goggles. Het laatste dat je wilt is dat de bedreiging van binnenuit komt of dat je hun spiegelpaleis vrijwillig faciliteert.

Het bericht Maak je zelf weerbaar tegen psychologische en cognitieve oorlog: De korte handleiding verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Wie: Dr. Pierre Capel
Datum: 15-06
Tijd: 19:30
Locatie: Café Weltschmerz, Boeing Avenue 222, Schiphol-Rijk

Het tijdperk dat ziekte een straf van de goden was voor begane zonden, ligt al enige tijd achter ons. Daarna werd de oorzaak van ziekte sterk gedomineerd door infectieziekten, maar in de huidige tijd zijn ook maatschappelijke structuren concrete ziekteverwekkers geworden en hebben de bacteriën ruim van hun eerste plaats verdrongen. Nog steeds wordt “tussen de oren” als oorzaak van fysieke ziekten niet erg serieus genomen.

Toch heeft psychologische stress een direct effect op hoe ons genetisch materiaal gebruikt wordt op het DNA, waardoor basale lichaamsfuncties kunnen veranderen. Zo is er, via dit mechanisme, een overduidelijke relatie tussen stress en het immuunsysteem, waardoor allerlei ontstekingen kunnen optreden. De gangbare stressoren die tot chronische stress leiden, zijn meestal persoonlijk van aard, waar men dan wel of niet mee om kan gaan. Zo kun je letterlijk ziek worden van chronisch geldgebrek, een slechte relatie, problematische ouder-kind relaties, woonsituatie etc.

Bij burn-out zijn het niet alleen persoonsgebonden stressoren, maar vaak ook maatschappelijke. De onmacht en het gebrek aan eigen regie over deze maatschappelijke stressoren, zoals werkdruk of starre organisatiestructuren, waarin persoonlijke eigenheid geen plaats heeft, maken een burn-out tot een zeer heftige vorm van chronische stress.

Het is niet alleen de emotionele en fysieke uitputting, maar zoals recentelijk is aangetoond is een burn-out een ernstige hersenontsteking.

Niet alleen in individuele hersengebieden treden er veranderingen op, maar ook in de samenwerking tussen die gebieden. Deze ontstekingen staan aan de basis van het ontstaan van langdurige cognitieve stoornissen, depressie, vermoeidheid, pijngevoeligheid en nervositeit.

Een Burn-out is heftiger dan je denkt!

Tickets bestel je HIER (klik)

Het bericht Event! Dr. Pierre Capel – Burn Out: Heftiger dan je denkt verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Jacques Derrida, een bekende Franse taalfilosoof, stelt dat taal nooit neutraal is. Elk woord, elke zin, elk verhaal wordt gevormd door de context waarin deze zich bevinden. En die context kan, zoals we weten, worden gecreëerd door mensen met een bepaald doel voor ogen. Door de context van een boodschap te bepalen, kan de spreker een bepaalde betekenis oproepen en zo de emoties en gedachten van de toehoorder beïnvloeden.

Denotatie en connotatie zijn termen uit de semiotiek, de wetenschap die zich bezighoudt met de studie van tekens en symbolen. Denotatie verwijst naar de letterlijke notatie van een woord – de letters, of het teken, terwijl connotatie verwijst naar de betekenis die eraan verbonden is: de semantiek. Het doelbewust in bepaalde contexten plaatsen van woorden kan zo leiden tot een bepaalde connotatie en daarmee een bepaalde beleving van de realiteit.

Ter illustrayie: als we maar vaak genoeg het woord ‘man’ (denotatie) aan een vrouw (connotatie) toekennen en dit consequent zo blijven gebruiken, dan draagt het woord ‘man’ al snel genoeg de semantische lading van wat wij nu ‘vrouw’ noemen.

Neem bijvoorbeeld de maatregelen waar het gros van de bevolking de afgelopen twee jaar zomaar mee akkoord ging.

Een makkelijk voorbeeld van taalindoctrinatie zijn de uitingen van Hugo de Jonge, waarbij hij sprak over het belang van vaccinaties en het beschermen van kwetsbare groepen. Hij gebruikte termen als ‘veilig’, ‘effectief’ en ‘crisis’. Door deze termen te gebruiken, probeerde hij enerzijds de angst voor corona te vergroten en de angst voor de vaccinaties te verminderen en hen hiermee te overtuigen van het belang hiervan. De term ‘veilig’ heeft door de context waar deze normaliter in worden gebruikt een positieve connotatie. Door deze connotatie te koppelen aan vaccins en ‘kwetsbare groepen’ werd de vaccinatiebereidheid onder de bevolking vergroot.

Tegelijkertijd werd er door de overheid in het algemeen en de media een bepaald beeld geschetst van de situatie, waarbij termen als ‘lockdown’, ‘intelligente lockdown’, ‘anderhalve meter samenleving’ en ‘het nieuwe normaal’ werden gebruikt. Door het woord ‘intelligent’ te gebruiken, wordt er een positieve connotatie gegeven aan de lockdown en wordt de indruk gewekt dat deze noodzakelijk en verstandig is. Tegelijkertijd wordt er door het woord ‘lockdown’ een gevoel van opsluiting en beperking opgeroepen, waardoor de bevolking zich gedwongen voelt om zich aan de maatregelen te houden. Door al deze termen tegelijkertijd te gebruiken, werd er een bepaalde normaliteit gesuggereerd en werd er impliciet gezegd dat de lockdown alleen maar tijdelijk zou zijn als we meewerken om ‘de crisis te overwinnen’. Er werd een beeld geschetst dat er geen andere optie was dan de opgelegde maatregelen te accepteren, dat verzet hiertegen zinloos zou zijn.

