Artikel door Reactionair.nl

Als u het nieuws heeft gevolgd, dan kan Rutgers u niet zijn ontgaan. Deze in 1969 opgerichte stichting is tegenwoordig een kenniscentrum voor seksuele voorlichting, ontwikkeling en emancipatie. Rutgers is medeorganisator van de Week van de Lentekriebels, een week waarin basisscholieren les krijgen over ‘weerbaarheid, relaties en seksualiteit.’ Zo krijgen ze les over het aangeven van grenzen, menstruatie en zaadlozing, anatomische lessen over de clitoris en pielemuis en les over verschillende seksuele oriëntaties en genderidentiteiten. Allemaal zaken waar de jeugd spoedig mee te maken zal krijgen. In dit opzicht lijkt er niets mis te zijn. Vanwaar dan de ophef?

Onder aanvoering van Thierry Baudet werden meerdere voorbeelden aangehaald van ‘kinderboeken’ waarin ofwel expliciete handelingen werden getoond, ofwel verhalen werden verteld waarin complexe onderwerpen als transseksualiteit zeer simpel werden gemaakt (Het Lammetje dat een varken is, van Pim Lammers). Dit zou allemaal dienen om de jeugd te seksualiseren en te indoctrineren met de woke-agenda. Rutgers beet fel van zich af en kwam met de plausibele verklaring dat Baudet mensen misleidde, dat de genoemde voorbeelden enkel werden gebruikt voor de gepaste leeftijdscategorieën. Zo zouden er natuurlijk geen pijplessen zijn en zou alles gericht zijn op het voorbereiden van kinderen op de naderende complexiteit van seksualiteit. Klinkt plausibel. Veel mensen gingen achter Rutgers staan en waarschuwden voor overtrokken preutsheid. Duiken we in Rutgers, dan zien we echter een ander verhaal…

Neomalthusianisme

Laten we beginnen bij het begin: Jan Rutgers. De naamgever van Rutgers en haar voorloper, Stichting Rutgers. Jan Rutgers werd geboren in 1850 en stierf in 1924. Hij leefde in een tijd waarin de maatschappelijke moraal bepaald werd door de kerk. Hij was tevens predikant in de Nederlands Hervormde Kerk. Rutgers was in alle opzichten een revolutionair die radicaliseerde in de jaren 1890. Na een studie geneeskunde ontwikkelde hij ‘links-radicale opvattingen’, zoals het socialisme, feminisme, neomalthusianisme en vegetarisme.1 In die tijd waren dit zeker radicale opvattingen, en eentje springt er met name uit, namelijk ‘neomalthusianisme’. Wat is dit nou eigenlijk?

Thomas Malthus (1766 – 1834) was een Engelse econoom uit het pre-industriële tijdperk die voorspelde dat de mensheid in een ramp verwikkeld zou raken. Volgens Malthus betekende bevolkingsgroei dat er steeds meer landbouwgrond nodig was om de wereld te voorzien van voedsel. Aangezien de aarde een beperkte capaciteit heeft zou er een punt komen waarop er niet genoeg land zou zijn om voedsel te verbouwen. Het gevolg: hongersnood.

Pas na het industriële tijdperk wisten we dat Malthus er naast zat, maar dat was niet zijn schuld. Er zijn twee factoren die hij niet in beschouwing kon nemen, omdat deze pas na zijn dood duidelijk werden. Ten eerste zorgde industrialisering voor een verhoogde productiviteit, waardoor minder landbouwgrond nodig was om voedsel te verbouwen. Ten tweede zorgde industrialisering er indirect voor dat de bevolkingsgroei verminderde. Zijn manier van denken is echter verre van verleden tijd. Neomalthusianen geloven dat menselijk gedrag en groei beperkt moet worden om de wereld leefbaar te houden. De Club van Rome, een in 1972 opgerichte denktank, is hier het perfecte voorbeeld van; er komt een einde aan (economische) groei en daarom moeten we ingrijpen.

Of de rem op bevolkingsgroei het gevolg was van industrialisering of sociale veranderingen valt te betwisten. Denk aan Henri de Saint-Simon, een 19e-eeuwse Franse graaf die geloofde in industrialisering als middel om een sociale transformatie te bewerkstelligen. Dit gaat in tegen het algemene beeld dat socialisme een antwoord was op het industriële tijdperk en de uitbuiting van arbeiders die toen plaatsvond. Zijn volgelingen stonden bekend als de ‘Saint-Simonisten’ en Karl Marx beschreef Henri de Saint-Simon als de aartsvader van het socialisme. Onder de volgelingen van Saint-Simon vinden we: Barthélemey-Prosper Enfantin: belangrijk in het aanleggen van het Suezkanaal; Simon Ganneau: een tovenaar die zichzelf de ‘Mapah’ noemde, een geslachtsloze profeet; en de gebroeders Péreire, die betrokken waren bij het financieren van spoorwegen en banken in Spanje, Frankrijk en het Ottomaanse rijk en fabrieken. Het uitgangspunt is het bereiken van de sociale transformatie die een nieuwe cultuur teweeg zou brengen, met leidende principes als gelijkheid, een nieuw soort christendom, vrije liefde en een vrouwelijke messias. Vrije liefde slaat hier op vrije seks, iets wat compleet radicaal was in de toenmalige tijdsgeest.

Vrije liefde zien we terugkomen in het saint-simonisme en als we teruggaan naar Jan Rutgers, dan zien we dezelfde concepten. Hij was een neomalthusiaan die voorstander was van anticonceptie, niet hoofdzakelijk vanwege het hebben van veilige seks, maar om geboortebeperking te bewerkstelligen. In 1901 werd hij dan ook lid en later voorzitter van de Neomalthusiaanse Bond, samen met zijn vrouw. Deze bond was in het leven geroepen om overbevolking te voorkomen en anticonceptie diende als middel tot dit doel. Maar volgens het Huygens Instituut zag Rutgers anticonceptie ook als “onderdeel van de bevrijding van de moderne mens uit het keurslijf van de onnatuurlijke moraal.” Dit is een moderne opvatting van ‘natuur’, daar natuur in traditionele zin de aard van een zaak betekent.2 De natuur van seks, traditioneel gezien, is voortplanting. Volgens Rutgers was de natuur van seks er een van vrijheid. Zo was hij ook fel gekant tegen het huwelijk, omdat dat onnatuurlijk zou zijn.

Rutgers was een voorstander van ‘rasverbetering’ door middel van eugenetica. Zo pleitte hij ook voor ‘sterilisatie voor erfelijk belasten’. Hoewel eugenetica redelijk populair was in het eerste deel van de twintigste eeuw, werd het in de ban gedaan na de verschrikkingen van het Nazi-regime. Geen geforceerde sterilisering, geen publieke praat over rasverbetering. De strekking van eugenetica was, met als dieptepunt het Nazi-regime, dat de staat de reproductieve rechten van de bevolking ging bepalen. Desalniettemin heerst hetzelfde onderliggende idee: voor de bestwil van de mensheid (zij het malthusiaans of eugenetisch) moet de mens, collectief of individueel, het doel van seks bepalen. Dit is de man waar Stichting Rutgers naar vernoemd is.

Rutgers is overleden in 1924. Stichting Rutgers werd pas in 1969 opgericht. Wat is er in de tussentijd gebeurd? Daarvoor moeten we een aantal organisaties benoemen die rond deze tijd ontstonden en hun doelstellingen, te beginnen bij Rutgers zelf.

Zoals gezegd werd Rutgers in 1969 opgericht en het was de opvolger van de Nederlandse Stichting Consultatiebureaus voor Huwelijks- en Geslachtsleven. Haar primaire taak was het verspreiden van kennis over anticonceptie, abortus en het geven van seksuele voorlichting. Als Jan Rutgers geloofde in anticonceptie voor 1) geboortebeperking en 2) vrije seks, mogen we dan veronderstellen dat Stichting Rutgers dezelfde redenen had om anticonceptie te propageren?

Op de website van Rutgers zelf trekken zij de lijn door van Jan Rutgers en zijn activiteiten naar de stichting zelf. De tijdlijn op hun website begint zelfs bij Jan Rutgers.3 Het lijkt bevestigd te worden dat het activisme omtrent anticonceptie voortkwam uit de werken van Thomas Malthus. Kortom, geboortebeperking omdat er een limiet zit aan groei volgens Malthus en geboortebeperking en vrije seks volgens Jan Rutgers.

Bekijken we de tijdlijn van Rutgers, dan zien we verscheidende organisaties. De Nieuw-Malthusiaanse Bond in 1881, waarvan het doel het terugdringen van bevolkingsgroei was, lijkt hierin de oorsprong te zijn van al deze organisaties. Het huidige kenniscentrum is ontstaan uit een fusie in 2011 tussen de Rutgers Stichting en de Wereldbevolkingsstichting. Laatstgenoemde was in 1987 opgericht door twee Britten en richtte zich op de gevolgen van bevolkingsgroei. Haar doel was het terugdringen van hoge geboortecijfers door het aanmoedigen en normaliseren van anticonceptie, abortus, vrije seks, seksuele opvoeding, etcetera. In 1999 fuseerde Rutgers met de NISSO-groep (Nederlands Instituut voor Sociaal Sexuologisch Onderzoek), die dezelfde doelstellingen had en streefde naar seksuele vorming, voorlichting en toegang tot anticonceptie. We zien kortom een web van neomalthusiaanse actiegroepen, de NMB, de NISSO, Rutgers en de Wereldbevolkingsstichting, die nu de seksuele voorlichting in Nederland verzorgen.

Pedofilie

Dan is het nu tijd om te praten over het taboe-onderwerp; pedofilie. We gaan hier twee andere organisaties introduceren.

