In de wet Verplaatsing bevolking is de Burgemeester benoemd tot medebewindvoerder van het onderdrukkingsbeleid, maar hoe zit dat bij de opname en verdeling van vluchtelingen in hun gemeenten? Ook in het spel van de Omvolking nemen zij een cruciale positie in. Ook daar lijken de Burgemeesters bevoegdheden van de regering te hebben gekregen om op eigen houtje en buiten de gemeenteraden en burgers om, asielzoekers in Hotels, op Boten, in Tentenkampen, etc. te herbergen. Maar waar zijn die bevoegdheden nu eigenlijk op gebaseerd? Nou, de Burgemeesters beroepen zich op de volgende documenten en wetsartikelen:

1.     Handreiking CNO (Crisis Noodopvang),
2.     art. 5 Wet Veiligheidsregio’s en
3.     art. 172 Gemeentewet.

Handreiking CNO: https://vng.nl/sites/default/files/2021-10/handreiking-crisisnoodopvang.pdf

In de Handreiking CNO staat het hele opvangproces beschreven, maar ik beperk me even tot de bevoegdheden van de Burgemeester. Op pagina 7, onder punt 4, staat het volgende over de rol, taak en verantwoordelijkheid van de burgemeester:

Citaat:
“4. Iedere individuele gemeente – burgemeester met College en/of Raad – besluit formeel zelf over het verzoek. Een gemeente wordt hierbij ondersteund door het landelijk coördinatieteam en waar nodig of gewenst door de lokale Veiligheidsregio. Deze handreiking crisis- noodopvang, zoals vastgesteld door de Landelijke regietafel op 15 december 2020, is voor alle gemeenten het uitgangspunt voor de lokale uitvoering.”
Einde citaat

Uit dit citaat blijkt, dat de burgemeester het besluit niet zelfstandig, maar samen met de Wethouders moet nemen en/ of met de Gemeenteraad. Verder staat in de laatste zin dat het voor alle gemeenten een uitgangspunt is, m.a.w. geen verplichting. De burgemeester is dus niet verplicht, maar heeft wel de mogelijkheid om de Gemeenteraad in de besluitvorming te betrekken.

Een stukje verder in de tekst, bij paragraaf 2 (pagina 8, Duur van het verblijf), rijst dan de vraag, welke bevoegdheid krijgt de burgemeester nu werkelijk op basis van deze Handreiking CNO? In paragraaf 2 staat namelijk dat het verblijf maar voor maximaal 1 week geldt, met een verlenging van maximaal 2 maal 24 uur. Let in het onderstaande citaat vooral op het belang wat men hecht aan het draagvlak in relatie tot de verblijfsduur.

Citaat
“Duur van verblijf: Het advies is om als richtlijn voor het gebruik van een specifieke locatie voor crisisnoodopvang een duur van 1 week te hanteren. Zo nodig kan deze duur één of tweemaal verlengd worden met 24 uur. Hierbij is het advies om enkel in het uiterste geval de duur van zeven dagen met een of enkele dagen te verlengen. Het is belangrijk om in verband met zowel de bestuurlijke betrouwbaarheid als het maatschappelijke draagvlak hier uiterst terughoudend mee om te gaan. De duur van zeven dagen is mede gebaseerd op de geleerde lessen en de eerdere ervaringen in 2015 en 2016. Het is een korte en duidelijke periode die voldoende recht doet aan alle inspanningen van de inwoners van de gemeente en alle betrokken organisaties. Deze periode doet ook recht aan de belangen van asielzoekers die in de crisisnoodopvang verblijven doordat deze duur het verplaatsen van asielzoekers van de ene naar de andere locatie beperkt.

Het advies is om, mede in verband met het benodigde draagvlak voor de inzet van CNO, de omwonenden (vooraf) te informeren over de duur van de inzet van CNO. Inclusief de mogelijkheid tot verlenging.