Daarnaast is er ook sprake van massaindoctrinatie, waarbij de boodschap constant wordt herhaald en er weinig ruimte is voor kritische geluiden. Denk bijvoorbeeld aan een Hugo de Jonge die bij een persconferentie zegt dat ‘nog’ niet iedereen geprikt is. Technisch gezien geen leugen, maar het woord ‘nog’ draagt een belangrijke connotatie met zich mee: nu niet, maar het gaat nog gebeuren. Door dit woord aan zijn uitspraak toe te voegen, wordt er gesuggereerd dat uiteindelijk iedereen dit zal doen, en dat jij raar of anders bent als je dat niet doen. Nog effectiever zijn zijn uitspraken met het woord ‘al’: ‘Al x aantal mensen zijn geprikt’. Het woord ‘al’ doet het zelfde als het woord ‘nog’, maar dan in het positieve. Het aantal dat hieraan wordt verbonden klinkt hierdoor direct als ‘veel’ . Tevens suggereert ‘al’ dat er nog velen zullen volgen. Als De Jonge bijvoorbeeld ‘maar’ zou gebruiken, en hetzelfde aantal noemt, klinkt dit opeens weinig. Kleine woorden kunnen een grote, onbewuste semantische lading creëren.

Ook worden er nieuwe connotaties en associaties gecreëerd bij bestaande woorden of juist nieuwe denotaties – ook wel neologismen,- zodra deze een semantische lading krijgen. Neem bijvoorbeeld de woorden ‘wappie’ of ‘complot’, of onderwerpen als 9/11, 5G, chemtrails, -en inmiddels ook zonnebrandcrème en carnivoordieet. Door deze toe te kennen aan mensen die vervolgens als knettergek worden afgeschilderd, wordt het bijna onmogelijk gemaakt om een open en kritisch debat te voeren over deze onderwerpen en de impact daarvan op de samenleving. Althans, mensen durven dit niet meer te doen. Maar denk ook aan iemand die bijvoorbeeld kritisch is over vaccinaties, die hierdoor direct wordt gekoppeld aan het geloven in een platte aarde, omdat er wellicht een aantal mensen zijn die beide eigenschappen bevatten. Dit wordt door de reguliere media uiteraard uitvergroot, waardoor iemand die slechts vragen stelt over het prikbeleid direct als ‘gek’ kan worden weggezet.

Het is belangrijk om ons bewust te zijn van de kracht van taal en de context waarin deze wordt gebruikt. Door kritisch te blijven en ons te blijven informeren over verschillende perspectieven, kunnen we ons eigen standpunt vormen op basis van feiten en rationele argumenten en ons wapenen tegen manipulatie.

Zoals ik eerder heb gedaan, zal ik de komende tijd weer verschillende artikelen en toespraken onder de loep nemen en analyseren op het gebied van taalmanipulatie. Suggestie? Stuur deze dan naar laila@weltschmerz.nl

Het bericht Dit is hoe de media en de overheid jou indoctrineren door middel van taalgebruik – Analyse door Neerlandica verscheen eerst op Café Weltschmerz.

‘Massavorming rijst vaak op in een maatschappelijk klimaat verzadigd van onbehagen, angst en gebrek aan zingeving’ stelt Desmet. Hij legt uit dat in een dergelijke sfeer de bevolking zeer gevoelig is voor verhalen die de oorzaak van hun angst benoemen en op die manier een gemeenschappelijke vijand in het leven roepen -die vervolgens vernietigd moet worden. Volgens de theorie van Desmet bestond deze angst al voor de coronacrisis, maar was deze nog onbestemd in de maatschappij. We zien hoe bij aanvang van de pandemie angst werd toegekend aan het coronavirus, waarop deze op haar beurt zich tot de gemeenschappelijke vijand ontpopte. Het virus vormt zo een dekmantel voor een al bestaande, onderliggende angst -iets waar men hun angsten aan kan toekennen.

Het tweede punt dat Desmet wil inbrengen is dat het dit deel van de bevolking aan een bepaalde zingeving ontbreekt. De strijd tegen de gemeenschappelijke vijand vormt een missie die zingeving, energie en samenhang met zich meebrengt.

‘Massavorming rijst vaak op in een maatschappelijk klimaat verzadigd van onbehagen, angst en gebrek aan zingeving’ – Mattias Desmet

Interessant is dat bij aanvang van de crisis slechts het virus zelf de vijand was, waar het er nu duidelijk is geworden dat wie de gemeenschappelijke missie ondermijnt, ook tot vijand is verworden. Waar dus aan de ene kant zingeving ontstaat door samenhang en gemeenschap, wordt aan de andere kant door dezelfde bevolking tweedeling gecreëerd. Je hoort immers pas bij een groep mensen als er ook een andere groep mensen bestaat. Deze bijkomende vijand staat in hun ogen tussen hen en het voltooien van hun missie in en moet om het coronavirus te elimineren zelf ook geëlimineerd worden.

Desmet legt uit hoe een met groepsheroïek beladen missie in extreme gevallen de maatschappij in een soort roes kan brengen. Wanneer een massa dezelfde leus zingt, lost de stem van het individu daarin op. Het gaat er niet meer om wat er gescandeerd wordt, maar dat het samen gescandeerd wordt. Dit vormt wellicht een verklaring voor de foutieve informatie die door de massa wordt verkondigd en als een soort mantra wordt herhaald. Dit mantra vormt een blinddoek die alternatieve informatie, context of ander perspectief negeert. De omvang van het deel van de bevolking dat gehypnotiseerd lijkt te zijn is aanzienlijk genoeg om te kunnen stellen dat er een sprake is van een diepgeworteld, onderliggend probleem: het gebrek aan zingeving en saamhorigheid hebben een ‘externe locus of control’ nodig om deze een plek te geven.

Iets of iemand anders moet ‘de schuld’ krijgen van het eigen onbehagen. Zelf schuldig aan iets zijn moet natuurlijk te allen tijde worden vermeden. Het aanpraten van een schuldgevoel wordt dan ook veelal als tool ingezet om ‘de gezamenlijke missie’ te volbrengen. Dit zal echter altijd een vicieuze cirkel van symptoombestrijding zijn, wanneer men angsten en gebreken niet intern en bij de bron aanpakt.