De eerste is de Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming (NVSH), die in 1946 is opgericht en de opvolger is van de Nieuw-Malthusiaanse Bond. Deze bond heeft dus dezelfde oorsprong als Rutgers en andere organisaties die al benoemd zijn en heeft vergelijkbare doelstellingen. De NVSH was bepalend in de veranderende denkbeelden over seksualiteit eind jaren zestig en had honderdduizenden leden. De gedachte dat alles maar moest kunnen, groeide en het NVSH speelde ook daar een grote rol in.

Wat opvalt, is dat de NVSH vond dat álles moest kunnen. Inclusief pedofilie. De NVSH organiseerde werkgroepen voor pedofilie die werden ondersteund door PvdA-senator Edward Brongersma, omschreven als “een van onze schaarse Christusfiguren” door een lid van Vereniging MARTIJN.4 Diezelfde Brongersma werd in de jaren zeventig de voorman van de pedofilie-acceptatie beweging. Zo’n relatie tussen een volwassen persoon en een kind zou gezond kunnen zijn. Een kind zou seksueel contact met een volwassene fijn vinden. Brongersma geloofde, net als Jan Rutgers, in het bevrijden van de mens uit de toen overheersende moraal, hoewel het onduidelijk is of Rutgers de standpunten van Brongersma ondersteund zou hebben. Brongersma werd in 1950 veroordeeld voor ontucht met een zestienjarige, waarop hij elf maanden in het gevang verbleef. Desondanks vond hij de weg terug naar de politiek. In de jaren zestig werd hij bestuurslid van de NVSH, waar hij pedofilie-werkgroepen organiseerde. Deze werkgroep gaf het tijdschrift NIKS uit. NIKS is een afkorting voor ‘Naar Integratie KinderSeksualiteit’.5

In de NIKS-uitgave van september 1982 schrijft Theo Sandfort een artikel met de titel Wie weet wat goed is? – Kinderen, hun seksualiteit en pedofilie. In dit artikel betoogde hij dat ‘kinderbevrijding’ niet alleen positief is voor het kind, maar óók voor de pedofiel! Sandfort schreef ook voor tal van andere pedofielenbladen zoals P.A.N. (Paedo Alert News): a magazine about boy-love en Homologie: over pedofiele homofielen en homofiele pedofielen. Sandfort was verder ook redacteur van het Engelse pedofielenblad Paidika.6 Enkele andere redacteurs van Paidika waren Brongersma, Bill Andriette van de North American Man/Boy Love Association (NAMBLA) en Gert Hekma (bekend van uitspraken als “het kind wordt eindeloos gedwongen, maar bij seks mag het opeens niet meer” in het blad van Vereniging MARTIJN). Sandfort was van 1996 tot 2001 hoofd van de afdeling “Diversiteit, leefstijlen en gezondheid” op het NISSO. Opmerkelijk is dat in 1999 de Rutgers Stichting en het NISSO zijn gefuseerd, ook heeft de Nisso Rutgers Groep reeds in 2010 nog een rapport van Sandfort gepubliceerd.

Rond 2000 ontstond er een groot schandaal omtrent de kinderporno-collectie van Brongersma, die in zijn loopbaan regelmatig uitstapjes maakte naar Azië als sekstoerist. Deze collectie zou wetenschappelijke doeleinden dienen; een maas in de wet om op legale wijze kinderporno te beheren. Het OM beweerde dat de Brongersma Stichting geen wetenschappelijke instelling was en dat het zeer twijfelachtig was of al dit materiaal voor wetenschap werd gebruikt. Brongersma was immers een pedofiel en zou de collectie voor eigen genot hebben gebruikt. Of hij deze collectie hiervoor gebruikte blijft onduidelijk, daar lijkt geen sluitend bewijs voor te zijn.

Niet enkel de Brongersma Stichting kwam in de problemen, ook een organisatie genaamd de Frits Bernard Stichting kwam rond dezelfde tijd in 2000 in het nieuws. Deze organisatie zou, net als de Brongersma Stichting, ‘kinderseksualiteit’ onderzoeken. Onderdeel van dit onderzoek was het opbouwen van een kinderpornocollectie. Toeval? De oprichter, Frits Bernard, destijds tachtig jaar oud, was zelf pedoseksueel. In de statuten van de stichting stond dat zij samenwerkten met, onder andere, de Rutgers Stichting,7 hoewel het dus een onbekende organisatie zou zijn.

Heeft Rutgers zelf direct iets te maken met de pedofilie-acceptatie beweging? Op 22 juni 1979 werd er een petitie gepresenteerd waarin werd opgeroepen tot het legaliseren van seksueel contact tussen volwassen en jongeren onder zestien. De petitie stelde dat deze contacten niet schadelijk zouden zijn en dat de wet zich enkel moet richten op ‘ongewenste handelingen’. De strafbaarheid van seksueel contact tussen deze groepen zou hulpverlening enkel belemmeren. Het afschaffen van de leeftijdsgrens op seksueel contact werd mede ondertekend door Rutgers Stichting, samen met onder meer het Humanistisch Verbond en de NVSH, waar Edward Brongersma voor werkte.8 Daarnaast is voormalig GroenLinks- en PSP-politica Andrée van Es voorzitter van de Raad van Toezicht van Rutgers. De PSP was een partij die destijds —dat is, in de tijd dat Andrée van Es de lijstrekker van de partij was— voorstander van het verlagen van de leeftijdsgrens van seksueel contact, om dezelfde redenen als in de petitie worden genoemd. Zo is te lezen in het verkiezingsprogamma 1981-1985 dat de partij voor de afschaffing van de strafbaar-stelling van pedofilie was,9 in het concept verkiezingsprogramma 1986-1990 is te lezen dat “er met name bij pedofilie en sadomasochisme, nog verassend veel taboes bestaan”.10

Ook Herman Meijer, voormalig voorman van GroenLinks, was groot voorstander van het invoeren van ‘klachtvereiste’. Dit betekende van 1991 tot 2002 dat pedoseksuele contacten (technisch gezien hebefiel) werden ‘gedoogd’ en deze contacten enkel strafbaar waren als de ouder van het kind een klacht zou indienen tegen de volwassen persoon. De gedachte was dat seksuele ontplooiing van het kind hierdoor verbeterd werd en tegelijkertijd kinderen beter werden beschermd, maar in de praktijk kwam het neer op de seksuele ontplooiing van pedofielen. Het uitgangspunt in zowel de petitie als in de klachtvereiste is dat seks tussen tieners van 12 tot 16 jaar en volwassenen niet per se immoreel is. Het zou voordelig voor het kind én volwassen persoon kunnen zijn. Let wel, we spreken hier niet over seks met prepuberale kinderen. De klachtvereiste werd door een artikel in De Groene omschreven als het product van ’libertijnse opvattingen’. Volgens het artikel wilde een werkgroep binnen de PvdA nog verder gaan door kinderporno enkel strafbaar te maken indien het kind van 12 jaar of ouder een klacht indiende.6 De rapportschrijver van deze werkgroep binnen de PvdA? Cees Straver, bestuurslid van de Brongersma Stichting. In 2002 werd de klachtvereiste afgeschaft, in de nasleep van de Dutroux-affaire, het vermeende kinderpornocentrum in Zandvoort en misbruik in de katholieke kerk.

In de tijd van het gedoogbeleid werd Rutgers Nisso Groep directeur Pieter Wijnsma geïnterviewd voor het magazine van de NVSH.11 Hierin verklaarde hij dat hij in de jaren zeventig een groepje basisschoolleerlingen aanmoedigde om masturbatie uit te proberen, omdat die “lustkant” ontplooid moest worden. In hetzelfde interview zei hij dat hij deelnam aan het promotieonderzoek van Theo Sandfort en dit onderzoek bestempelde hij als “heel belangrijk” om seksueel misbruik in kaart te brengen. Voor Rutgers was het destijds al belangrijk dat kinderen wisten hoe zij zichzelf konden bevredigen. Ofwel, het zien van kinderen als inherent seksuele wezens. De tijd, de jaren zeventig, waarin Rutgers en het NVSH geen schadelijke gevolgen zagen van pedofiele contacten.

Brongersma overleed in 1998. Twintig jaar voor zijn dood werd de Brongersma Stichting opgericht, die als doel het financieren van onderzoek naar pedofiele relaties had. Deze stichting beheerde de collectie van Brongersma, die in beslag werd genomen door het OM in 1998, waaronder kinderporno. Hoewel de Brongersma Stichting geen rol meer speelt (de organisatie bestaat officieel niet meer), heeft zij wel een rechtsopvolger. Dit is het Fonds Wetenschappelijk Onderzoek Seksualiteit (FWOS). Dit wordt bevestigd in het jaarverslag 2018 van de FWOS.12 Hierin wordt vermeld dat: “Het FWOS is de rechtsopvolger van de Dr. Edward Brongersma Stichting en in die hoedanigheid eigenaar van de archieven die Brongersma bij zijn dood heeft nagelaten.” Ook word in dit verslag vermeld dat de archieven worden beheerd door Rutgers en het IISG (Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis) in Amsterdam. Verder zegt het FWOS in het jaarverslag dat dit archief niet openbaar is: “Vanwege (privacy) gevoelig material in zowel archieven als inventarissen zijn ze geen van alle openbaar”, verder kan het archief alleen worden ingezien voor “wetenschappelijk onderzoek”.

