‘Onder de AI Act gaan verschillende regels voor verschillende risiconiveaus gelden. Zo zijn real-time en remote biometrische identificatiesystemen, zoals gezichtsherkenning, een “onacceptabel risico”. Dat geldt ook voor sociale scoringssystemen die mensen op basis van gedrag, socio-economische status of persoonlijke eigenschappen beoordelen. Verder worden ook “cognitieve gedragsmanipulatie”, voorspellende politiesystemen en het scrapen van gezichtsafbeeldingen van internet of camera’s voor de aanleg van gezichtsherkenningsdatabases verboden.’

Het verbod op real-time gezichtsherkenning
Het Europese Parlement heeft besloten om real-time gezichtsherkenningstechnologie te verbieden als onderdeel van de AI Act. Dit betekent dat instanties en bedrijven niet langer deze technologie mogen gebruiken om individuen in real-time te identificeren. Waar dit besluit wordt toegejuicht door privacyvoorstanders en mensenrechtenorganisaties, zou het juist tegenslag voor de Great Reset zijn.

De Great Reset en mogelijke agenda’s
De Great Reset staat inmiddels bekend als de bredere, dictatoriale agenda van economische, sociale en technologische transformatie. Het WEF promoot de Great Reset als het herontwerpen van systemen en het bevorderen van duurzaamheid en gelijkheid, die essentieel zouden zijn voor het creëren van een betere toekomst. Gezichtsherkenningstechnologie wordt door het WEF genoemd als een instrument dat kan bijdragen aan deze transformatie door ‘het verbeteren van veiligheid, efficiëntie en personalisatie van diensten’.

Vragen die rijsen bij het verbod
Met het verbod op real-time gezichtsherkenning in de AI Act, rijst bij mij direct de vraag of er een addertje onder het gras zit. Sommigen suggereren dat dit verbod kan worden gezien als een beperking van technologische vooruitgang en een inbreuk op de potentieel positieve impact van gezichtsherkenningstechnologie op de samenleving. Ik denk echter dat er meer aan de hand is.

Hiernaast is niet bekend wie deze technologie stiekem toch wél (mogen) gebruiken. Is dit bijvoorbeeld een gevalletje ‘wij mogen geen geweer bezitten, maar de overheid wel’? Wordt met het verbod de schijn gewekt dat deze technologie nooit wordt gebruikt, zodat wij de ‘elite’ ook niet verdenken van het gebruik hiervan? Zijn er nog andere motieven achter dit verbod?

Of is het mogelijk dat er andere belangen in het spel zijn, die de Great Reset willen tegenhouden?

Privacy en ethische overwegingen
Het verbod op real-time gezichtsherkenning is in lijn met de groeiende zorgen van de burger over privacy en de mogelijke schendingen ervan door technologieën zoals gezichtsherkenning. Er zijn zorgen geuit over het risico op misbruik, discriminatie en schending van de rechten van individuen. Het Europese Parlement zegt dat het prioriteit heeft gegeven aan privacy en ethische overwegingen bij het nemen van dit besluit. Dit is echter nooit eerder een overweging geweest, dus waarom nu wel?

Vraag aan de lezer: Waarom heeft het Europese Parlement gekozen voor het verbod op real-time gezichtsherkenning?

Let op alternatieven
Hoewel de ‘Great Resetters’ mogelijk (waarschijnlijk niet) teleurgesteld zijn over het verbod op real-time gezichtsherkenning, is het belangrijk om alternatieve benaderingen te verkennen. Er zijn andere technologieën en methoden beschikbaar die de doelstellingen van de Great Reset kunnen ondersteunen, en hier moeten we niet van wegkijken.

Het is van cruciaal belang om voortdurend de impact van nieuwe technologieën en hun toepassingen te evalueren, met inachtneming van ethische en privacyoverwegingen, maar ook de mogelijke rol die deze kunnen spelen in het uitrollen van de agenda.

Debat: technologische vooruitgang niet per definitie ‘slecht’?
Uiteindelijk biedt het verbod op real-time gezichtsherkenning ook een kans om het debat over technologische ontwikkelingen en hun implicaties voor de samenleving voort te zetten. Het is belangrijk om open en constructieve discussies te voeren over de balans tussen technologische vooruitgang, privacybescherming en de realisatie van bredere maatschappelijke doelen. Op die manier kunnen we werken aan een toekomst waarin technologie en menselijke waarden hand in hand gaan, en waarin we streven naar een meer rechtvaardige samenleving.