Het bericht Massavorming tijdens de ‘coronacrisis’: welk diepgeworteld gebrek houdt ons gevangen? verscheen eerst op Café Weltschmerz.

De afgelopen jaren hebben we als collectief massaal stress ervaren, veroorzaak door verschillende, aangejaagde angsten: Angst voor een virus of je familie hieraan te verliezen, angst voor de snode plannen van de overheid, angst om je baan te verliezen, angst om ‘er niet meer bij te horen’, angst om constant in de gaten te worden gehouden en meer. De stress die hierbij komt kijken maakt ons echter alleen maar zwakker: zowel mentaal als fysiek.

In dit artikel bespreek ik wat chronische stress is, wat het doet met je lichaam en hoe het bijdraagt aan chronische ziekten. Ook bespreek ik hoe je chronische stress kan elimineren.

Wat is chronische stress?

Stress is een doodnormale reactie van ons lichaam op situaties die uitdagend, bedreigend of gevaarlijk zijn. Wanneer we worden geconfronteerd met een dergelijke situatie, worden onze bijnieren gestimuleerd om het hormoon cortisol vrij te maken. Cortisol helpt ons om snel te reageren en ons lichaam in staat te stellen om snel te handelen. Wanneer de stressor verdwijnt, keert ons lichaam terug naar een normale toestand.

Chronische stress treedt op wanneer we worden blootgesteld aan stressoren die langdurig aanhouden en ons lichaam niet de kans geven om terug te keren naar een normale toestand. Het kan bijvoorbeeld optreden bij langdurige werkstress, familieproblemen, financiële stress of gezondheidsproblemen – of tijdens een ‘pandemie’.

Wat doet chronische stress met je lichaam?

Chronische stress kan een verscheidenheid aan lichamelijke en psychische klachten veroorzaken. Wanneer ons lichaam langdurig wordt blootgesteld aan cortisol, kan dit leiden tot insulineresistentie en een laaggradige ontsteking. Dit zijn beide factoren die bijdragen aan de ontwikkeling van chronische ziekten.

Insulineresistentie

Insulineresistentie treedt op wanneer ons lichaam minder gevoelig wordt voor insuline, het hormoon dat verantwoordelijk is voor het reguleren van onze bloedsuikerspiegel. Wanneer ons lichaam minder gevoelig is voor insuline, moet ons lichaam meer insuline produceren om dezelfde hoeveelheid suiker uit ons bloed te halen. Dit kan leiden tot hoge bloedsuikerspiegels en uiteindelijk tot diabetes.

Laaggradige ontsteking

Een laaggradige ontsteking treedt op wanneer ons immuunsysteem wordt geactiveerd door een chronische bron van stress. Dit kan leiden tot een constante ontstekingsreactie in ons lichaam. Een laaggradige ontsteking wordt geassocieerd met een verhoogd risico op verschillende chronische ziekten, waaronder hartziekte, diabetes en kanker.

Basis van chronische ziekten

Insulineresistentie en laaggradige ontsteking zijn beide factoren die bijdragen aan de ontwikkeling van chronische ziekten. Chronische ziekten, zoals diabetes, hartziekte, obesitas en kanker, zijn verantwoordelijk voor een groot deel van de ziekte- en sterftecijfers wereldwijd. Door chronische stress te vermeden, kan het risico op het ontwikkelen van deze ziekten toenemen.

Naast insulineresistentie en laaggradige ontsteking kan chronische stress ook leiden tot andere gezondheidsproblemen, zoals hoge bloeddruk, slaapproblemen, spijsverteringsproblemen en mentale gezondheidsproblemen, zoals angst en depressie.

Hoe kun je chronische stress verminderen?

Het verminderen van chronische stress kan een belangrijke rol spelen bij het voorkomen van gezondheidsproblemen. Er zijn verschillende strategieën die je kunt gebruiken om chronische stress te verminderen, waaronder:

1. Identificeer de bron van stress en zoek manieren om deze te verminderen of te elimineren. Dit kan betekenen dat je prioriteiten moet stellen, grenzen moet stellen of (onbewuste) reacties op een situatie moet herprogrammeren.

2. Zoek manieren om te ontspannen en te ontstressen, zoals yoga, meditatie, mindfulness, massage of aromatherapie.

3. Zorg voor voldoende slaap, beweging en gezonde voeding om je lichaam en geest te ondersteunen.

En misschien wel het belangrijkste:

4. Bescherm je tegen de energie en stress van anderen. Het is belangrijk om je bewust te zijn van stress die je overneemt uit je omgeving, stress die niet ‘noodzakelijk’ is en ‘angsten die zijn aangepraat’. Moet je de trein halen? Word je achterna gezeten door een leeuw en wil je dit overleven? Heb je morgen een belangrijke deadline? Prima, gebruik de stress om je doel te behalen, maar zet deze daarna weer ‘uit’. Stel jezelf tijdens het ervaren van stress de vraag: is dit voor mij noodzakelijk, kan ik deze stress gebruiken? Als het antwoord ‘nee’ is, probeer dan je ademhaling tot rust te brengen en iets te doen dat jou relaxt maakt.

Het bericht Chronische stress: het daadwerkelijke ‘biologische wapen’ in crisistijd – Dit kun je doen verscheen eerst op Café Weltschmerz.

In een wereld waarin steeds meer wordt blootgesteld van wat verborgen was, is het vermogen om te leren en ons aan te passen cruciaal voor ons succes, welzijn en voortbestaan. Zelfs als deze nieuwe inzichten leiden tot het wegvallen van ons ‘fundament’. Het bewust worden en het overwinnen van cognitieve dissonantie is een belangrijke stap in deze richting, omdat het ons in staat stelt om onze overtuigingen en attitudes opnieuw te evalueren en ons te ontwikkelen tot meer veerkrachtige en flexibele individuen.