Laat het nou net de FWOS zijn die verscheidene onderzoeken, uitgevoerd door Rutgers, op het gebied van kinderseksualiteit, financiert. Voorbeelden:

• Als seks(e) niet vanzelfsprekend is: Een levensloopperspectief op de relationele en seksuele ontwikkeling van jonge intersekse personen (2023)
• De leerstoel Seksuele Ontwikkeling, Diversiteit en Gezondheid bij Algemene Sociale Wetenschappen van de Universiteit Utrecht
• ‘Laveren tussen autonomie en loyaliteit’: Seksuele ontwikkeling en beleving van allochtone jongeren (2012)

In haar Programma Wetenschapsbeleid 2019-2023 beschrijft de FWOS dat haar doelstelling het streven “naar inzicht in, en de verwerving en verspreiding van kennis over seksueel gedrag en seksuele beleving, seksueel-emotionele ontwikkelingstrajecten, gender-en seksuele identiteiten van kinderen, jongeren en jongvolwassen en tot 21 jaar” is.13 Lezen we door het programma heen, dan zien we dat de FWOS twee onderzoekslijnen heeft:

• • Seksuele ontwikkeling van kinderen en jeugdigen in breed perspectief
  • Sociaal-culturele context van seksuele ontwikkeling, seksualiteit en seksuele gezondheid van kinderen en jongeren

Een organisatie die zich dus bezig houdt met onderzoek doen naar de seksualiteit van kinderen. Een beetje merkwaardig als je je bedenkt dat deze organisatie de rechtsopvolger is van de Brongersma Stichting. Ook is de FWOS geïnteresseerd in de “psychoseksuele ontwikkeling van LHBT+-jongeren”, waarbij ze gender- en seksuele identiteit onderzoeken en hoe maatschappelijke factoren dit beïnvloeden.Rutgers wordt dus niet enkel gefinancierd door de overheid, maar ook door de FWOS, die in deze zou vallen onder ‘organisaties zonder winststreven.’14

Het is in feite een organisatie die aan het staatsinfuus ligt om te kunnen opereren. Een stichting die, daar gaan we verder in dit artikel op in, een monopolie heeft op seksuele voorlichting. Kort samengevat: een organisatie die verbonden was met de NVSH, geleid door een in ieder geval veroordeelde hebefiel (of efebofiel), die streefde naar pedofilie-acceptatie, met wortels in het neomalthusianisme, die nu onderzoek van Rutgers naar kinderseksualiteit financiert. De Frits Bernard Stichting en Edward Brongersma Stichting hadden grote kinderpornocollecties voor ‘wetenschappelijk onderzoek’, iets wat het OM niet geloofwaardig achtte, mede doordat de oprichters van beide stichtingen pedoseksuelen waren.

Lentekriebels

Dan nu terug naar de ophef: De Week van de Lentekriebels. Zoals gezegd kwam Rutgers met een reactie op de beweringen van Baudet. Een van die beweringen was dat Rutgers het boekje Wat is seks? van de in 2017 overleden Channah Zwiep zou gebruiken in de Lentekriebels-projectweek. Dit was onwaar, aldus Rutgers in een tweet op 22 maart.

Hoewel Rutgers hier een punt had, bevelen ze dit boekje wel aan in hun brochure ‘seksuele opvoeding 6-9 jaar’, onder de titel: ‘Boeken die je samen met je kind kunt lezen.’15 Het mag dan wel geen lesmateriaal zijn, of materiaal voor een projectweek, het is nadrukkelijk een boek dat geschikt is voor kinderen, aldus Rutgers. Dezelfde mevrouw Zwiep schreef in 2008 een artikel over seksuele opvoeding van jonge kinderen. Een onderzoek dat gefinancierd werd door de FWOS, de rechtsopvolger van de Brongersma Stichting.16

Het gaat verder dan dat. Rutgers heeft in 2010 samen met de FWOS een conferentie georganiseerd over seksuele opvoeding van jonge kinderen.17 Ook is er een eenmalig magazine uitgegeven naar aanleiding van deze conferentie, Seksuele opvoeding van jonge kinderen: Gewoon doen!, een gezamenlijke uitgave van de Rutgers NISSO Groep en de FWOS. In dit tijdschrift worden zeer vergelijkbare onderwerpen besproken als nu met De Week van de Lentekriebels. Zo is er een sectie waarin een panel van experts vragen beantwoordt omtrent seksualiteit van kinderen. Vragen over een zesjarige dochter die masturbeert, een achtjarig kind dat porno kijkt en een zoontje van vijf dat doktertje speelt en het buurmeisje heeft gebeft. Waar stopt het normale seksuele gedrag van kinderen? Bij dwang en geweld, zo zegt Van Der Doef, een van de experts, verderop in dit magazine.

Overigens stelt Rutgers in hun reactie op Twitter dat deelname aan hun projectweek vrijwillig is, maar dat tegelijkertijd scholen verplicht zijn om aandacht te besteden aan seksualiteit en diversiteit. Rutgers is de voornaamste stichting die materialen aanbiedt op het gebied van seksuele voorlichting. In hoeverre is hier dan sprake van vrije keuze? Het dunkt me onwaarschijnlijk dat scholen uitvoerig onderzoek laten doen naar de oorsprong van de onderzoeken en materialen van Rutgers. Een juf of meester wil het beste voor hun leerlingen. Daarnaast uitte Rutgers zelf kritiek op deze vrije keuze. Zo werd op 3 oktober 2022 een manifest overhandigd van Rutgers aan Minister van Primair en Voortgezet Onderwijs Dennis Wiersma, genaamd het Manifest voor betere seksuele vorming.18 Hierin gaven zij aan dat de regering meer sturing moest geven met seksuele voorlichting en dat die voorlichting structureel moest worden, met seksueel genot als essentieel onderdeel. Daarmee bedoelen ze niet ’een’ voorlichting, maar hun voorlichting. Zo’n vrije keuze is het dus niet.

Terug naar het magazine. Daar vinden we een lijst over de seksuele ontwikkeling van kinderen per leeftijd. Lees wat erin staat en denk goed terug aan uw eigen jeugd. Dat mag misschien anekdotisch zijn, maar is dit een goed referentiekader voor de seksuele ontwikkeling van een kind?

Deze matrix is afgeleid van de ‘Sexual education matrix’ uit het Standards for Sexuality Education in Europe, een rapport van het WHO en BZgA uit 2010 dat mede is opgesteld door Ineke van der Vlugt van Rutgers.19 In deze matrix worden per leeftijdscategorie richtlijnen genoemd voor het onderwijzen van seksualiteit. Hierin zien we richtlijnen gebaseerd op de algemene en seksuele ontwikkeling van kinderen, maar ook ideologische richtlijnen. Zo gaat het niet enkel om omgaan met gevoelens, grenzen aangeven en basiskennis over het eigen lichaam, wat nuttige vaardigheden zijn voor ieder mens, maar ook over het bewust worden van ‘genderidentiteiten’, kindermasturbatie en contraceptie. Kijken we naar de wetenschappelijke literatuur waarop deze matrix gebaseerd is, dan komen we opvallende auteurs tegen. Voorbeelden: Sandfort — de man die voor NIKS en tal van ander pedofielenbladen schreef, Straver — van de Brongersma Stichting die pleitte voor legalisering van kinderporno, Zwiep — van het Wat is seks? boekje. Daarnaast staan er ook werken in die niet gepubliceerd zijn in wetenschappelijke tijdschriften en enkel als boeken zijn uitgegeven, waarin theorieën belangrijker zijn dan empirische bevindingen. Ook artikelen van personen als Bornemann, bekend van ‘Studien zu Befreiung des Kindes’ (1973), waarin hij erotische kinderrijmpjes uit Frankfurt verzamelde. Bornemann verkondigde destijds hetzelfde standpunt als Brongersma en Frits Bernard,20 dat pedofiele relaties onschadelijk en zelfs bevorderlijk zouden zijn.

Niet alle literatuur komt van auteurs met, zachtgezegd, bedenkelijke opvattingen, maar wel een significant deel vindt haar oorsprong in het bagatelliseren van pedofilie. Daar is deze matrix dus op gebaseerd. Een matrix die gepresenteerd werd in een magazine die door Rutgers en de FWOS samen is opgesteld. De rechtsopvolger van de Brongersma Stichting die onderzoek naar kinderseksualiteit bij Rutgers financiert. Een organisatie die voortkwam uit de pedofilie-acceptatie beweging. Dit brengt ons naar de vraag: in hoeverre is de expertise van Rutgers over kinderseksualiteit het gevolg van de invloed van het FWOS en deskundigen die voorstander waren van legalisering?

Als ‘uit onderzoek’ blijkt dat kinderen van zes jaar oud masturberen en seksuele vorming (of hervorming?) van kinderen nodig is, hoe betrouwbaar is dat onderzoek dan gezien de banden van Rutgers met het FWOS? WC-eend zal vast ook uitvoerig onderzoek hebben gedaan naar WC-eend voordat ze het als beste product op de markt kozen. In de jaren zestig financierde de suikerindustrie onderzoek dat uitwees dat vet de veroorzaker van obesitas was, niet suiker. Als de rechtsopvolger van de Brongersma Stichting onderzoek financiert naar kinderseksualiteit, dan blijkt geheel toevallig dat kinderen masturberen en dat seksualiteit en seksuele diversiteit onderwezen moet worden aan kinderen. Het argument kan zijn dat dwang en geweld het limiet zijn, maar was dat niet het hele punt van Brongersma en het gedoogbeleid; kinderen zouden er zelf profijt van kunnen hebben?

Dit zijn weliswaar geen waterdichte conclusies, maar we moeten zeker niet doen alsof Rutgers een filantropische organisatie is die slechts zaken waar iedereen tegen is, zoals ongeplande tienerzwangerschappen, aanranding en SOA’s, probeert te voorkomen. Het is een stichting met diep neomalthusiaanse wortels, die in een netwerk zit met de rechtsopvolger van de Brongersma Stichting en waarvan de naamgever voorstander van vrije seks was om de groei van de wereldbevolking te beperken. Het is intussen geen geheim dat zowel Edward Brongersma als Rutgers een visie op kindermasturbatie met elkaar delen. Deze ideologisch gedreven stichting verzorgt de seksuele voorlichting van de Nederlandse jeugd.