Ogenschijnlijke tegenslag voor Great Reset:

Europees Parlement stemt voor verbod op real-time gezichtsherkenning en het gebruik van een sociaal kredietscoresysteem – AI Acthttps://t.co/r5H86FDeJM

Lijkt goed nieuws voor de 99%.

Zit er een adder onder het gras? pic.twitter.com/p77qyfRuL4

— Daan de Wit (@DaanDeWit) June 15, 2023

Het bericht Verbod op real-time gezichtsherkenning door Europees Parlement: Addertje onder het gras? verscheen eerst op Café Weltschmerz.

‘De eerste bemande, gemotoriseerd vlucht met een vliegtuig’

De eerste bemande, gemotoriseerde vlucht van een vliegtuig was door Russische uitvinder Alexander Mozhaysky, niet door de Wright Brothers. De Russische uitvinder Alexander Mozhaysky is de gebroeders Wright bijna 20 jaar voorgegaan met de eerste gemotoriseerde start. Echter, door semantische verschillen tussen ‘gemotoriseerde start’ en ‘duurvlucht’, is Mozhaysky’s uitvinding vaak vergeten.

In 1884 testte Mozhaysky een vliegtuig dat met controverse werd ontvangen, vooral door westerse bronnen. Desondanks erkent zelfs de officiële website van de Wright Brothers zijn prestatie. In 1909 verklaarden Russische kranten zijn vlucht als de ‘eerste gemotoriseerde vlucht’ ter wereld. Volgens Andrei Veimarn kon Mozhaysky’s vliegtuig theoretisch opstijgen met tegenwind. Dit zou hebben kunnen plaatsvinden op 20 juli, hoewel de datum niet duidelijk is vastgesteld. Het vliegtuig zou zijn eerste vlucht hebben gemaakt in Krasnoye Selo in 1884. Het argument tegen deze prestatie was dat het originele vliegtuig van Mozhaysky niet in staat was om op te stijgen vanwege een lage motorcapaciteit. Echter, met een krachtigere motor, waar Mozhaysky plannen voor had kort voor zijn dood, had het vliegtuig mogelijk kunnen vliegen.

Desondanks zou het vliegtuig hoogstwaarschijnlijk een korte gemotoriseerde vlucht van ongeveer 30 meter hebben gemaakt, maar het zou geen duurvlucht hebben kunnen maken vanwege de lage motorcapaciteit. Mozhaysky had al plannen om de motoren te upgraden van 10pk naar nieuwe van 50pk, maar helaas stierf hij voordat hij het werk kon voltooien. Wat interessant is, is dat westerse bronnen vaak niet vermelden dat Mozhaysky’s vliegtuig, ondanks dat het ongeveer 20 jaar voor de Wright Brothers was, verschillende vooruitstrevende functies had.

Het was ook het eerste vliegtuig ter wereld met alle sleutelcomponenten van een modern vliegtuig: romp, vleugel, voortstuwing, staart en onderstel. In feite was Mozhaysky’s ontwerp zijn tijd vooruit en superieur aan de Wright Flyer. Het had een staartconstructie voor hoogte- en richtingscontrole en een onderstel met wielen voor de landing, terwijl de Wright Flyer een primitieve ‘vleugelvervorming’ gebruikte voor het besturen van bochten en geen wielen had voor de landing. Mozhaysky’s vliegtuig leek in dat opzicht veel meer op een modern vliegtuigontwerp met echte hoogte- en richtingsmogelijkheden in de staartconstructie.

‘De Russen wonnen de ruimterace’

De lijst spreekt voor zich. Er was nooit sprake van een ruimterace. Het Russische ruimtevaartprogramma liep altijd voor op het Amerikaanse.

Kijk hier het het fragment terug.

Het bericht De bijzondere Russische technologie-claims uit ‘de Tafel van Festali’ #3 verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Het doel is ervoor te zorgen dat pasgeboren baby’s en jonge kinderen worden geïdentificeerd en gecontroleerd voor gezondheidsdoeleinden, zoals vaccinatie.

Een recent klinisch onderzoek naar hoe dit gaat met technologie die nu beschikbaar is, is gepubliceerd door de Amerikaanse National Library of Medicine.

Het werd uitgevoerd door de University of California San Diego – en de Universidad Autonoma de Baja California en Hospital Central in Mexico, beide in de stad Tijuana.