De inzet van CNO was in 2015 en 2016 gebaseerd op een verblijf van 72 uur in de locatie, met de mogelijkheid tot verlenging. De negatieve effecten hiervan, zoals het veelvuldig moeten verplaatsen van asielzoekers, leiden tot het advies de duur van 72 uur los te laten en te verlengen tot een week. Het verzoek is om voorafgaand aan een besluit tot verlenging hierover in contact te treden met het landelijk coördinatieteam. Om twee redenen. Een verlenging is medebepalend voor het antwoord op de vraag of – landelijk bezien – de inzet van CNO op andere plekken gecontinueerd of uitgebreid moet worden. Het is daarnaast goed mogelijk dat een verlenging niet noodzakelijk is.”
Einde citaat.

Dit lezende is de vraag, heeft de burgemeester ook de aan hem toegekende beslissingsbevoegdheid, als de verblijfsduur niet 1 week, maar langer is, bijvoorbeeld drie maanden, met de mogelijkheid van een eventuele verlenging van 2 maal drie maanden. Ik kan mij voorstellen dat bij een periode van 9 maanden (3 maanden + 2 x 3 maanden verlenging) het draagvlak nog veel belangrijker is en dat overleg met de burgers en de Gemeenteraad wellicht zelfs moreel vereist is.

Dan, (pagina 13) krijgt de burgemeester toch de bevoegdheid om het besluit eigenhandig o.b.v. art. 5 Wet Veiligheidsregio’s en art. 172 Gemeentewet te nemen. Maar is dat zo, geven deze wetsartikelen de burgemeesters de gewenste bevoegdheid om in deze zelfstandig te beslissen?

1.     Artikel 5 Wet Veiligheidsregio’s
https://wetten.overheid.nl/BWBR0027466/2023-01-01

Citaat
“De burgemeester heeft het opperbevel in geval van een ramp of van ernstige vrees voor het ontstaan daarvan. Degenen die aan de bestrijding van een ramp deelnemen, staan onder zijn bevel.”
Einde citaat.

Dit artikel geeft de burgemeesters het opperbevel in geval van een ramp of van ernstige vrees voor het ontstaan daarvan uitsluitend in zijn eigen Gemeente. Dit betreft dus een ramp zoals bijvoorbeeld de Vuurwerkramp in Enschede, de Bijlmerramp in Amsterdam, de brand in “het Hemeltje” in Volendam, een dijkdoorbraak, etc.. Dat is ook de reden waarom degenen die aan de bestrijding van een dergelijke ramp deelnemen, onder het bevel van de burgemeester staan. De Crisis Noodopvang van Asielzoekers is geen ramp in de eigen gemeente, maar een Nationale ramp en degenen die aan de bestrijding daarvan deelnemen, het COA, staan daarom niet onder bevel van de Burgemeester, maar via de COA onder die uur van de Landelijke overheid.

2.     “Artikel 172 Gemeentewet:
https://wetten.overheid.nl/BWBR0005416/2013-07-01

Citaat

1. De burgemeester is belast met de handhaving van de openbare orde.
2. De burgemeester is bevoegd overtredingen van wettelijke voorschriften die betrekking hebben op de openbare orde, te beletten of te beëindigen. Hij bedient zich daarbij van de onder zijn gezag staande politie.
3. De burgemeester is bevoegd bij verstoring van de openbare orde of bij ernstige vrees voor het ontstaan daarvan, de bevelen te geven die noodzakelijk te achten zijn voor de handhaving van de openbare orde.
4. De commissaris van de Koning geeft, indien een ordeverstoring van meer dan plaatselijke betekenis dan wel ernstige vrees voor het ontstaan van zodanige ordeverstoring zulks noodzakelijk maakt, de burgemeesters in de provincie zoveel mogelijk na overleg met hen, de nodige aanwijzingen met betrekking tot het door hen ter handhaving van de openbare orde te voeren beleid. De aanwijzingen worden zo enigszins mogelijk schriftelijk gegeven.”

Einde citaat

Belangrijk in deze is hoe het gebruik van artikel 172 Gemeentewet in de Handreiking CNO staat omschreven, zie pagina 13.

Citaat
“De burgemeester Het besluit tot de inzet van CNO in een bepaalde gemeente is voorbehouden aan de burgemeester van deze gemeente. De bevoegdheid hiertoe en de juridische basis voor deze bevoegdheid kan gezien kunnen worden in artikel 5 Wet Veiligheidsregio’s. Een juridische basis kan ook gezien worden in artikel 172 Gemeentewet. Het gaat dan om de handhaving van de openbare orde en veiligheid (en voorkomen dat mensen op straat staan) in combinatie met de algemene zorgplicht van gemeenten aan eenieder binnen de poorten van de gemeenten. In alle gevallen valt het – vanuit een politiek en maatschappelijk oogpunt – te adviseren (tenminste) het college (in)formeel mee te nemen in deze besluitvorming.