Seksuele voorlichting is zeker van belang. Dit artikel is zeker geen aanval op seksuele voorlichting an sich, de auteur is daar een voorstander van. Noch is het geen aanval op het onderzoeken van seksuele ontwikkeling van kinderen. Wie waren echter historisch gezien de belanghebbenden bij dit onderzoek? Een Alfred Kinsey, de aartsvader van seksologie, die data heeft verzonnen? Figuren als Bernard, Brongersma, die er persoonlijke belangen bij hadden om kinderseksualiteit te onderzoeken? In hoeverre is de naamsverandering van de FWOS onderdeel van opgedane kennis over de schadelijkheid van deze relaties of van een nieuwe strategie om door te kunnen gaan? Staat Rutgers nog steeds achter de petitie uit 1979? De vraag is of Rutgers de geschikte stichting is voor seksuele voorlichting en in hoeverre het onderzoek naar kinderseksualiteit beïnvloed werd door pedofilie-activisten. Hoe dan ook, de auteur wenst alle kinderen een vrolijke Week van de Lentekriebels!

Organisatielijst

1881: Nieuw-Malthusiaanse Bond
1946: Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming (NVSH)
1967: Nederlands Instituut voor Sexuele Hygiëne (NISSO)
1969: Rutgers Stichting
1979: Edward Brongersma Stichting (later FWOS)
1987: Wereldbevolkingsstichting
1999: Fusie NISSO en Rutgers Stichting tot Rutgers Nisso Groep
2011: Rutgers (kenniscentrum, fusie met Wereldbevolkingsstichting)

Verwijzingen

• 1. Huygens Instituut, Rutgers, Johannes (1850-1924). ↑
  2. Zie het artikel Natuur versus natuur. ↑
  3. De Rutgers-tijdlijn. ↑
  4. Trouw, Uit de kluisters van de seksuele moraal . ↑
  5. Dit tijdschrift is te bekijken en te lezen op de Brongersma-wiki, let op: deze bladen zijn echt heel expliciet. ↑
  6. De Groene, Hoe Den Haag de pedo’s vertroetelde. ↑ ↑
  7. Trouw, ‘Justitie moet collectie onderzoeken’. ↑
  8. De petitie en ondertekenaars zijn in te zien op de Brongersma-wiki. ↑
  9. PSP, Verkiezingsprogramma 1981-1985. ↑
  10. PSP, Concept Verkiezingsprogramma 1986-1990. ↑
  11. Zie hier het interview met Pieter Wijnsma. ↑
  12. FWOS, Jaarverslag 2018. ↑
  13. FWOS, Missie. ↑
  14. Zie hier de financiering van Rutgers. ↑
  15. Dit brochure is te koop en in te zien op de Rutgers webshop. ↑
  16. FWOS, Onderzoek naar de seksuele opvoeding van jonge kinderen. ↑
  17. In te zien op het Issuu-account van Rutgers, Seksuele opvoeding van jonge kinderen: Gewoon doen!. ↑
  18. Zie het manifest hier. ↑
  19. WHO Regional Office for Europe and BZgA, Standards for Sexuality Education in Europe. ↑
  20. Baader, Meike Sophia, Zwischen Enttabuisierung und Entgrenzung. Der Diskurs um Pädosexualität und die Erziehungs-, Sexual- und Sozialwissenschaften der 1970er bis 1990er Jahre. ↑

Het bericht De radicale grondleggers van Rutgers – De organisatie achter ‘woke’ in het onderwijs verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Het was de eerste overwinning van Holm sinds 2020 en ze nam dit moment om iets te uiten waarvan ze zei dat het haar ‘op het hart’ lag.

Holly Holm talking about protecting our children 💯 pic.twitter.com/yF0voNuW0X

— Hodgetwins (@hodgetwins) March 26, 2023

Tijdens de persconferentie na het gevecht legde Holm uit nader uit wat ze bedoelde tijdens haar toespraak die inmiddels viraal is gegaan.

“Weet je, er zijn veel dingen, ik wil nooit.., -ik ben niet eens een echt politiek persoon,” zei Hol. “Ik hou er niet van om dat soort dingen op mijn sociale media te plaatsen… maar er is ook gewoon ‘goed’ en ‘fout’. Ik heb het gevoel dat iedereen op dat punt aan dezelfde kant zou moeten staan.Ik heb het gevoel dat iedereen zijn kinderen zou moeten willen beschermen.”

“Er is veel kinderhandel. Ik bedoel, dat is het extreme deel. Er zijn veel niveaus. Je ziet dat het bijna meer geaccepteerd wordt en dat vind ik heel triest. Ik vind dat we allemaal moeten doen wat we kunnen. Veel mensen weten niet wat ze moeten doen. Maar als ik er tenminste een stem over kan hebben, dan is dat iets waarover ik me kan uitspreken. En dat is om iedereen bij elkaar te krijgen om kinderen te beschermen.

Holly Holm explains why she used the platform of her #UFCSanAntonio post-fight interview to speak out about the sexualization of children.#UFCSanAntonio | Full video: https://t.co/f3wyzrR4if pic.twitter.com/98tnbG96TL

— MMA Junkie (@MMAJunkie) March 26, 2023

“Het beïnvloedt mensen ook in hun leven op de lange termijn. Ik heb vrienden die volwassen zijn en die een grote schaduw met zich meedragen, een soort donkere ruimte in hen, – deze mensen werden geseksualiseerd toen ze jong waren. Ik heb het gevoel dit bijna gewoon geaccepteerd begint te worden.”

Het bericht ‘Stop de seksualisering van kinderen!’ – UFC-vechtster Holly Holm doet emotionele oproep na winst verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Al meer dan 50.000 mensen tekenden onze petitie tegen de genderpropaganda en de seksualisering van onze kinderen. We móéten een streep trekken: dit soort dingen mogen we nooit normaal gaan vinden. #FVD

👉🏼 Teken ook: https://t.co/8vKsNqve8t pic.twitter.com/4yVnj9arpg

— Forum voor Democratie (@fvdemocratie) March 26, 2023

De zorgen van FVD worden versterkt sinds de ‘Week van de Lentekriebels’ en wat daaruit haarvoren komt. Steeds vaker worden (jonge) kinderen in aanraking gebracht met propaganda over ‘gender’ en seksualiteit, aldus de partij.

Maria Elisar publiceerde bijvoorbeeld vandaag nog een artikel waaruit blijkt wat kinderen tussen de 5 en 8 jaar oud over seks moeten leren (lees hier).

FVD wijst op platforms als Netflix en YouTube waar jonge kinderen doelbewust getarget worden met video’s over ‘gendertransitie’. Ook maken zij zich zorgen over boekjes voor kinderen vanaf 4 jaar waarin wordt uitgelegd wat pijpen is en hoe je het moet doen, inclusief illustraties.

Ook valt FvD over het NPO-programma ‘Gewoon Bloot’ leerlingen dat leerlingen uit groep 7 en 8 van de basisschool confronteert met de naakte lichamen van (omgebouwde) volwassenen en worden onomkeerbare geslachtsoperaties zo openlijk gepromoot. FVD is ook kritisch op de NOS, die jongeren stap voor stap uitlegt hoe ze illegaal aan hormonen kunnen komen voor een ‘gendertransitie’.

De petitie van FVD roept op tot een stop op de genderpropaganda en seksualisering van kinderen. Het is nog niet bekend wat de vervolgstappen van de partij zullen zijn. Het is pervers om kinderen op zulke jonge leeftijd al kennis te laten maken met seks. Scholen horen hier zeker niet het voortouw in te nemen als je het daarmee eens bent teken dan de petitie van FVD.

De petitie is te ondertekenen via deze link.

Het bericht Petitie tegen seksualisering van kinderen ruim 50.000 keer ondertekend verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Een nieuwe lente, een kakofonie

Op dinsdag 21 maart begon de lente. Ook in de Tweede Kamer werd hier aandacht aan besteed tijdens het wekelijkse ‘Vragenuur’. De minister voor primair en voortgezet onderwijs, Wiersma, kreeg vragen over het lespakket ‘Lentekriebels’ van Expertisecentrum Rutgers.

Behalve Forum voor Democratie maakten ook DENK, de SGP en de PVV zich ernstige zorgen over de inhoud van de lessen aan jonge kinderen over seksualiteit en diversiteit. De partijen gaven aan dat er veel vragen zijn van ouders, dat er sprake is van maatschappelijke onrust en dat er ouders zijn die hun kinderen deze week thuis houden. Verwijzend naar de kerndoelen voor het onderwijs gaf de minister aan dat het goed is dat kinderen leren hun grenzen aan te geven, dat ze weten wat verliefdheid is en dat je verliefd mag worden op wie je wilt en dat alle kinderen daar respectvol mee leren omgaan. Opvallend genoeg had de minister het lesmateriaal van Expertisecentrum Rutgers niet tot zijn beschikking en hij gaf aan dat hij weliswaar geprobeerd had toegang te krijgen, maar dat dit nog niet gelukt was. Wel benadrukte hij meerdere malen dat Rutgers niet verbonden is aan het ministerie van OCW en dat het betreffende materiaal beslist niet afkomstig is van het ministerie.