De studie merkt op dat terwijl volwassenen relatief gemakkelijk worden “verwerkt” door biometrische technologie, hetzelfde niet geldt voor zeer jonge mensen. Een probleem dat moet worden opgelost, in een wereld die volgens de auteurs van het onderzoek “in het algemeen” vraagt ​​om het gebruik van biometrie.

De niet-gerandomiseerde studie omvatte 500 kinderen in Mexico, gevolgd gedurende een periode van meer dan twee jaar van 2017 tot 2019, en van deze kinderen en pasgeborenen werden vingerafdrukken genomen om te voorzien in wat bekend staat als longitudinale (waarneming van veranderingen in de loop van de tijd in groepen proefpersonen) biometrische gegevens en systeemherkenning.

Uit de studie bleek dat de nauwkeurigheid van biometrische verificatie 77 procent succes had voor baby’s tot drie dagen oud, met behulp van de True Accept Rate (TAR), terwijl het steeg tot 96 procent voor vier dagen oude baby’s en ouder.

Toen de methode de hoogst gerangschikte matchscore was, gingen deze cijfers omhoog naar respectievelijk 86 en 97 procent nauwkeurigheid.

En hoewel de baby’s en peuters die voor het onderzoek werden gevolgd, ‘uitbesteed’ waren, d.w.z. Mexicaans, werd het biometrische apparaat dat voor het onderzoek werd gebruikt, ontwikkeld aan de Universiteit van Californië in San Diego.

En nu met deze “optimistische” resultaten, zouden degenen achter het apparaat het niet erg vinden om wat mogelijkheden voor het genereren van inkomsten te creëren..

Om het te commercialiseren, werken de onderzoekers samen met “goeroes” NEC die vingerafdrukken nemen – een bedrijf dat zichzelf vreemd genoeg adverteert als een bedrijf dat “een betere wereld orkestreert”.

En om het gebruik van het apparaat te rechtvaardigen, wendden de onderzoekers zich tot de VN:

“(…) deze gegevens suggereren dat een hoge-resolutie beeldvormingstechniek in de vrije ruimte de laatste leemte kan opvullen voor universele biometrie voor alle bevolkingsgroepen, zoals vereist door Duurzame Ontwikkelingsdoelstelling 16.9 van de Verenigde Naties.”

Het bericht Onderzoekers testen biometrische herkenning van pasgeborenen voor vaccinaties verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Enschede wordt er door media uitgelicht deze week omdat het onderwerp in de gemeenteraad werd behandeld. Het delen van foto’s van toilet, slaapkamer en zolder is echter onderdeel van een landelijke proef en betreft tientallen gemeenten. Belastingsamenwerking Oost-Brabant meldt dat meer dan tachtig gemeenten al gebruik maken een foto-app om de WOZ-waarde te bepalen.*

Begin deze maand kregen bewoners uit de wijken Hogeland-Velve en Enschede-Zuid een brief van het gemeentelijk belastingkantoor met de vraag of ze foto’s van hun interieur wilden delen voor het vaststellen van de WOZ-waarde. De reden: ‘Gegevens over de buitenzijde zijn bij ons bekend door bijvoorbeeld het bekijken van bouwtekeningen en (lucht-) foto’s. De gegevens van de binnenkant van een woning (bijv. de staat van de badkamer/keuken, onderhoud, etc. ) zijn lastiger te beoordelen.’

Motivatie

Doordat bewoners zelf foto’s kunnen opsturen, hoeft de gemeente geen schatting meer te maken en dat voorkomt terugvorderingen of juist teveel betaalde belasting. De woningeigenaar krijgt zo ‘een eerlijke belastingaanslag,’ is de presentatie van het idee.

Eigenaren van vrijstaande woningen en twee-onder-één-kappers zijn als eerste aan de beurt. Het is niet duidelijk waarom juist deze groep, en dat voedt allerlei speculaties. Krijgt de gemeente zo beter zicht op de bezittingen van haar (kapitaalkrachtige) inwoners? De meest wantrouwende mensen horen al de echo van ‘You’ll own nothing and be happy.’