Een van de belangrijkste uitingen van cognitieve dissonantie is de neiging van mensen om hun overtuigingen en gedrag te beschermen, zelfs als ze niet langer logisch of rationeel zijn. We zien dit vaak in politiek of religieus debat, waarbij mensen zich vastklampen aan hun overtuigingen, ondanks bewijs van het tegenovergestelde. Dit kan leiden tot cognitieve dissonantie, waarbij onze overtuigingen niet langer in overeenstemming zijn met de feiten en we ons ongemakkelijk of gespannen voelen.

Een voorbeeld hiervan is iemand die rookt, terwijl hij of zij weet dat dit slecht is voor de gezondheid. Deze persoon kan cognitieve dissonantie ervaren omdat hij of zij weet dat roken schadelijk is, maar tegelijkertijd toch blijft roken. Om deze spanning te verminderen, kan de persoon proberen zijn gedrag te veranderen, bijvoorbeeld door te stoppen met roken, of zijn overtuiging aan te passen, bijvoorbeeld door zichzelf te vertellen dat de schade van roken misschien niet zo erg is als wordt beweerd.

Een andere belangrijke uiting van cognitieve dissonantie is de menselijke neiging om verschillende doelen of verlangens te hebben die met elkaar in conflict zijn. Bijvoorbeeld, iemand kan willen afvallen, maar tegelijkertijd genieten van lekker eten. Deze persoon kan cognitieve dissonantie ervaren omdat hun gedrag niet overeenkomt met hun doelen. Om deze spanning te verminderen, passen mensen vaak hun overtuigingen aan om hun gedrag te rechtvaardigen.

Cognitieve dissonantie en agenda 2030

Met het oog op de afgelopen twee jaar is het niet moeilijk een brug te slaan naar de huidige tijd waarin we leven. Cognitieve dissonantie werd een steeds bekender fenomeen onder kritische denkers, de mensen die de leus ‘zelf nadenken’ scandeerden.

Als we echter het fenomeen cognitieve dissonantie hierbij betrekken, zien we dat het niet altijd een kwestie van ‘zelf kunnen nadenken’ is, maar meer een kwestie van ‘zelf, (of anders), durven nadenken’ is. Wanneer al je overtuigingen dreigen uiteen te vallen door nieuwe inzichten, is het niet ongebruikelijk dat mensen zich blijven vastklampen aan oude overtuigingen. Mensen baseren een groot deel van hun identiteit, toekomst, sociale leven, zekerheid en gemak op hun overtuigingen en als deze niet meer stroken met  nieuw vergaarde informatie, dan wordt deze informatie veelal genegeerd, weggedrukt of gerationaliseerd. Kortom: de handen worden voor de ogen geslagen.

De nieuwe informatie is simpelweg niet ‘convenient’, zelfs niet als het negeren hiervan je welzijn op langere termijn in gevaar brengt.

Het overwinnen van cognitieve dissonantie

Hoewel cognitieve dissonantie zich dus vaak op negatieve wijze kan manifesteren, kan het ons ook de mogelijkheid bieden om te groeien en te veranderen. Wanneer we ongemak of spanning voelen als gevolg van cognitieve dissonantie, is dat een teken dat we ons bewust zijn, of zouden moeten zijn, van de inconsistentie tussen onze overtuigingen en onze ervaringen. Dit is een kans om te reflecteren op onze overtuigingen, onze prioriteiten opnieuw te evalueren en te leren van onze ervaringen.

Om cognitieve dissonantie te overwinnen, is het belangrijk om open te staan voor nieuwe informatie en perspectieven. We moeten ons realiseren dat onze overtuigingen en attitudes niet altijd juist zijn en dat we fouten kunnen maken. Door open te staan voor nieuwe informatie en ervaringen, kunnen we onze overtuigingen en attitudes opnieuw evalueren en verbeteren.

Bovendien kunnen we cognitieve dissonantie overwinnen door ons te concentreren op consistente gedragingen en waarden. Door ons gedrag af te stemmen op onze doelen en waarden, verminderen we de kans op cognitieve dissonantie en verhogen we onze zelfkennis en veerkracht.

Ten slotte moeten we ons realiseren dat cognitieve dissonantie een natuurlijk en onvermijdelijk onderdeel is van het menselijk leven. Het is onmogelijk om te voorkomen dat we soms tegenstrijdige overtuigingen of verlangens hebben. In plaats van ons te verzetten tegen cognitieve dissonantie, kunnen we het gebruiken als een kans om te leren en te groeien. Door ons bewust te zijn van cognitieve dissonantie en ons menselijk vermogen om te veranderen en te groeien, kunnen we onze geest openstellen voor nieuwe ideeën en perspectieven.

Zo kunnen we cognitieve dissonantie overwinnen en juist inzetten bij het ontwikkelen tot betere versies van onszelf.

Vervolg: Professor klinische psychologie Mattias Desmet heeft veelal geschreven en gesproken over cognitieve dissonantie. Bovenstaand artikel impliceert een introductie tot dit fenomeen, later zal ik dieper ingaan op de woorden van Desmet en hoe het fenomeen zich concreet manifesteert in onze huidige tijd.

Het bericht De uitdaging van cognitieve dissonantie: een kans om te groeien verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Zie hier.

Het bericht ‘Vrijheid zal zegevieren over globalistische controle, wanneer mensen bewust worden van hun ware kracht’ – Alex Jones verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Als je de betekenis van Humaniteit opzoekt, krijg je woorden als; 
1) Liefdadigheid 
2) Liefdewerk
3) Medemenselijkheid
4) Menselijkheid 
5) Menslievendheid 
6) Wellevendheid 
7) Welwillendheid.