De gemeenteraad
De gemeenteraad wordt zo spoedig mogelijk over (het voornemen tot) de inzet van CNO geïnformeerd. Zeker zo belangrijk in verband met zorgen voor zowel maatschappelijk als politiek draagvlak voor de CNO. Ook het presidium kan hiervoor gebruikt worden. Strikt formeel, juridisch is er overigens geen toestemming van de gemeenteraad nodig tot de inzet van CNO.

Het college
Los van het besluit om crisisnoodopvang te realiseren, zullen mogelijk ook andere besluiten moeten worden genomen. Denk aan een gedoogbeschikking voor wat betreft de strijdigheid met het bestemmingsplan of de tijdelijke gebruikersvergunning. Het college is hiertoe bevoegd.

Vaak past de CNO niet in de ter plaatse geldende bestemmingsplannen en binnen de vereisten voor een brandveilig gebruik van de locatie. De vraag is dan of daarvoor een omgevingsvergunning moet worden verleend, of kan ook worden volstaan met het gedogen van deze afwijking van het bestemmingsplan en de zogeheten gebruiksvergunning. Het advies is om kortstondig gedogen wegens ‘strijdig gebruik’ met het bestemmingsplan.

Toelichting op het advies
Het college van burgemeester en wethouders zou gezien de korte periode van het verblijf en de bijzondere omstandigheden een beslissing kunnen nemen om tijdelijk niet te handhaven. Dit besluit staat niet open voor beroep, maar het formaliseert wel het bestuurlijk handelen en opent de deur naar communicatie met de gemeenteraad en omwonenden ofwel belanghebbenden. Indien belanghebbenden het niet eens zijn met dit besluit kunnen zij verzoeken tot handhavend optreden. De hierop volgende besluiten staan wel open voor bezwaar en beroep.”
Einde citaat

Alles wordt uit de kast getrokken om ons te misleiden en rustig te houden, maar ondertussen zijn de opvangperioden gigantisch opgerekt. De Burgemeesters worden ingezet om ons te laten gehoorzamen. Ongekozen Burgemeesters zullen de orde handhaven die de overheid oplegt. Het gaat ons leven bepalen, maatregelen als hiervoor omschreven, maar ook het beperken van geldautomaten, weigeren van dieselauto’s, cameratoezicht, het vorderen van onze bezittingen, etc. gaat onze vrijheid drastisch indammen.

Laat de raderen draaien!

Het bericht Burgemeesters, de ongekozen handlangers van de macht! verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Eind juli 2022 schreef de president van de Rockefeller Foundation (RF), dr. Rajiv J. Shah, een openbare brief waarin het plan van de organisatie werd beschreven om meer middelen en aandacht te besteden aan het ‘aanpakken van klimaatverandering’. Shah merkte op dat de RF een belangrijke taak heeft bij het vormgeven van “de Amerikaanse en wereldwijde reacties op de crises van de pandemie”, vandaar dat ze ook projecten zoals de CommonPass financierden, waarmee ze het concept van vaccinpaspoorten hielpen promoten.

De stichting, opgericht in 1913, gebruikte het vermogen van de Rockefeller-familie om ogenschijnlijk de “volksgezondheid” te bevorderen door massale vaccinatiecampagnes te financieren, evenals de oprichting van volksgezondheidsautoriteiten over de hele wereld. Om hun missie vandaag voort te zetten, zegt Shah dat de RF ” de klimaatverandering rechtstreeks moet aanpakken”.

“Klimaatverandering vormt een bijzondere bedreiging voor de mensheid”, schreef Shah. “We hebben besloten dat de Rockefeller Foundation specifieke acties zal ondernemen om de manier waarop de mensheid landbouwt en eet, haar gemeenschappen en huizen van stroom voorziet, ziekte voorkomt en beschermt, en leeft en werkt, te transformeren. Zo maken we kansen universeel en duurzaam.”