Onbehagen

In de brief met persoonsgegevens staat een gekoppelde QR-code die hen toegang geeft tot een foto-tool. Het leidde in Enschede tot vele klachten. Het gaat om een flinke inbreuk op de privacy, meenden burgers. Wat gebeurt er met die beelden, wie heeft er toegang toe? Daarnaast speelden zorgen om de directe veiligheid een rol: “Iemand gaat binnenkijken om te kijken of er nog wat te halen valt, dat voelt niet fijn.”

Met de deadline van 30 oktober in het vooruitzicht begonnen veel inwoners alsnog te zweten, het gaat immers om een verzoek van een gemeentelijke instantie. Dus dan toch maar die foto’s delen? Dat de bewoners niet wettelijk verplicht zijn om mee te doen aan de pilot, wordt niet vermeld. “Er zijn ook mensen geweest die hebben gebeld en de gegevens via de telefoon hebben verstrekt,” zegt wethouder Financiën Marc Teutelink ter verdediging. Maar is dat een goed argument? Niet iedereen is zo assertief.

En zo groeide het onbehagen. De titel van een artikel in de regionale krant Tubantia is dan ook: ‘Het lijkt Noord-Korea wel.’ Een spoeddebat in de gemeenteraad volgde, op verzoek van de lokale afdelingen van D66 en de PVV. Lokale PVV-fractieleider Hidde Heutink: “Vindt u het niet heel eng, dat de overheid inwoners praktisch dwingt om, zonder bijvoorbeeld een huiszoekingsbevel, een kijkje te laten nemen in hun woning?”

Smart City

Enschede is een van de vele Smart Cities in Nederland. Hoewel er geen directe verwijzing van het gemeentelijk belastingkantoor of de gemeente zelf is naar de status als ‘slimme stad’, lijkt het te passen bij het concept ervan.

Begin 2022 stond er op de site van Café Weltschmerz een artikel over het fenomeen in Nederland en daarbuiten. Enschede kwam in dat artikel ruimschoots aan bod. Het artikel was op haar beurt weer een aanvulling op een gesprek tussen Pieter Stuurman en Antoon Huigens. Zij bespraken ‘mysterieuze witte kastjes’ in ‘slimme stad’ Apeldoorn.

Nieuwsbrief

*Een directe webpagina of iets dergelijks van de Rijksoverheid naar de landelijke pilot is voor dit artikel niet gevonden. Laat gerust een tip of link achter die leidt naar de directe bron.

Het bericht Overheid rekt grenzen van privacy op en vraagt burgers om interieurfoto’s verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Sinds 2017 onderzoeken de FBI en andere instanties Chinese aankopen van Amerikaans land in sectoren die grenzen aan kritieke infrastructuur, het gedrag van verdachte Chinese burgers, Chinese ambassades, consulaten en bedrijven die worden beschuldigd van samenwerking met ‘informatiehandel’.

Een van de meest alarmerende gevallen die door de FBI is ontdekt, is de in China gemaakte antenne-apparatuur van Huawei bovenop mobiele telefoontorens in de buurt van Amerikaanse militaire bases.

Volgens meerdere bronnen in een recente CNN-publicatie heeft de FBI vastgesteld dat Huawei-apparatuur zeer beperkte communicatie van het ministerie van Defensie kan vastleggen en verstoren, inclusief die worden gebruikt door het Strategisch Commando, dat toezicht houdt op de kernwapens van het land.

Onderstaande mini-docu van China Revealed zet uiteen hoe Huawei deze zeer waardevolle informatie tot haar beschikking kan stellen.

Het bericht Heeft Huawei waardevolle Amerikaanse kernwapeninformatie gestolen? verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Tijdens een paneldiscussie van het Aspen Security Forum eind juli vergeleek hij de wapenwedloop en de internationale afspraken tijdens de koude oorlog met de huidige tijd. Het ontbreekt de wereld nu aan coördinatie op het gebied van kunstmatige intelligentie. Met name de VS en China staan tegenover elkaar.

Gevaarlijke wapens

Doordat ze elkaar niet op de hoogte houden van de laatste ontwikkelingen, is de kans groot dat het wantrouwen tussen de wereldmachten groeit. Als ze elkaar daarentegen zouden informeren over waar ze mee bezig zijn, net zoals kernmachten elkaar in vroegere tijden lieten weten wanneer er een kernproef aankwam, is de kans veel kleiner dat het uit de hand loopt.