Woorden die allemaal uitgaan van de goedheid van de mens en van mensen die in staat zijn, materieel of financieel gezien, het leed van een medemens te verzachten of weg te nemen. Op het moment dat die humane mensen hier niet meer toe in staat zijn, is voor hen de grens van humaniteit bereikt. Op dat moment moeten zij hun hulp aan de in nood verkerende medemens staken, omdat zij anders zelf afhankelijk worden van een ander humaan medemens.

Dit is nu het punt waar ons Humane Nederland in verkeert, maar wat onze Overheid voortdurend bewust ontkent. Bewust, want er is natuurlijk de welbekende onderliggende agenda. Door verschil te maken in Humaniteit creëert men een tweedeling, de ene groep gaat de andere groep verwijten maken. De grens van humaniteit voor de Asielzoeker is door onze overheid nu dusdanig overschreden dat de eigen burgers inhumaan worden behandeld. De armoede onder hen neemt
dusdanige schrijnende vormen aan, dat zij zelf inmiddels afhankelijk zijn van de goedheid van een Humaan medemens.
Steeds langere rijen bij de voedselbank, kinderen die op school moeten ontbijten omdat ze thuis te arm zijn, Gaarkeukens die weer terugkomen, etc., voor mij een trieste Deja Vu uit mijn jeugd.

Tegelijkertijd schreeuwt onze regerende macht dat we de beste Zorg ter Wereld hebben en zij kloppen zichzelf op de schouder, omdat ze vinden dat ze het allemaal zo goed doen. Totaal onder hypnose van het WEF, die de Omvolking stimuleert, en een dikke plaat beton voor hun kop, kramen zij elke dag weer de gebruikelijke onzin uit. Met de wetenschap dat zij zelf nooit last zullen krijgen van de door hen genomen maatregelen, zoals een rampzalige Zorg met wachtlijsten, een beddentekort, etc., leven zij hun onbezorgd leventje en houden zij het WEF goed op schema.

Maar hoe zit dat met de gewone burger? Voor hen wordt niet alleen de Zorg, maar ALLES in onze zogenaamde Verzorgingsstaat, van Zorg tot een pot Pindakaas, steeds onbetaalbaarder en steeds ontoegankelijker. Eerste Hulpposten en Kraamzorg verdwijnen uit de Ziekenhuizen, Huisartsen geven hun praktijk op omdat de Zorgverzekeraar de praktijk heeft overgenomen, om nog maar te zwijgen van de Verpleeghuizen en de Jeugdzorg, ook daar is de Humaniteit van dit Kabinet ver te zoeken. Hetzelfde geldt voor ons Onderwijs, onze Huisvesting, onze Energievoorziening, te veel om op te noemen. Kort gezegd, onze Overheid is wel op zeer ruimhartige schaal Humaan voor onze Gasten, maar niet voor de eigen bevolking. Maar deze wijze van Humaniteit is natuurlijk niet onbeperkt en grenzeloos.

Want wat gebeurt er nu werkelijk in ons Nederland?

Stelt u zich eens voor, u hebt alles materieel en financieel op orde, uw kinderen studeren, u hebt een prachtig huis, een mooie auto en een stacaravan op de Veluwe, kortom uw leven loopt op rolletjes.  Maar dan, op een dag wordt er bij u aangebeld en staat er een Asielzoeker bij u voor de deur. Hij vraagt of u hem kost en inwoning en wat leefgeld wilt te geven. De Asielzoeker heeft huis en haard verloren en u bent een Humaan mens, dus u helpt de vluchteling.

De volgende dag gaat weer de bel. Nu staan er twee Asielzoekers voor de deur. Ook zij hebben huis en haard verloren en vragen kost en inwoning en wat leefgeld. Nog steeds geen probleem, gelukkig heeft u nog wel wat ruimte over en ook financieel kunt u het nog best wel aan, dus ook hen vangt u op.

Opnieuw gaat de volgende dag weer de bel. Nu staan er vier Asielzoekers voor uw deur. Zij hadden gehoord dat zij op dit adres goed worden opgevangen. Ook zij willen graag kost en inwoning en wat leefgeld. U moet nu wel even wat rekenwerk doen, want nu komt de financiële ondersteuning van uw studerende kinderen toch wel in het gedrang. Maar, ondanks dat dit nu toch wel ten koste gaat van uw eigen leefsituatie schikken u, uw man, de kinderen en de reeds aanwezige Asielzoekers een beetje in, dus ook zij worden door u opgevangen. Uw huis is inmiddels zo vol dat uw twee kinderen geen eigen bed meer hebben en bij u en uw man in bed moeten slapen.

En opnieuw de volgende dag, staat er groep asielzoekers bij u voor de deur met hetzelfde verzoek. U bent nog steeds een Humaan mens, dus offert u uw stacaravan op de Veluwe en vangt ze daarop. De campingbeheerder is daar niet blij mee, maar u geeft hem per asielzoeker wat financiële vergoeding en hij zegt toe de nieuwe bewoners van uw caravan op te vangen. Het protest van de andere campingbewoners wordt genegeerd en uw asielzoekers zijn onder de pannen.

Als de volgende dag weer de bel gaat, overweegt uw man niet meer open te doen en de bel uit te zetten. Bij nog meer opvang zal hij de auto moeten verkopen. Er ontstaat een discussie tussen u en uw man. Maar uw man is nog smoorverliefd op u, dus u drijft uw zin door en u opent opnieuw de deur.

De groep Asielzoekers voor de deur wordt steeds groter, maar, al is de situatie in uw huis reeds onleefbaar geworden, u laat ze toch elke keer weer binnen, want u bent een Humaan mens. De studie van uw kinderen kunt u inmiddels niet meer betalen, dus uw kinderen heeft u van school gehaald en moeten gaan werken. Inmiddels hebt u wat tenten in de tuin geplaatst, maar dat vinden uw gasten niet zo fijn en zij eisen een betere opvang. Ze komen in verzet en gaan in hongerstaking. Ook uw buren beginnen te klagen, maar u bent en blijft een Humaan mens.