Al vrij snel werd vervolgens duidelijk dat de minister geen idee heeft wat er speelt. Hij verschool zich achter algemeenheden wijzend op het feit dat de lessen passend moeten zijn bij de leeftijd en dat de lessen gebaseerd zijn op wetenschappelijke inzichten. Als ouders zich zorgen maken over het feit dat bepaalde aspecten van de seksuele voorlichting in een te vroeg stadium aan hun kinderen worden aangeboden dienen zij hierover in gesprek te gaan met de school, omdat de school immers zelf
bepaalt hoe dit materiaal wordt aangeboden en wat de grenzen zijn. Sterker nog, dat scholen hier verantwoordelijk voor zijn! Ouders dienen hier alert op te zijn en bij signalen van verkeerd gebruik van het lespakket melding te maken bij het klachtenloket van de inspectie.

Om te beginnen is het goed te weten dat Expertisecentrum Rutgers in 2023 zo’n 2,4 miljoen aan subsidie krijgt van de Nederlandse Staat (De Andere Krant, 18 maart 2023). Daarnaast is het interessant om eens nader te bekijken waar deze ontwikkeling rondom seksuele vorming, genderidentiteit en genderideologie binnen het onderwijs vandaan komt. Deze vraag leidt al vrij snel naar een document uit 2009. ‘De International Guidelines on Sexuality Education’ zijn gepubliceerd door de United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) in samenwerking met andere VN-agentschappen, waaronder UNICEF, het United Nations Population Fund (UNFPA) en de World Health Organization (WHO).

Het oorspronkelijke document uit 2009 met de Nederlandse titel ‘ De internationale richtlijnen voor seksuele voorlichting’ is in 2018 herzien en bijgewerkt en vervolgens opnieuw gepubliceerd als ‘De internationale technische richtlijn voor seksuele voorlichting’. Het betreffende document is dus opgesteld door UNESCO en verwijst naar en maakt deel uit van de Sustainable Development Goals. Hieronder volgt een aantal citaten van de leerdoelen uit de richtlijnen geordend op leeftijdsgroep:

Leerdoelen voor niveau I (5-8 jaar)
“Meisjes en jongens hebben privé-lichaamsdelen die prettig kunnen aanvoelen als ze door zichzelf worden aangeraakt.”(blz. 43)
“Het is natuurlijk om delen van het eigen lichaam te verkennen en aan te raken.” (blz. 48)
“Lichamen kunnen goed voelen als ze worden aangeraakt.”(blz. 48)
“Het aanraken en wrijven van iemands geslachtsdelen wordt masturbatie genoemd.” (blz. 48)
“Masturbatie is niet schadelijk, maar moet privé worden gedaan.” (blz. 48)

Leerdoelen voor niveau II (leeftijd 9-12)
“Zowel mannen als vrouwen kunnen seksueel genot geven en ontvangen.” (blz. 43)
“Relatie tussen opwinding en vaginale smering, erectie van de penis en ejaculatie.” (blz. 44)
“Veel jongens en meisjes beginnen tijdens de puberteit te masturberen.” (blz. 44)
“Stappen voor correct gebruik van condooms.” (blz. 51)
“Definitie en functie van een orgasme.” (blz. 49)

Iedere (basis)school in Nederland is verplicht aandacht te besteden aan de LGBT(QI)-acceptatie. Dit is opgenomen in kerndoel 38 voor het basisonderwijs ‘Oriëntatie op jezelf en de wereld’. Stichting Leerplan Ontwikkeling streeft naar een ‘doordacht curriculum’ en werkt in opdracht van OCW . Een bezoek aan de website laat zien dat kerndoel 38 is opgesplitst in een aantal onderdelen. “De leerlingen leren hoofdzaken over geestelijke stromingen die in de Nederlandse multiculturele samenleving een belangrijke rol spelen, en ze leren respectvol om te gaan met seksualiteit en met diversiteit binnen de samenleving, waaronder seksuele diversiteit.” Vervolgens blijkt dat het eerste onderdeel ‘geestelijke stromingen’ vrij nauwkeurig is uitgewerkt onder de noemer ‘zingeving’. Bij de onderdelen ‘seksualiteit’, ‘diversiteit’ en ‘seksuele diversiteit’ is het volgende te lezen: “De onderdelen seksualiteit, welzijn en seksuele rechten, sociale en culturele invloeden zijn behalve de inhoudslijn niet verder uitgewerkt.”
Een niet te missen disclaimer geeft het volgende aan:

“Scholen zijn verplicht aandacht te besteden aan de inhouden van kerndoel 38 maar mogen zelf kiezen welke leerlijnen en tussendoelen per bouw zij formuleren. Deze leerlijnen en tussendoelen zijn voorbeeldmatige, niet verplichte, uitwerkingen die scholen kunnen gebruiken om hun onderwijs vorm te geven. Deze leerlijnen en tussendoelen zijn in 2012 ontwikkeld met Rutgers, expertisecentrum seksualiteit, en afgestemd met leraren.”

In het lespakket ‘Lentekriebels’ van Expertisecentrum Rutgers komen kerndoel 38 en Unesco’s ‘International Technical Guidance on Sexuality Education’ volledig tot bloei.

Het bericht Een nieuwe lente, een kakofonie – Column Maria Elisar (Docent) verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Linda’s eigen kinderen zijn 8 en 10 (is dat al te laat?) en gaven volgens haar artikel zelf aan dat ze de Week van de Lentekriebels ‘stom’ vinden en niet over seks willen praten:

,,Nee hè”, zei die van 10. ,,Dan moeten we elke dag over seks en zo praten, ik heb nog liever een extra les taal.” Die van 8 rolde een keer met haar ogen en vatte het onderwerp in vier letters samen: ,,Stom.”

Blijkbaar was dit voor Linda geen duidelijk signaal om nog even met dit soort lessen te wachten. Want Linda, die een paar keer per week een verhaaltje mag delen in het AD en op geen enkele wijze een expert op dit gebied is, weet blijkbaar beter wat goed is voor kinderen dan de intuïtie van haar kinderen zelf.

“Zelf heb ik ook een allergie voor al die ‘weken van’, want kom op hé, er wordt tegenwoordig zelfs voor de grootste onzin een themaweek in het leven geroepen. Maar de Week van de Lentekriebels vind ik dan weer wél een goeie. Want praten over seks, je lijf en gevoelens: je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen.”

Linda denkt hier door contrast met andere ‘weken van’ de nadruk te leggen op hoe leuk en goed de Week van de Lentekriebels WEL is.

‘Niet voor niets blijkt uit onderzoek dat kinderen die goed zijn voorgelicht later weerbaarder zijn en meer plezier beleven tussen de lakens. Ook krijgen ze minder vaak met problemen te maken, zoals gedwongen seks, een soa of tienerzwangerschap.’

Ik vind dit altijd zo makkelijk, ‘blijkt uit onderzoek’. Alsof onderzoek een absolute meervoud is, een algemene wetenschap waarnaar je niet hoeft te verwijzen of geen bronnen voor hoeft aan te leveren. Dit laatste gebeurt dan ook niet in Linda’s artikel.

Uit ervaring, ik heb als docent in het verleden tal van dit soort kriebel-lessen moeten bijwonen, weet ik dat dit soort voorlichtingen niet stoppen bij ‘waar komen kindjes vandaan en hoe werkt dat’. Namelijk, ook seksuele oriëntatie (alle 500 nogwat), gender-identiteit (eveneens alle 500 nogwat) en andere seksuele handelingen worden niet onbesproken gelaten. Hierbij worden dan boekjes gebruikt waarin een lammetje (niet een schaap, zegt ook wat) zich bijvoorbeeld laat ombouwen naar een varken.

Ik denk dat dit ook is wat Linda bedoelt met ‘praten over gevoelens’. ‘Praten over gevoelens’ vind ik overigens helemaal geen slechte zaak. Sterker nog, ik vind inderdaad dat je daar niet vroeg genoeg mee kan beginnen. Echter, wanneer dit gevoelens zijn die worden gecreëerd, (ben ik een jongen of een meisje, of geen van beiden? Wil ik een polyamoreuze relatie?) vind ik dat je hier niet laat genoeg mee kan beginnen. Want als een kind echt zulke gevoelens heeft, dan ontstaan die ongeacht iemand hen er over heeft verteld of niet. En als je je kind inderdaad in het algemeen over gevoelens leert praten, dan komt dit er ook wel uit. Dan weet je als ouder ten minste zeker dat dit niet het meedoen-aan-een-hype is.

En dan nog over ‘seksuele handelingen’ die zich niet direct tot voortplanting beperken, deze bladzijden komen uit een boekje waar ‘vanaf 4 jaar’ op staat. Misschien heb ik zelf niet vroeg genoeg voorlichting gekregen, maar volgens mij heb je geen levendige uitleg over ‘pijpen’ nodig als je wil weten hoe voortplanting werkt en slechts 4 jaar oud bent, Linda.

Rutgers ontkent dat het boekje Wat is Seks waar deze afbeelding afkomstig van is door hen wordt aanbevolen.

Baudet liet het boekje ‘Wat is seks’ van Channah Zwiep zien. Dat boekje is ook geen onderdeel van lesmateriaal van Rutgers of de Week van de Lentekriebels. En is nergens meer te verkrijgen. Dus ook misinformatie. pic.twitter.com/zGk5cbPCar

— Rutgers (@RutgersNL) March 22, 2023

Echter, Rutgers prijst dit boekje wel degelijk aan in de brochure die te downloaden is via haar website (klik hier).

Zie:

Lentekriebels

Alleen het woord al. Ik krijg inmiddels behoorlijke kriebels (lees: rillingen) van die Lentekriebels. Het woord suggereert dat kinderen tijdens de lente een soort gevoel (moeten) krijgen dat met seks te maken heeft. Wat zijn dit precies voor kriebelige gevoelens, als je 8 en 10 jaar oud bent? of 4? Hebben zij daadwerkelijk dit soort gevoelens, of worden deze bij ze naar binnen gegoten middels dit soort themaweken?