Shah zegt dat de stichting al stappen in deze richting heeft gezet, waaronder het helpen van vrouwen aan “groene banen”, het investeren in “regeneratieve landbouw” en het toezeggen van de investering van 6 miljard dollar in fossiele brandstoffen.

De stichting werkte ook samen met de Ikea Foundation en het Bezos Earth Fund om de overgang naar zogenaamde “hernieuwbare energie” te versnellen. De groepen beweren meer dan $10 miljard aan extra fondsen te hebben opgehaald.

De aankondiging van een herverdeling van middelen bevatte niet veel details of solide plannen. Shah schreef echter wel dat het doel van de stichting is om “een geïntegreerde visie en plan te ontwikkelen voor de jaren 2025 tot 2030” die binnen een jaar gedeeld zullen worden met RF Trustees. Er zijn geen updates gedeeld sinds de brief is gepubliceerd.

In de brief erkende Shah dat John D. Rockefeller, oprichter van Standard Oil en de Rockefeller Foundation, zijn rijkdom verwierf via de olie-industrie, waar de RF nu beweert tegen te zijn.

“Er is hier enige ironie. Onze naamgenoot, John D. Rockefeller, richtte Standard Oil op en verdiende zijn fortuin door een groeiende Verenigde Staten van koolstof te voorzien”, schreef Shah. Hij zegt echter dat de RF gefocust is op wat hij ‘wetenschappelijke filantropie’ noemt, of het gebruik van de nieuwste wetenschap en technologie om ‘het welzijn van elke persoon te verbeteren en kansen voor iedereen te creëren’.

“Het is duidelijk dat een instelling als de Rockefeller Foundation een nog grotere verantwoordelijkheid heeft, omdat wij een nog grotere begunstigde zijn van dat proces”, vertelde hij destijds aan de Associated Press. De Rockefeller Foundation financiert een deel van de verslaggeving van The Associated Press over klimaatverandering.

Voorvechter van Globalisering

Rajiv J. “Raj” Shah is een voormalige Amerikaanse overheidsfunctionaris, arts en ‘gezondheidseconoom’ die in een aantal Amerikaanse overheidsfuncties heeft gediend en ook in de filantropische sector heeft gewerkt. Shah was van 2010–2015 de 16e administrateur van het United States Agency for International Development (USAID). Hij werd door president Obama benoemd tot USAID-beheerder, unaniem bevestigd door de Amerikaanse senaat, en op 7 januari 2010 beëdigd door minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton.

USAID is ogenschijnlijk een “onafhankelijk agentschap van de federale regering van de Verenigde Staten” dat “civiele buitenlandse hulp” afhandelt. USAID is een van de grootste officiële hulporganisaties ter wereld en is goed voor meer dan de helft van alle Amerikaanse buitenlandse hulp. USAID en de National Endowment for Democracy (NED) zijn er echter van beschuldigd een instrument te zijn voor het uitvoeren van activiteiten die gunstig zijn voor de Central Intelligence Agency (CIA) onder het mom van het verlenen van buitenlandse hulp. De NED is opgericht als een non-profitorganisatie met financiering van de USAID. Beide organisaties zijn betrokken geweest bij het financieren van ‘activistische’ bewegingen in landen die niet in overeenstemming zijn met het Amerikaanse beleid.

Critici hebben lange tijd de financiering van Nicaraguaanse groepen door USAID en NED in de jaren tachtig en negentig vergeleken met de inspanningen van de CIA om regeringen in heel Latijns-Amerika in de jaren vijftig en zestig omver te werpen.

Shah was ook werkzaam bij de Bill & Melinda Gates Foundation, waar hij wordt gecrediteerd voor het creëren van de International Financing Facility for Immunization, die hielp bij het hervormen van de wereldwijde vaccinindustrie en meer dan $5 miljard ophaalde voor de Global Alliance for Vaccines and Immunization (GAVI).

Duidelijk is allang hoe de Bill & Melinda Gates Foundation en GAVI en enorme rol spelen bij het beheer van internationale gezondheidsmaatregelen, met name bij het bevorderen van de steeds groter wordende lijst van vereiste vaccinaties voor ontwikkelingslanden.