Elke dag gaat de bel en uw leven raakt steeds meer ontwricht. Uw man dreigt nu toch echt op te stappen als u de bel niet uitzet en ook uw kinderen hebben er genoeg van en willen weer studeren. Maar u blijft weigeren, want u bent een Humaan mens. Ondertussen blijven de asielzoekers maar komen, en de bel gaat nu zelfs meerdere keren per dag. Steeds meer ontwricht uw Humaniteit uw leven en die van uw gezin en u begint zelf afhankelijk te worden van de Humaniteit van anderen.

Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar u begrijpt, dat dit verhaal eindigt in een drama. De Humane mens gaat ten onder in het zelf gecreëerde moeras. De massa weigert te beseffen, dat onze Humanitaire obsessie voor de vluchteling ten koste gaat van onze eigen samenleving en de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen. Onze Samenleving is inmiddels tot in de haarvaten volledig dichtgeslibd en onbetaalbaar geworden, de Asielzoeker is als zand in de maatschappelijke motor, hij loopt vast, het zand moet eruit om hem weer draaiende te krijgen. Wij zijn inmiddels zelf slachtoffer van onze medemenselijkheid geworden. Elke dag weer schieten we ons in de eigen voet. Steeds meer mensen worden nu in sneltreinvaart zelf slachtoffer van de opgelegde Humaniteit.

Onze droom is een nachtmerrie geworden en de Asielzoeker ziet zijn droom werkelijkheid worden.

Wanneer zet u uw bel uit?

Laat de raderen draaien!

Het bericht Humaniteit vernietigt Nederland! – Column Gilles den Boer verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Vorige week hebben we een aantal speeches kunnen bekijken en beluisteren over de oorlog in Oekraïne. Rutte was op vrijdag 17 februari in Kiev, gevolgd door Biden die op maandag 20 februari een bezoek bracht aan het oorlogsgebied en een dag later in Warschau een toespraak gaf. Zaterdag 18 februari sprak Orban in Boedapest de Hongaren toe in zijn ‘State of the Nation’. De meeste aandacht ging waarschijnlijk uit naar het optreden van Poetin op dinsdag 21 februari.

Café Weltschmerz publiceerde een dag later de volledige toespraak van Poetin in het Nederlands. Rutte zei al eens eerder: “Die oorlog daar is de onze”. Op 17 februari voegde hij daar in Kiev het volgende aan toe: “We begrijpen dat jullie ook voor ons vechten, want ook onze vrijheid en manier van leven zijn in gevaar, daarom zal Nederland Oekraïne blijven steunen.” Later die dag uitte Sigrid Kaag in haar rol als viceminister-president vergelijkbare termen tijdens een persconferentie. In de ministerraad was die dag gesproken over de situatie in Oekraïne. Ook zij gaf aan dat de Oekraïners strijden voor onze vrijheid en veiligheid en dat Nederland daarom zal doorgaan met het geven van militaire, humanitaire en financiële steun.

Retorische driehoek

Wat hier gebeurt, is volgens de retorica het gebruik maken van ‘pathos’. Pathos behelst de overtuiging via emoties die door de spreker worden opgeroepen. De spreker gaat dan vooral op zoek naar overeenkomsten, ook wel aangeduid met de Engelse term ‘common ground’. ‘Ethos’, ‘pathos’ en ‘logos’ zijn de elementen van de zogenaamde retorische driehoek, die reeds door Aristoteles werden aangeduid als drie manieren waarop een spreker (of schrijver) kan overtuigen. Ethos houdt in dat het publiek door de spreker overtuigd wordt, omdat deze als geloofwaardig en betrouwbaar wordt gezien. Logos gaat over de overtuigingskracht via de logica, redeneringen en feiten ondersteund met bewijsmateriaal en statistieken.

Om zo krachtig mogelijk voor de dag te komen, bedienen wereldleiders zich van deze retorische middelen. In het kader hiervan volgt nu een aantal citaten uit diverse redevoeringen van de afgelopen week. Het zijn slechts fragmenten, maar de kracht van de elementen van de retorische driehoek is overduidelijk aanwezig.

“Ondertussen, en u weet dit heel goed, hebben we er alles aan gedaan, echt alles, om deze kwestie met vreedzame middelen op te lossen. We hebben geduldig onderhandeld over een vreedzame oplossing voor dit zwaarste conflict.” ( Poetin, 21 februari 2023, vertaling Geotrendlines) “Ik wil benadrukken, en eigenlijk is dit wel bekend, dat geen enkel land ter wereld zoveel militaire bases heeft in het buitenland als de Verenigde Staten van Amerika. Ze hebben er honderden, ik wil dit benadrukken, honderden bases over de hele wereld, de hele planeet is bezaaid met bases, kijk maar naar de kaart.” ( Poetin, 21 februari 2023, vertaling Geotrendlines)

“Volgens Amerikaanse deskundigen zijn bijna 900.000 mensen omgekomen en zijn meer dan 38 miljoen mensen vluchtelingen geworden als gevolg van de oorlogen die de Verenigde Staten sinds 2001 zijn begonnen – en ik wil hierop wijzen: we hebben deze cijfers niet zelf bedacht, de Amerikanen hebben ze zelf gegeven. Ze willen nu gewoon alle herinneringen hieraan uit het menselijk geheugen wissen en doen alsof er niets is gebeurd. Maar niemand in de wereld is dit vergeten en niemand zal het vergeten.” ( Poetin, 21 februari 2023, vertaling Geotrendlines)