"We are not ready for the negotiations that we need." – @ericschmidt #AspenSecurity pic.twitter.com/As749t6ZyU

— Aspen Security Forum (@AspenSecurity) July 22, 2022

Waarden

Want dat is wat er volgens Schmidt dreigt te gebeuren. Hij ziet de zelflerende computersystemen als gevaarlijk. In die zin is hij wellicht een techpessimist of -realist: elke technologie heeft een keerzijde. Met een mes kun je een brood snijden of iemand doden, en de techmiljardair lijkt de mogelijkheid van artificial intelligence (AI) als militair wapen van de toekomst te zien.

Vice besteedde aandacht aan de uitspraken van Schmidt. ‘Mensen in machtige posities vrezen de nieuwe technologie en meestal doen ze dat op de verkeerde gronden.’

Mogelijk bagatelliseert het AI als gevaar: de vergelijking met de zelfrijdende auto is begrijpelijk, maar men moet ook kijken waar die AI- auto twintig jaar geleden naartoe reed. Of niet naartoe reed. Die bleef gewoon staan, omdat de technologie nog niet zover was. De ontwikkelingen gaan met andere woorden heel snel, en iemand die in het middelpunt van Silicon Valley stond/staat, heeft daar mogelijk wel kijk op.

In het artikel wordt Schmidt bovendien weggezet als iemand die niet begrijpt dat niet AI het probleem is, maar juist de mensen die de kunstmatige cognitiemodellen bouwen. Journalist van dienst Matthew Gault wijst naar Demis Hassabis, als baas van DeepMind een grote speler op AI-gebied. ‘Het gaat om de cultuur waar de makers uit voortkomen, de waarden die ze hebben,’ zegt hij.

Instincten

Hassabis staat niet alleen in zijn opvattingen. Maar valt er niet iets voor te zeggen dat dát juist een argument is om AI heel goed in de gaten te houden? Want leven we niet in een uiterst competitieve samenleving, een waar ideeën over winstmaximalisatie en technologische efficiëntie elkaar in een soortement van onttoverde wetenschapsreligie ontmoeten? Een waar de technologische vooruitgang de oerinstincten van macht en controle nog niet heeft kunnen uitbannen?

Schmidt luidt de noodklok en het is wellicht de moeite om daar naar te luisteren. Of hij de oplossing heeft, is een andere vraag. Technocracy News, dat het bericht van Vice heeft overgenomen, omschrijft de grote techspeler namelijk als een globalistische technocraat bij uitstek, erfgenaam van Henry Kissinger en lid van de Trilaterale Commissie. Wie het platform van Patrick Wood volgt, weet dat dat geen aanbeveling is.

Gelukkig kan ieder mens zelf nadenken over alternatieve manier om kunstmatige intelligentie een plek te geven in de wereld van morgen.

Het bericht Voormalig CEO Google vergelijkt kunstmatige intelligentie met massavernietigingswapens verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Het belooft heel wat. Oh, maar wat blijkt? Ook de Duitsers gaan met hun tijd mee en hebben het programma ‘Irre Visionen in Silicon Valley’, ofwel ‘vreemde visioenen in Silicon Valley’ voor vanavond 23:00 alvast online gezet. Hier is het programma van drie kwartier gewoon te bekijken.

Alert

Onder andere techfilosoof Jaron Lanier, oud-hoofdredacteur van Wired Chris Anderson, en andere ingewijden komen aan het woord. Er is ook aandacht voor Francis Haugen, de ‘Facebook-klokkenluider’ die in het najaar naar buiten kwam met info over de algoritmen van haar ex-werkgever. Blijf alert, want wat is haar agenda nu werkelijk?

Waarom Facebook-klokkenluider Francis Haugen geen held is

Risico’s

De Musks, Zukerbergs en andere techbazen waren niet beschikbaar voor de Duitse publieke omroep, maar ingenieur Han Zhang vertelt wel over Musks neuralinkproject: “We kunnen onze individualiteit kwijtraken.” Toch vindt hij het een prima project. Zegt het wat over de gemiddelde risico-analyse van een Brave New World rond San Francisco?

Het bericht Vreemde visioenen in Silicon Valley (met link) verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Het was de afgelopen maanden onderwerp van gesprek. Met name social media ‘watchers’, journalisten, Musk-fans en ‘strijders van het vrije woord’ keken met spanning naar de overnameperikelen.