Shah is ook lid van de Trilaterale Commissie, zit in de raad van bestuur van de Atlantische Raad en is lid van de Council of Foreign Relations.

De CFR is al lang een speler in de geopolitiek en heeft onder meer voormalige Amerikaanse presidenten en federale functionarissen als leden. Onderzoeker G. Edward Griffin was een van de weinigen die de afgelopen decennia heeft gewerkt aan het blootleggen van de invloed van de CFR op het Amerikaanse buitenlandse beleid. Tijdens een van zijn vele presentaties schetst Griffin de ware rol van de CFR voorbij hun eigen beschrijving dat ze slechts een ‘denktank’ zijn (waar kennen we dit van?):

“Het werd voortgebracht door een geheim genootschap dat nog steeds bestaat, dat het een dekmantel is voor een rondetafelgroep die oorspronkelijk belichaamd was door JP Morgan en zijn bedrijf, maar nu door het Rockefeller-consortium en dat het primaire doel niet langer de uitbreiding van het Britse rijk is, maar mondiaal collectivisme met controle in particuliere handen, op feodale wijze beheerd door de centrale banken van de wereld”.

De afgelopen 100 jaar heeft de CFR-ledenlijst verschillende leden van de Rockefeller-familie gekend, waaronder John “Jay” Rockefeller IV, Nicholas Rockefeller, Steven C. Rockefeller, Susan Cohn Rockefeller, Valerie Rockefeller, David Rockefeller Jr., en David Rockefeller Sr., medeoprichter van de Trilaterale Commissie.

De Trilaterale Commissie is waarschijnlijk minder bekend bij de lezers van vandaag die meer vertrouwd zijn met groepen als het World Economic Forum en de Bilderberg-groep, maar ze zijn net zo belangrijk om de spelers op het schaakbord te begrijpen.

Patrick Wood, oud-onderzoeker van Technocracy en oprichter van Technocracy.news, meldde onlangs dat de 50e verjaardag van de Trilaterale Commissie het hoogtepunt markeerde van haar zelfverklaarde “Nieuwe Internationale Economische Orde“. Op 12 maart hield de Trilaterale Commissie haar plenaire vergadering in New Delhi, India, om kwesties met betrekking tot globalisering te bespreken. Wood meldde dat een van de leden van de Commissie verklaarde:

“Dit jaar, 2023, is het eerste jaar van deze nieuwe wereldorde.”

Zoals Wood opmerkt, werd de Trilaterale Commissie mede opgericht door Zbigniew Brzezinski, voormalig nationaal veiligheidsadviseur en bondgenoot van vele presidenten. Brzezinski was ook de auteur van Between Two Ages: America’s Role in the Technetronic Era, waarin werd getracht de technocratische beweging van de jaren dertig nieuw leven in te blazen.

Ten slotte zou ook het lidmaatschap van Shah bij The Atlantic Council alarmbellen moeten doen rinkelen. De Atlantic Council is bekender geworden bij Amerikanen in het licht van recente onthullingen van de Twitter Files. Deze ‘Atlantische Raad’ heeft de afgelopen jaren echter achter de schermen al vele stappen gezet. In mei 2018 ging de organisatie een samenwerking aan met Facebook om “nepnieuws” te bestrijden. Slechts 6 maanden later zorgde de beruchte ‘Purge’ van 2018 ervoor dat meer dan 500 accounts van onafhankelijke media en onderzoekers van Facebook, Twitter en YouTube werden verwijderd.

Dr. Shah sprak ook op de bijeenkomst van het World Economic Forum in 2022 in Davos, Zwitserland, en staat vermeld als een “Agenda-bijdrager” op de website van het WEF . Tijdens een interview met CNBC in Davos werd hem gevraagd wat hij vindt van het feit dat landen over de hele wereld met een overvloed aan vaccins “zitten” omdat “er geen afnemers zijn”. Shah reageerde hierop door te zeggen:

“Een groot deel van de reden waarom de vaccins op dit moment niet worden genomen, is dat er een enorme hoeveelheid aan verkeerde informatie rondzwerft over de vaccins, hun effectiviteit, hun veiligheid, en dus willen veel mensen die de vaccins nodig hebben ze niet nemen omdat ze iets hebben aangenomen dat niet waar is, en we moeten in de oplossing voor dat probleem investeren om het om dit heersende idee in loop van de pandemie te veranderen.”