“Ik groet de ouders, vrouwen, families van onze verdedigers, artsen en verpleegkundigen, slee- instructeurs, verpleegkundigen die gewonden redden, spoorwegmedewerkers en chauffeurs die het front van voedsel voorzien, bouwers die versterkingen bouwen en woningen, wegen en civiele objecten herstellen, arbeiders en ingenieurs van defensiefabrieken die nu bijna de klok rond in ploegendienst werken, landarbeiders die de voedselveiligheid van het land betrouwbaar garanderen.” ( Poetin, 21 februari 2023, vertaling Geotrendlines)

“De belangrijkste vraag voor de toekomst is nu of de enorme veranderingen in het Europese leven – die ons voor nieuwe intellectuele, politieke, economische en militaire uitdagingen stellen – de levenslust van de Hongaren zullen vergroten of verkleinen. Deze veranderingen zetten het hele Hongaarse leven onder druk en stellen ons voor nieuwe vragen. Het succes van het jaar 2023 zal afhangen van de vraag of we er inspiratie uit putten of erdoor leeglopen.” (Orban, 18 februari 2023, bron: www.frontnieuws.com) “Toen Rusland Oekraïne binnenviel, werd niet alleen Oekraïne getest, maar democratieën overal ter wereld. De vraag was hoe we zouden reageren. Zouden we verenigd zijn? Een jaar later is het antwoord: we hebben geantwoord, we zijn verenigd. We zouden opkomen voor de democratie, en dat hebben we gedaan. En dat zullen we blijven doen, wat er ook gebeurt.” (Biden, Warschau, 21 februari 2023, bron: vrtnws)

Baudet

Vorige week verscheen ook het nieuwe boek van Thierry Baudet. In ‘De Gideonsbende’ beschrijft Baudet hoe op 31 maart 2022 president Zelensky de kans kreeg een videotoespraak te houden in de Tweede Kamer. Dat was unicum in de moderne parlementaire democratie, want nooit eerder sprak een buitenlands staatshoofd in de Tweede Kamer. De fractie van Forum voor Democratie besloot hier niet bij aanwezig te zijn en ook niet bij het debat dat daarop zou volgen. De gronden voor dit besluit werden destijds op de website van FVD gepubliceerd en zijn nu ook te lezen in ‘De Gideonsbende’.

“Nooit eerder in de geschiedenis van onze democratie sprak een buitenlands staatshoofd in de Tweede Kamer. Daar is een goede reden voor: de democratische besluitvorming in het Nederlandse parlement dient geheel onafhankelijk tot stand te komen; afgeschermd van buitenlandse beïnvloeding, ongehinderd door buitenlandse belangen.”
“Op emotionele gronden, op basis van persoonlijke sympathie of onder druk van een aangrijpende toespraak a priori partij kiezen in een conflict, past daar absoluut niet bij; sterker, het is daarmee onverenigbaar.”

“En dan het debat. Wat ons betreft is het direct na zo’n toespraak van een vermoedelijk zeer emotioneel betrokken president, die in direct treffen is verwikkeld en die ongetwijfeld aanspraak zal maken op gevoelens van medeleven en verhevigde dadendrang, niet het moment van reflectie.”

Ook Baudet laat zien welke invloed ethos, pathos en logos hebben op onze beeldvorming.

Het bericht Het belang van het herkennen van oorlogstaal in een tijd als deze – Docent Nederlands verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Zie hieronder zijn betoog.

Het bericht Weak men create hard times: Alex Jones legt uit hoe millennials hun basisvaardigheden verliezen verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Politieke Polarisatie

Polariseren heeft verschillende betekenissen, maar in de spotjes van stichting Sire gaat het om het uit elkaar splijten van groepen in de samenleving door tegengestelde meningen/ standpunten. Polarisatie drijft groepen dus uit elkaar en vormt uiteindelijk een blokkade tot het voeren van een discussie. De kern van polarisatie is dus, dat een bepaald onderwerp dusdanige agressie tussen mensen oproept, dat het onderwerp voor hen onbespreekbaar is geworden. In essentie is het een bedreiging voor de Democratie.

Polariseren stamt uit de Griekse Oudheid en werd sindsdien al eeuwenlang bewust door Keizers en Koningen gebruikt. Bovendien is het een managementtool die men in het bedrijfsleven hanteert bij het aansturen van groepen. Het activeert de zelfcorrigerende werking in een groep door bepaalde leden binnen de groep privileges te geven. Zodra personen zich niet aan de groepsregels houden, dan worden zij door de bevoorrechte personen gecorrigeerd. Maar, het zijn toch vooral overheden die gretig gebruik maken van polarisatie om zoveel mogelijk macht naar zich toe te trekken.

Zolang er in een samenleving geen schokkende maatschappelijke problemen zijn en de heersende overheid de Democratie respecteert, is er maar beperkt sprake van polarisatie. Er zijn natuurlijk wel meningsverschillen, maar die blijven bespreekbaar en daar komt men vaak met een soort Poldermodel wel uit. Maar, als een overheid kwade intenties heeft en het Volk wil overheersen, dan wordt polariseren voor hen interessant. Zaken als angst aanjagen, indoctrinatie en censuur worden dan ingezet om polarisatie aan te wakkeren. Polarisatie komt dus niet vanuit de burgers zelf, maar vanuit een overheid. Op slinkse wijze bespelen zij het Volk door mensen voortdurend te bestoken met zaken die de onderlinge verwijten alleen maar vergroot. Door een groep, liefst de minderheid, de schuld van het probleem te geven, wordt deze gescheiden van de massa.

Zo ook onze Overheid, onder de bezielende leiding van onze minister-president Rutte. Hij polariseert er met volle teugen op los. Dit doet hij in relatie tot alle grote door hen zelf gecreëerde problemen, zoals: COVID-19, Klimaat, Stikstof, Integratie, Discriminatie en Woningnood of een combinatie daarvan. Zijn devies is, “VERDEEL en HEERS”!

Neem Covid19. 