,Papa en mama, de meneer zegt dat iedereen een fijn plekje heeft en dat het heel normaal is als je daaraan zit. En dat álle vaders en moeders dat wel eens doen. Jullie ook?”

‘Ik verslikte me bijna in de aardappels om er daarna samen heel hard om lachen. Geeft niks. Want net als seks is lachen ook heel gezond.’

De meneer zegt?! Als een volwassen man tegen mijn dochter van 8 zou zeggen dat ‘iedereen een fijn plekje’ heeft, zouden toch wel alle alarmbellen afgaan. Ik vind dit echt typisch de wereld anno 2023. Dit is hetzelfde als een kind van anderhalf een bikini-topje aandoen, omdat anders misschien mannen naar haar borsten(?!) kijken. Dit soort mensen verbinden ‘seks’ aan ‘kinderen’, en wat zij denken als middel te gebruiken om hiertegen te ‘vechten’, is eigenlijk het resultaat. Het wordt hiermee gecreëerd. Lees bijvoorbeeld de volgende uitspraak van Linda:

‘Wees blij dat kinderen leren dat het heel gewoon is om over seks te praten en dat het nergens voor nodig is je te schamen voor je lijf. De huidige tijd, vol #Metoo-schandalen, leert ons immers dat dit vroeger veel te weinig is gebeurd.’

Hier wordt een soort oorzaak-gevolgrelatie beschreven die stelt dat ’te weinig voorlichting’ leidt tot meer #Metoo-schandelen. Hoe leert ‘de huidige tijd, vol #Metooschandelen ons IMMERS dat we vroeger te weinig voorlichting hebben gehad? Volgens mij is het gewoon normaal, ethisch, menselijk gedrag, om een ander geen pijn, in welke vorm dan ook, aan te doen. Moet je kinderen letterlijk vertellen dat je iemand niet mag verkrachten? Dat als iemand ‘nee’ zegt, dit dan ook ‘nee’ betekent? En als je dit kinderen uitlegt, denken zij dan wanneer het zover is (hopelijk op latere leeftijd dan 10, 8 of 4..): ‘Ah, die leraar zei destijds dat ik iemand niet mag aanranden, dus ik doe het toch maar niet’?

Als het instinct er wel is, maar je moet het middels themaweken afleren, denk ik dat de bron van het probleem toch echt iets anders is. Ik zou ook, – even onbewezen- , kunnen stellen dat praten over seks tot meer seks (en dus ook meer misbruik) leidt. Kinderen leren immers eerder over het bestaan van seksuele handelingen, beginnen er dan eerder mee, zonder dat hun moreel kompas nog volledig ontwikkeld is.

Een lesje ethiek lijkt hier dus eerder op zijn plaats dan een lesje seks.

En daarbinnen kun je altijd nog benoemen dat seks tegen iemands wil een no-go is. Daar heb je geen les over ‘fijne plekjes’ voor nodig.

Gender-identiteit

Kinderen worden ook in verwarring gebracht door te ‘leren’ over genderidentiteit, op de cruciale leeftijd dat identiteit überhaupt nog zeer kneedbaar en nog volop in ontwikkeling is. Hoe draagt dit bij aan verdere identiteitsontwikkeling, op onder andere seksueel gebied? En wat voor psychische problemen met bijbehorende (seksuele) handelingen brengt dit op latere leeftijd met zich mee?

Ik weet het, ik heb ook niks van het bovenstaande bewezen. Daarom stel ik vragen, en doe ik geen aannames zoals Linda, maar stel ik deze juist bloot. Ook zeg ik niet dat we ‘blij’, of iets anders moeten zijn.

Wel durf ik te stellen dat we heel waakzaam moeten zijn, dat een kleuter nog niet hoeft te leren wat pijpen is of zich moet afvragen of hij misschien een zij is. Ook durf ik te zeggen dat seksualiteit en zelfs pedofilie in de hand worden gewerkt door dit soort themaweken, kinderen worden namelijk gelinkt aan seks – door volwassenen.

Het bericht Linda in het AD: “Praten over seks: je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen” verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Dat de wereld gek geworden is, dat zal duidelijk zijn, maar het is in en in triest dat dit ook steeds meer ten koste gaat van jonge kinderen. In wat voor een wereld leven wij, maar vooral, in wat voor wereld groeit de nieuwe generatie op? Allerlei groeperingen zijn los van god en de meeste groepen richten meer schade aan, dan dat ze iets positiefs bijdragen aan de maatschappij. Van al die groeperingen is de stroming die onze jonge kinderen op seksueel gebied klaar wil stomen voor de toekomst, toch wel de meest bizarre en de meest zorgwekkende groep. Wat volwassenen zichzelf aandoen, is natuurlijk al erg genoeg, maar dat jonge kinderen erin worden meegezogen, dat moet per direct worden gestopt. Wat deze bizarre groep onze jonge kinderen aandoet, is pure geestelijke kindermishandeling. Het kind zijn neemt men van het jonge kind af onder het mom dat ze later op seksueel gebied beter en zelfverzekerder door het leven gaan.

Alle kinderen zijn door het wanbeleid ten tijde van COVID-19 door een hel gegaan en hebben veel geestelijke schade opgelopen. Nu dit achter de rug is, krijgen met name jonge kinderen een andere gekkigheid over zich heen. Het is een stroming die jonge kinderen, gesteund en gesubsidieerd door de overheid lastigvalt met seksualiteit. Onder het voorwendsel van seksuele voorlichting krijgen jonge kinderen een vorm van seksuele indoctrinatie over zich heen.  In het onderwijs is eenzijdige meningsvorming ten aanzien van bepaalde onderwerpen, zoals; Culturele samenleving en Klimaat sowieso al decennia aan de gang. In de schoolboekjes zijn deze onderwerpen op slinkse wijze opgenomen. Of het nu gaat om vakken als Taal, Rekenen, Aardrijkskunde etc. in alle boekjes is het eenzijdige overheidsverhaal subtiel verwoord.

Maar nu zien we steeds meer hetzelfde buiten de scholen gebeuren. Het leesvoer in de private sfeer voor toch vooral jonge kinderen wordt aangepast. Volwassenen bepalen voor het kind, dat woorden als; dik en lelijk, uit de kinderboeken moet. Nu zijn de kinderboeken van Roald Dahl en Annie M.G. Schmidt aan de beurt. Schrijvers waar al heel veel kinderen volwassen mee zijn geworden, worden nu door diezelfde volwassenen gecensureerd. Waren zij destijds al zo geschokt door deze woorden, of doen ze mee aan een hype? Bepaald woordgebruik en bepaalde stereotypen zou schadelijk zijn voor onze kinderen. Wat mij betreft is het censuur op de ontwikkeling van het kind, zo zit de grote boze wereld nu eenmaal in elkaar. Ik kan mij niet voorstellen dat schrijvers van zo’n groot formaat de intentie hebben gehad om wie of wat dan ook te kwetsen. Waarschijnlijk hebben zij over elk geschreven woord nagedacht om het verhaal zo subtiel mogelijk naar de kinderen over te brengen, zodat zij niet worden gechoqueerd. Voor het slapen gaan heb ik menig kinderboek aan mijn kinderen en kleinkinderen voorgelezen, ook die van Roald Dahl en Annie M.G. Schmidt en voor mij waren zij geniaal in het spelen met woorden en situaties.

Dat dit allemaal plaatsvindt is toch vreemd, gaan we dit soort woorden ook niet meer uitspreken in het bijzijn van kinderen? Moeten deze woorden uit de woordenschat van kinderen worden geschrapt? Kinderen worden wat dit betreft schromelijk onderschat, zij zijn bezig de taal te leren en moeten de betekenis van alle woorden kennen. Ook al zijn het mogelijk choquerende woorden, het vormt het kind in het hanteren van normen en waarden en eigen meningsvorming.

Blijkbaar is dat anders voor wat betreft seksuele vorming bij jonge kinderen. Op seksueel gebied mogen zij ineens alles lezen. Op dat vlak worden zij niet alleen overschat, maar toch vooral door de volwassenen totaal verkeerd ingeschat. Jonge kinderen zijn onschuldig en bedrijven nog geen seks, maar worden met deze praktijken daar wel al heel jong mee geconfronteerd. Wat is de zin en het doel daarvan?

Bepaalde volwassenen hebben blijkbaar het zotte idee dat kinderen hun geaardheid al op heel jonge leeftijd kunnen bepalen. Maar kunnen zij dat ook, zij weten niet eens wat seksualiteit inhoudt. Het enige wat ze van elkaar zien is, dat de éen een piemeltje en de ander een doosje heeft. Maar waarom worden zij hier dan toch mee geconfronteerd? Waarschijnlijk omdat volwassenen vanuit hun eigen gedachten voor de jonge kinderen zijn gaan denken, in plaats van zich te verplaatsen in de onschuldige wereld van het jonge kind. Volwassenen moeten toch echt gaan beseffen dat de wereld van het jonge kind een wereld zonder seks is. Het gevolg is, dat seksualiteit het jonge kind wordt opgedrongen, bij hen is er op geen enkele wijze sprake van welke behoefte naar seks dan ook.

Maar hoe zit dat dan met kinderboeken over seksualiteit? Nou die boeken worden niet gecensureerd en mogen niet alleen alle seksuele woorden bevatten, maar ook alle illustraties. Alles in het belang van de seksuele opvoeding, de geestelijke schade is niet belangrijk. Kinderen vanaf 4 jaar, ze kunnen nog niet eens lezen, krijgen bijvoorbeeld een illustratie voorgeschoteld hoe ze moeten pijpen, zie het kinderboek ‘Wat is sex’. De schrijver, de drukker, de uitgever, de leerkracht, ja zelfs de overheid, allemaal vinden zij het normaal.  En helaas, surft u maar even op internet, het is niet het enige boekje.