Shah zei dat de Rockefeller Foundation investeert in beschikbaarheid van vaccins in landen over de hele wereld met als doel 90% van de “risicogroepen” in een land te kunnen ‘vaccineren’. Shah zei ook dat hij gelooft dat “er een soort internationale overeenkomst moet komen over hoe de wereld reageert op pandemieën”, die “een veel beter real-time bewakingssysteem” moet omvatten.

De aanwezigheid van Shah op de Davos-bijeenkomst zou geen verrassing moeten zijn, aangezien de Rockefeller Foundation samenwerkt met het WEF om de Great Reset-agenda door te drukken. Tijdens de COVID-19-paniek financierde de Rockefeller Foundation de CommonPass als een methode om iemands vaccinatiestatus te verifiëren. De zogenaamde “vaccinpaspoorten” waren altijd een toegangspoort tot de digitale identiteitstoekomst die wordt gepromoot door het WEF en de technocraten.

De nep-milieubeweging van de Rockefeller Foundation

Of de Rockefeller Foundation haar middelen gebruikt om ons naar een technocratische staat te brengen onder het mom van een pandemie of klimaatverandering, het doet er niet toe. Het eindresultaat is hetzelfde: verlies van individuele vrijheden en keuze in een constant bewaakte wereld, compleet met sociale kredietscores die je koolstofverbruik bijhouden en beloningen of straffen uitdelen op basis van je gedrag. Alles voor het welzijn van de planeet, wordt ons verteld.

Daarom is het belangrijk om vraagtekens te zetten bij de fundamentele beweringen van de Rockefeller Foundation en hun huidige president. In feite heeft de Rockefeller Foundation een geschiedenis van het gebruiken van milieukwesties als een rookgordijn voor het verspreiden van gif en het schaden van de bevolking.

Het huidige gangbare voedselparadigma – met haar giftige, gewelddadige en gemonopoliseerde bedrijfsmodel – is ontstaan ​​uit de “Groene Revolutie” van de jaren ’50 en ’60. Als onderdeel van deze schijnbare revolutie nodigde de Mexicaanse president Manuel Ávila Camacho de Rockefeller Foundation uit in het land om de Mexicaanse landbouw te helpen bestuderen en moderniseren. In 1943 reisde Norman Borlaug, een plantengeneticus, en zijn team van onderzoekers naar Mexico om de zogenaamde Groene Revolutie op gang te brengen. Borlaug werd gefinancierd door de Rockefeller Foundation en de Ford Foundation, waarbij beide organisaties belang hebben bij het vaststellen van internationale landbouwnormen die hun bankrekeningen ten goede komen.

Hoewel de Groene Revolutie vaak wordt aangeprezen als een succes vanwege de hogere oogstopbrengsten en een ‘daling van de kindersterfte’, is er ook een groeiend aantal bewijzen dat het overvloedige gebruik van pesticiden heeft geleid tot een toename van nadelige gezondheidseffecten, waaronder kanker. Het meest bekende effect is dat ’s werelds meest gebruikte onkruidverdelger, glyfosaat – een product van Agri-gigant Monsanto, nu eigendom van Bayer – in verband wordt gebracht met een aanzienlijk aantal gevallen van kanker en resulteerde in schikkingen van meerdere miljarden dollars tegen het bedrijf.

Dezelfde bedrijven en financiers achter Big Oil en Big Pharma waren dezelfde drijvende krachten achter de Groene Revolutie. Het Rockefeller Standard Oil-netwerk en hun partners in de kunstmestindustrie, met name DuPont, Dow Chemical en Hercules Powder, profiteerden rijkelijk van de schijnbare revolutie in de landbouw. Toen een worstelende “derdewereld”-natie zich echter niet de nieuwe technologieën kon veroorloven die nodig waren om aan de programma’s deel te nemen, ging de door Rockefeller gecontroleerde Chase Manhattan Bank een partnerschap aan met de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds om leningen aan te bieden, die op hun beurt de banken beschikking gaven over hulpbronnen en financiële activa als de naties er niet in slagen de schuld te vereffenen.