Middels indoctrinatie en het aanjagen van angst via alle beschikbare kanalen, maar met name via de Mainstream media, creëerde de Overheid systematisch de voedingsbodem tot polarisatie. Ik hoor onze minister de Jonge nog in de 1e Kamer over de ongevaccineerden roepen; “we weten op welke postcode ze wonen”. En ja, wie zaait zal oogsten, en dat gebeurde ook. Gevaccineerden namen uit angst, eigen belang, dwang e.d. een stelling in die haaks stond op die van de ongevaccineerden. Elke vorm van dialoog werd afgekapt en onze overheid had haar doel bereikt. De gevaccineerden waren als was in de handen van de macht en de ongevaccineerden waren de schuldigen van alles. Zij waren Wappies of Complotdenkers en werden niet meer serieus genomen.

De polarisatie werd snel een succes en de massa volgde onze bestuurders blind. Met als gevolg dat elke vrijheidsbeperkende maatregel met het grootste gemak werd doorgevoerd. Uitsluiting en discriminatie was voor de massa de gewoonste zaak van de wereld geworden. De tweedeling was gelukt en geschikt bevonden voor gebruik in de toekomst.

De regie van deze Sire- campagne ligt natuurlijk volledig bij de overheid. Met deze campagne legt de overheid de schuld van de polarisatie volledig bij de burgers. Zelf blijft zij volledig buiten schot, sterker nog, zij gaat gewoon door met het aanwakkeren van de polarisatie, met mevrouw Kaag voorop. De overheid heeft met deze Sire- campagne niet de intentie om de polarisatie uit te roeien, want dat is te veel van het goede. Voor elke burger, gevaccineerd of niet, is deze Sire campagne een grove belediging. Daarnaast is deze campagne verraderlijk, want toeval bestaat niet in de politiek. In de politiek heeft elke actie een dubbele bodem, dus laat u niet misleiden. Onze premier Rutte heeft namelijk maar één doel voor ogen en dat is helaas niet de eensgezindheid onder het Volk herstellen. Zijn ultieme doel is zoete broodjes bakken, om vervolgens weer genoeg zetels binnen te halen.

Bij Rutte (en zijn kompanen) zijn alle remmen los, hij zet opnieuw alle middelen in. Nu wordt Stichting Sire door hem gebruikt als propagandamachine, die zijn onbegrensde lust naar macht moet bevredigen. Onze “bezorgde overheid” heeft u nodig om vervolgens na de Provinciale Statenverkiezingen van 15 Maart a.s. het land nog verder naar de verdoemenis te helpen.

Laat de Raderen draaien!

Het bericht De hypocrisie van “Verlies elkaar niet uit het oog als polarisatie dichtbij komt” verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Na de schietpartijen in Uvalde en Buffalo is het debat over wapenbezit in de VS weer volop aanwezig. Het is er inderdaad eenvoudig om legaal aan een wapen te komen, maar is dat ook voldoende om het wapengeweld te verklaren?

Politieke scheidslijn

Het is niet voor het eerst dat er gekeken wordt naar de wapenwetgeving. Na tragische ongevallen op plekken zoals scholen, bioscopen en winkelcentra pikken media het weer op en praten mensen er meer over. De discussie loopt grotendeels langs politieke lijnen en concentreert zich op het zogenaamde Second Amendment, het recht van burgers zich te bewapenen. Democraten vinden dat mensen veel te makkelijk aan een wapen kunnen komen. Republikeinen daarentegen wijzen op het belang van particulier wapenbezit om zich tegen de overheid te beschermen.

Dieper

Beide kampen zien een hoop aspecten over het hoofd. Volgens Farrell speelt er veel meer mee in de aanloop naar de tragische gebeurtenissen: het kan bijvoorbeeld zijn dat de dader is beïnvloed door een omvolkingstheorie, dat politieke motieven een rol spelen, dat er in het gezin zaken spelen die het geestelijke evenwicht van de schutter verstoren. Geweld in de media en in videogames kan aan het probleem bijdragen. En waarschijnlijk is het een combinatie van dat alles.

Samen met de bekende psycholoog Jordan Peterson gaat hij in diens podcast dieper in op de materie: “Vraag jezelf af waarom de daders jonge mannen zijn,” aldus Farrell. “Waarom zijn onze dochters niet betrokken bij deze verschrikkelijke schietpartijen, hoewel ze uit dezelfde gezinnen komen, worden blootgesteld aan dezelfde giftige politiek, net zo goed aan een wapen kunnen komen?”

Mannelijkheidscrisis

De auteur met de lange staat van dienst concludeert dat er sprake is van een mannelijkheidscrisis, een waarbij jongens maar al te vaak structuur, discipline en een doel in hun leven missen. “Het zou overduidelijk moeten zijn dat er iets aan de hand is met onze zonen. Niet alleen in de VS maar wereldwijd.”

De Canadese Peterson en zijn Amerikaanse gesprekspartner nemen twee uur de tijd om uit te diepen wát er dan precies aan de hand is. Omdat de twee mannen zich hebben ingelezen in het thema- je zou zelfs kunnen zeggen dat het voor hen hét thema is waar ze zich mee bezighouden en dat ze kosten noch moeite sparen om het op de publieke agenda te zetten- ontstaat er een gesprek dat verder gaat dan een twist over the second amendment, een al dan niet onwrikbaar grondrecht voor de Amerikanen.

Kijken

De twee auteurs bespreken tal van Boy Crisis– gerelateerde onderwerpen, van (afwezige) vaders tot pesten en van (seksuele) relaties en empathie tot “checks and balance parenting.”  Zie hieronder de besproken podcast. En waarom niet, daaronder nog een TED-talk van Farrell van zes jaar geleden.

Het bericht Wapenwetten oorzaak schietpartijen in Amerika? “Dit is een mannelijkheidscrisis” verscheen eerst op Café Weltschmerz.