Het desbetreffende boekje ‘Wat is seks’ is voor kinderen vanaf vier jaar en wordt verspreid over de basisscholen. U moet u zich eens voor de geest halen hoe dit in de praktijk in zijn werk gaat. Hoe leg je jonge kinderen uit wat pijpen is? De kinderen kunnen nog niet lezen, dus het wordt voorgelezen. Maar hoe doet men dat dan als volwassene? Doet men het voor, gaat men voor de klas staan met een wortel of een banaan in de mond, maar nog interessanter is, wat is de reactie van de jonge kinderen? Zoals gezegd, de jonge kinderen kennen de wereld van de seks niet, dus komt men waarschijnlijk eerst met een uitleg over wat seks überhaupt is. Naast dit alles gaat seks niet alleen over seksuele handelingen, maar ook over gevoelens die je op dat gebied voor elkaar hebt. Hoe brengt men dit in zo’n les over op jonge kinderen, die daar geen enkele ervaring mee hebben? Kortom, het is een heel gedoe en als ik er even over nadenkt, gaan de rillingen over mijn lijf. Je vraagt jezelf af wat is de meerwaarde hiervan voor het jonge kind. Men roept meer problemen bij hen op, dan men denkt op te lossen.

Het ter sprake brengen van seksuele onderwerpen bij onschuldige jonge kinderen die zich een voorstelling moeten maken van iets wat zij totaal niet kennen en dus volledig buiten hun denkvermogen ligt, moet men dus niet doen. Op een bepaald moment komen zij er zelf mee. Zo kan ik mij nog de reactie van mijn dochter herinneren toen ze een jaar of negen was. Uit het niets vroeg zij mij destijds waar de kinderen vandaan kwamen en ik heb het haar zo subtiel mogelijk verteld. Wat ik hiermee wil zeggen is, pak de signalen van kinderen op en geef eerlijk antwoord op hun vragen, maar forceer het niet. Daarna, als je merkt dat zij eraan toe zijn, vertel ze dan subtiel hoe deze wereld in elkaar steekt en geef ze dan ook de ruimte om hun eigen seksuele voorkeuren te bepalen, maar leg ze niets op. Dat geldt natuurlijk nog sterker over onderwerpen als seksuele geaardheid en geslachtsverandering.

Kortom, laat het kind zo lang mogelijk kind zijn en geef de goede voorlichting en begeleiding op het moment dat ze er zelf om vragen of als de seksuele behoeften gaan opspelen. Ouders, scholen en de overheid doen nu mee aan een hype waarvan we de schade nog gaan ondervinden. In het hele gender verhaal bij jonge kinderen gaan verkeerde keuzes gemaakt worden. Hierdoor zal in de opgroeiende generatie veel leed teweeggebracht worden.

Seksuele vorming is een natuurlijk proces, als de vragen opkomen, begint de ontdekkingstocht. Wat seksuele vorming betreft gaan jonge kinderen tegenwoordig gelijk het diepe in. Ze hebben nog nooit gezwommen en verdrinken in de verwarring. Waarom moet dat, waar is het fout gegaan, welke intentie zit hierachter en waar ligt de oorsprong van deze hype. Wat mij betreft moet men dat eens onderzoeken, omdat ik het unheimische gevoel heb, dat het probleem meer bij de volwassenen ligt, dan bij onze jonge kinderen. De uitkomst van zo’n onderzoek zou nog wel een schokkender kunnen zijn dan u denkt.

Allemaal zijn we kind geweest en door ouders opgevoed. Denk eens terug aan die tijd en vraagt u zichzelf eens af, was het voor mij achteraf seksueel beter geweest als ik als jong kind geconfronteerd was geworden met de hedendaagse seksuele voorlichting van nu? Mijn antwoord hierop is nee!

Laat de raderen draaien!

Het bericht Laat kinderen, zo lang mogelijk kind zijn! – Column Gilles den Boer verscheen eerst op Café Weltschmerz.

De Britse omroep Dominique Samuels heeft woensdag een video vrijgegeven die ze had ontvangen van het controversiële evenement dat volgens haar was georganiseerd door Caba Baba Rave, een Londens cabaretgezelschap dat zich richt op baby’s.

For reference, this is one of the screen recordings I was sent from this organisation called Caba Baba Rave, that targets BABIES.

Absolutely abhorrent. pic.twitter.com/Fn8Tv9NJGx

— Dominique Samuels (@Dominiquetaegon) March 1, 2023

De video toont een volwassen man in leren naaldhaklaarzen die optreedt aan een zijden lint in de lucht, en een man met een zwarte string en stripperhakken die ondersteboven op een stoel balanceert, waardoor zijn ‘bobbel’ zichtbaar wordt, terwijl kinderen en hun ouders op de grond zitten en toekijken.

Het “Magical Storytelling”-evenement dat vorige week in de Honor Oak Pub in Lewisham werd gehouden, lokte protesten uit die resulteerden in verschillende arrestaties.

De video is sinds het uploaden meer dan 1 miljoen keer bekeken.

De website van Caba Baba Rave beweert dat het bedrijf “show-stopping cabaret biedt afgewisseld met boeiende baby-zintuiglijke momenten.”

“We wilden het type evenement creëren waar we zelf als moeders naartoe zouden willen gaan. Je kunt maar zo vaak naar de f**king Wheels on the Bus luisteren”, aldus artiesten Lizzie en Gemma. “We wilden ouders de ervaring geven van een ‘groot Londens avondje uit’.

De Honor Oak Pub legde een verklaring af waarin stond dat het in strings geklede drag-evenement ‘geschikt was voor die leeftijd’.

“Het is ons ter ore gekomen dat er mogelijk een misverstand bestaat over het evenement.

“We wilden jullie allemaal geruststellen dat ons populaire Magical Storytelling-evenement geschikt is voor de leeftijd en niet anders is dan wat gezinnen samen in een theater zullen zien en ervaren.

“Dit evenement is een gelegenheid voor families en vrienden om samen te komen en te luisteren naar het voorlezen van een verhalenboek en plezier te hebben.

“Het belangrijkste voor ons is dat iedereen veilig en gelukkig is als ze hier zijn.”

Bekijk hier de volledige analyse van Dominique Samuels betreffende het evenement.

https://youtube.com/watch?v=eDChqH4BlRQ&feature=shares

Het bericht Bizare video toont drag-event met stripteases voor baby’s verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Als er gebeurt wat Kuipers in gedachten heeft, dan komen we terecht in situatie terecht waarin slechts twee kinderhartchirurgieziekenhuizen 400 operaties (of meer) per jaar uitvoeren. “Er zijn wetenschappelijke studies gedaan over 90 centra in heel Europa,” aldus Van Houwelingen. Vervolgens pakte hij het onderzoek in kwestie erbij. “En wat blijkt? Tabel drie. Als het om mortaliteit gaat,” die is het meest positief, “in centra met tussen de 250 en 350 operaties. Als het gaat om de kans op een complicatie tussen de 150 en 250 operaties per jaar. Als het gaat om een complicatie tijdens de operatie tussen de 250 en 350 operaties. En zo gaat het door.”

Met andere woorden, als Kuipers zijn zin krijgt – blijkt uit onderzoek – dan gaat de mortaliteit omhoog en het aantal complicaties óók. Daarom, zegt Van Houwelingen, kan het toch nooit zo zijn dat de nieuwe normen over het aantal uit te voeren operaties “minimumnormen zijn? Dan moet de minister toch erkennen op basis van dit soort wetenschappelijke studies […] dat er wel degelijk een bovengrens is en dat we dus niet oneindige kunnen blijven opschalen?”

Zie het debat in kwestie hier:

Het bericht Minister Kuipers SPRAKELOOS na feitenrelaas Van Houwelingen over sluiten hartcentra voor kinderen verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Lula deed de verklaring tijdens de inhuldiging van de oogheelkundige en diagnostische afdelingen van het Super Carioca Health Center in Benfica, Rio de Janeiro.

“De Bolsa Família komt terug met iets belangrijks; het komt terug met voorwaarden. De kinderen moeten op school zijn. Als ze niet naar school gaan, verliest de moeder de uitkering”, zei Lula, verwijzend naar het social welfare program dat onder Jair Bolsonaro werd stopgezet.

“De kinderen moeten gevaccineerd worden. Stel dat ze geen vaccinatiebewijs hebben. Dan verliest de moeder de uitkering.”

Lula says Brazilians can receive financial aid only if they have taken the vax. Bolsa Família will require vax certificates from participants & their children: We can’t play, it’s a question of science. If I have 10 covid vaccines to take, I will take all that is necessary. 💉 💰 pic.twitter.com/hqrYq4jO6r

— Geopolitics & Empire (@Geopolitics_Emp) February 7, 2023

Lula zei dat het vaccinmandaat van de overheid voor het algemeen belang zou zijn, ook al betekent dit dat burgers 10 of 50 vaccins nemen.

“In godsnaam, we mogen niet zo onwetend zijn dat we denken dat het niet de moeite waard is om gevaccineerd te worden”, zei hij.

“Ik blijf mezelf afvragen wat voor liefde deze moeder voor haar kinderen heeft, dat ze niet voor ze zorgt op het belangrijkste moment waarop ze gevaccineerd kunnen worden en een meer delicate ziekte in hun leven kan voorkomen”, vervolgde Lula. .

“We kunnen niet aarzelen; we kunnen niet spelen. Het is een kwestie van wetenschap,’ zei hij, ogenschijnlijk de bergen aan bewijs negerend dat de experimentele mRNA-injectie niet alleen ondoeltreffend is, maar ook kan leiden tot een aantal nadelige neurologische en cardiovasculaire bijwerkingen.