Een ander resultaat van de Groene Revolutie is de zogenaamde Gene Revolution, die het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen, GGO’s of genetisch gemanipuleerd voedsel populair maakte. Nogmaals, de cast van personages die betrokken zijn bij de Gene Revolution is identiek aan de Groene Revolutie – het Big Pharma-kartel en Big Oil. De met Rockefeller en de nazi’s verbonden IG Farben hebben dochterondernemingen Bayer CropScience en BASF PlantScience die samenwerken met Dow AgroScience, DuPont Biotechnology en het beruchte Monsanto. Al deze bedrijven profiteren van de financiering van de Rockefeller Foundation, de Ford Foundation, de Bill & Melinda Gates Foundation en soortgelijke organisaties.

Dit is de erfenis van de Rockefeller Foundation: gevaarlijke pesticiden, GMO-voedsel, monocultuur en verstoring van kleine boerderijen.

De Rockefeller Foundation beweerde ook dat de COVID-19-paniek het moment was om “het Amerikaanse voedselsysteem te transformeren”. Het Rockefeller-document, getiteld Reset the Table: Meeting the Moment to Transform the US Food System , schetst hoe de Rockefeller Foundation opnieuw haar geld en invloed kan gebruiken om de richting van een grote industrie vorm te geven, dit keer de voedselvoorziening zelf.

Ironisch genoeg merkt het Reset the Table-document ook op dat de Rockefeller Foundation “een rol speelde bij het zaaien en opschalen” van de Groene Revolutie, terwijl het ook beschrijft hoe de Rockefeller Groene Revolutie een erfenis naliet van “overmatige nadruk op basisgranen ten koste van meer voedingsstoffen”, “rijk voedsel”, en een “afhankelijkheid van chemische meststoffen creëerde die de bodem uitputten, en overmatig gebruik van water teweeg bracht”. Zonder enige schaamte presenteren de Rockefeller’s en hun soortgenoten zichzelf als de oplossing voor problemen waar ze zelf aan hebben bijgedragen aan of gewoonweg hebben gecreëerd.​​​​​​​

Door dezelfde bloemrijke taal en trendy buzzwords te gebruiken die hen in staat stelden om het onderwijssysteem, de olie-industrie en de medische wereld te infiltreren en te veroveren, zijn ze erin geslaagd controle te krijgen over de grote instellingen die de dieren en gewassen van de wereld. Dit, op gewelddadige, destructieve, en kostbare manieren. Dit gevaarlijke monopolistische kartel heeft vele nationale en internationale regelgevende instanties veroverd die zijn ontworpen om het publiek en de voedselvoorziening te beschermen.

Moeten we er echt op vertrouwen dat de Rockefeller Foundation nu goede bedoelingen heeft?

Verhult de strijd tegen klimaatverandering een eugenetische agenda?

Dit is een laatste gedachte die betrekking heeft op het feit dat de Rockefeller Foundation ook een uitgebreide geschiedenis kent in het financieren van de eugenetica-beweging. Er is voldoende bewijs en documentatie dat de familie Rockefeller “population controle” promoot onder het mom van abortus, sterilisatie en andere methoden.

Vanwege deze geschiedenis van het financieren van dit soort bewegingen blijft er veel scepsis over de ware motivaties van de stichting.

In september 2021 bracht de Rockefeller Foundation een verklaring uit waarin stond dat ze “momenteel rekening hielden met onze eigen geschiedenis met betrekking tot eugenetica”. De stichting zei dat dit “het blootleggen van de feiten” en het omgaan met “ongemakkelijke waarheden” zou inhouden . Dr. Shah beweerde dat er een “onderzoek aan de gang is” om de volledige omvang van de ondersteuning van eugenetica door de stichting te leren kennen.

“De Foundation confronteert de haatdragende erfenissen uit het verleden – in wetten, structuren en systemen – die kansen voor zovelen hebben onderdrukt en die onze begunstigden en de mensen die ze dienen helpen om ze te overwinnen”, schreef Shah.

Het bericht Nieuwe focus van Rockefeller Foundation op klimaatverandering luidt volgende fase van Great Reset in verscheen eerst op Café Weltschmerz.