“Als er tien COVID-vaccins zijn, of 50 om te nemen, zal ik er zoveel nemen als nodig is, want ik hou van mijn leven. Ik denk dat iedereen de plicht heeft jegens het leven van hun kinderen, ze [te vaccineren] op de juiste leeftijd, daarom zeggen ze dat de Bolsa Família terugkomt,” zei Lula.

De aankondiging markeert een belangrijke beleidsomkering sinds Bolsonaro, die aftrad na een controversiële verkiezing in november, het COVID-vaccinmandaat verwierp.

Ondertussen vloog Lula op vrijdag naar Washington D.C. om collega-marionettenpresident Joe Biden te ontmoeten voor een bilaterale ontmoeting waarin ze elkaars extreem-linkse beleid prezen.

De twee bespraken naar verluidt ook de arrestatie van Bolsonaro, die nu in Florida woont, voor de rellen in het presidentieel paleis.

I’m hearing Biden and Lula already talked and Biden wants Bolsonaro arrested https://t.co/5YsaxdwWDa

— Jack Posobiec 🇺🇸 (@JackPosobiec) February 11, 2023

Het bericht President Brazilië: Kinderen moeten gevaccineerd zijn om overheidssteun te ontvangen verscheen eerst op Café Weltschmerz.

De studie keek naar een groep van 169 tieners in de leeftijd van 12 tot 15 en hoe hun hersenen zich ontwikkelden ten opzichte van hun zelfgerapporteerde gebruik van Facebook, Instagram en Snapchat.

Wanneer gebruikers die de onderzoekers als “gewoon” classificeerden – wat betekent dat ze hun accounts 15 of meer keer per dag controleerden – een spel speelden dat feedback modelleerde in de vorm van goedkeuring door leeftijdsgenoten, werden ze steeds gevoeliger voor die feedback. Hersenscans toonden verhoogde activiteit op gebieden die verband houden met beloningsverwerking, concentratie, regulering en controle, en de onderzoekers merkten op dat deze leken bij te dragen aan positieve feedbackloops, waardoor hun gevoeligheid voor goedkeuring door die leeftijdsgenoten verder toenam.

De tieners die aangaven hun sociale media maximaal één keer per dag te checken, vertoonden een overeenkomstige afname in activiteit op deze gebieden, wat suggereert dat ze minder bezorgd waren over feedback van leeftijdsgenoten of meer zelfbeheersing hebben over dwangmatig gedrag.

De onderzoekers erkende dat het onmogelijk was om aan de hand van de beperkte verzamelde gegevens te zeggen of het gebruik van sociale media ervoor zorgde dat de tieners meer bezorgd waren over feedback van hun leeftijdsgenoten, -of, dat er reeds bestaande patronen bestonden onder de tieners betreffende de beoordeling door leeftijdsgenoten, waardoor ze sneller geneigd waren hun accounts te checken. Bijvoorbeeld, ter bevestiging. De onderzoekers maakten echter wel duidelijk dat ze het eerste vermoedden.

“Tieners die geregeld hun sociale media checken, laten deze behoorlijk dramatische veranderingen zien in de manier waarop hun hersenen reageren, die mogelijk langetermijngevolgen kunnen hebben tot ver in de volwassenheid, een soort van voorbereiding op de ontwikkeling van de hersenen in de loop van de tijd,” vertelde studie co- auteur Eva Telzer aan de New York Times.

Ze voerde aan dat de overgevoeligheid van de ‘gewone gebruikers’ van sociale media niet goed of slecht was, maar slechts een aanpassing was betreffende het leven in een ‘steeds meer onderling verbonden wereld’.

Het bericht Sociale media veranderen de hersenen van kinderen – onderzoek verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Ook praten de twee over hoe op dit moment meer dan 50% van de vrouwen op 30-jarige leeftijd kinderloos is. De reactie die onder de video de meeste likes ontving klinkt als volgt:

‘Ik heb hier 35 jaar tegen gevochten. Ik ben een alleenstaande moeder van één kind geworden, heb nooit tijd met mijn kind kunnen doorbrengen, omdat ik altijd aan het werk was. Ik gaf het allemaal op 15 jaar geleden toen er een man langskwam die met me wilde trouwen. Ik stopte met werken en bleef thuis om onze kinderen op te voeden. Mijn jongste gaat in de herfst naar de universiteit en het was een geweldige ervaring om ze te zien opgroeien. Ik zou nooit meer terug willen naar het bedrijfsleven. Mijn man vindt het leuk om het geld te verdienen en ik ga hem dat laten doen. Het was een ellendig leven als alleenstaande moeder in een carrière. Nee, dank u wel. Ik ben uiteindelijk een bedrijf begonnen en ik vind het geweldig. Maar ik ben mijn eigen baas en ik heb mijn schema gekozen. Ik ben klaar met het luisteren naar de leugens. Ik wist dat het leugens waren, zelfs toen ik die leugens probeerde te volgen. Ik wist dat het een leugen was, want ik voelde me altijd uitgeput, had schuldgevoelens bij mijn moederschap en miste mijn kinderen. Nee, dank u wel. Feminisme is niets voor mij.’

Bekijk de video hieronder.

https://www.youtube.com/watch?v=7WlIIGxLe7o

Het bericht Dit is leugen die vrouwen generaties lang zal vernietigen – Jordan Peterson verscheen eerst op Café Weltschmerz.

‘Zo’n vijftien miljoen doses gentherapie van Pfizer zijn in aantocht’, meldde Children’s Health Defence (CHD) vorige week. De Amerikaanse regering promoot de experimentele behandeling. Veel mensen twijfelen echter, nog meer dan bij de vaccinaties voor volwassenen, of ze hun kinderen laten inenten. Alarmerende berichten over hartproblemen, bloedpropjes en andere complicaties staan een snelle en massale omarming van het vaccin voor kinderen in de weg. De onzekerheid over de effecten op lange termijn dragen nog meer bij aan de terughoudendheid.

CNN heeft samen met het Amerikaanse Sesamstraat een uitzending gemaakt om de zorgen over het vaccin bij de allerjongste jeugd weg te nemen en waar mogelijk te enthousiasmeren. Niet alleen over het vaccin overigens, maar ook over mondkapjes, handen wassen, verjaardagen op afstand en dergelijke.

Opa’s en oma’s

Sanjay Gupta, de medische correspondent van CNN, en journalist Erica Hill praten in de uitzending met Elmo, koekiemonster en de andere figuren van het kinderprogramma. Ze hebben het over de vermeende veiligheid van het vaccin, het pijnloze prikken, toffe pleisters en het beschermen van opa’s en oma’s. Ondertussen stellen ouders en kinderen via een videoverbinding vragen en schuiven artsen virtueel aan.

“Kan ik het vaccin ook al krijgen?” vraagt Elmo aan Gupta. “Het is alleen voor kinderen vanaf vijf jaar oud,” antwoordt de man van CNN, om eraan toe te voegen: “maar de wetenschappers doen hard hun best om dat te veranderen.” Hij spoort Elmo wel aan om zijn masker te blijven dragen, iets wat de bewoner van Sesamstraat maar al te graag doet.

Gupta

Op social media zijn de reacties op de campagne overwegend negatief. De bekende viroloog en immunoloog Robert Malone laat zijn ongenoegen blijken via Twitter: ‘Sanjay Gupta en CNN dachten misschien dat het schattig was, maar ze overtreden meerdere ethische grenzen. Ze verdienen vervolging en een boycot. Gupta zou zijn dokterstitel moeten inleveren. Serieus, stop. Dit is niet oké!’

Malone laat het er niet bij zitten, want een paar minuten later post hij een bericht  gericht aan Gupta, die het een paar weken geleden al zwaar te verduren kreeg toen hij te gast was bij podcastmaker Joe Rogan. ‘Klaag alstublieft bij alle Amerikaanse accreditatie-organisaties. Dr. Sanjay Gupta promoot vaccins zonder licentie bij kinderen. We kunnen het. We moeten dit doen. Dit moet stoppen.’

Please complain to all relevant US State licensing boards concerning Dr. Sanjay Gupta marketing unlicensed pediatric vaccines to children.

We can do this. We must do this. This must stop.https://t.co/b62xgUonNZ

— Robert W Malone, MD (@RWMaloneMD) November 8, 2021

Pfizer

Lai Dama reageert op Malone door een reclamevideo van Pfizer te plaatsen op Twitter. Want CNN heeft een uitzending met Sesamstraat gemaakt, maar wie spint er vooral garen bij een snelle verspreiding van het vaccin?, lijkt ze zich af te vragen.

In de video zegt een kind: “Iedereen wil een superheld zijn. Maar echte helden helpen anderen.” Kinderen ontwikkelen immers geen of nauwelijks klachten wanneer ze COVID-19 krijgen. Ze kunnen wel anderen helpen, zoals hun grootouders, is de boodschap.

Martha Rowen is het duidelijk niet eens met de manier waarop op het sentiment van de kinderen wordt ingespeeld:  ‘Ik kon het niet langer dan een paar seconden aanzien. Ze moeten worden aangeklaagd en Gupta zou zijn beroep niet meer mogen uitoefenen, op zijn minst.’

And Pfizer? What did they cross? pic.twitter.com/5LC8p4Rrpd

— ✨𝓛𝓪𝓲 𝓓𝓪𝓶𝓪✨ Per aspera ad astra 🇦🇷🇪🇦🇮🇪 (@lai_dama) November 8, 2021

Het bericht Hoe kinderen worden warm gemaakt voor de prik verscheen eerst op Café Weltschmerz.