Eerst vroeg de Tesla-ondernemer zijn vele volgers op Twitter of ze potentieel zagen in Twitter. Daarna werd hij grootaandeelhouder, bracht een overnamebod uit, zou zitting nemen in het bestuur van het social mediabedrijf, deed dat toch weer niet… en kocht het eind april alsnog. De opeenvolgende ontwikkelingen zijn door Café Weltschmerz op de voet gevolgd, gewikt en gewogen en hier terug te lezen.

Enthousiasme

De koop zorgde voor veel enthousiasme: berichten en accounts werden de laatste jaren geheel volgens de woke-trend verwijderd. Dat zorgde voor tegenzin onder veel gebruikers. Alternatieven zoals GETTR en Truth Social van Donald Trump zijn er wel, maar kunnen nog niet opboksen tegen het gebruikersbestand dat Twitter heeft opgebouwd. Als de Silicon Valley-ster alleen nog maar de puntjes op de i zou zetten, zou de vrijheid van meningsuiting op de grootste site voor korte berichten in het Westen weer terugkeren.

Maar er ging heel wat tijd overheen. Niet verwonderlijk wanneer men bedenkt dat het ging om een transactie van meer dan veertig miljard euro. Uiteindelijk is de deal toch afgeketst vanwege onduidelijkheid over het aantal bot-accounts. Dat zou veel hoger zijn dan Twitter doet geloven, meent Musk.

Censuur

Hieronder een post van een Twitteraar over een van de meest nijpende problemen van het platform: censuur. Hij/zij illustreert het met berichten over de zogeheten laptop from hell van Hunter Biden, de zoon van de Amerikaanse president.

De inhoud van de laptop wordt al jarenlang veronachtzaamd door ’traditionele media’ die de verhalen over de ex-verslaafde zoon van de politicus afdoen als complottheorie. Ook Twitter probeert met man en macht publicaties rond het thema weg te houden van het grote publiek.

Het is slechts een van vele voorbeelden. Eind 2021 werd het account van Dr. Robert Malone verwijderd wegens zijn visie op corona en vorige maand was de Canadese psycholoog Jordan Peterson aan de beurt. Twitter schorste zijn account vanwege ‘deadnaming:’ een poging iemands genderidentiteit te ontkennen, belachelijk te maken of onderuit te halen.

Twitter employees rn 🥵pic.twitter.com/ZLMxAyPFML

— Being Libertarian (@beinlibertarian) July 11, 2022

Lachen

In de voorlopige overeenkomst werd een deal gesloten dat Musk een miljard dollar aan Twitter zou betalen wanneer de deal niet door zou gaan. Maar het mediabedrijf wil meer. Het kondigt juridische stappen aan na het afketsen van de overeenkomst maar de SpaceX-miljardair lacht erom.

Op Twitter (ironisch?) schrijft hij: ‘Ze zeiden dat ik Twitter niet kon kopen. Daarna wilden ze geen informatie over bots bekendmaken. Nu willen ze me dwingen om Twitter te kopen en moeten ze informatie over bots aanleveren in de rechtszaal.’ Bij elke zin staat een plaatje afgebeeld van de steeds harder lachende Zuid-Afrikaan.

pic.twitter.com/JcLMee61wj

— Elon Musk (@elonmusk) July 11, 2022

Volgende stap

Het aandeel Twitter daalde met bijna tien procent nadat bekend werd dat de overname definitief niet doorging. Vergeleken met het bedrag dat Musk overhad voor alle aandelen tezamen, is de daling nog groter.

Volgens een artikel van USA Today heeft de gehele gang van zaken het Big Techbedrijf geen goed gedaan. De komende midterm elections echter, de verkiezingen voor de Amerikaanse senaat, compenseren het verlies mogelijk toch. Miljoenen gebruikers zullen Twitter gebruiken om hun steun en/of afkeur voor de Republikeinen dan wel de Democraten kenbaar te maken op het virtuele podium.

Musk doet alsof hij wel kan lachen om de mislukte afloop. Wat hij er in werkelijkheid over denkt, blijft gissen. Had hij al voorzien dat de deal niet door zou gaan, maar wou hij Twitter een gevoelige slag toebrengen, om vervolgens zelf een mediakanaal op te zetten? In dat geval heeft Musk de hele wereld om de tuin geleid met een uitgekiend schaakspel.

Was het een impulsieve actie van meer dan 40 miljard euro, of ging hij niet over een nacht ijs en had hij echt zijn zinnen gezet op Twitter? Waar leidt dit toe? Een van de meest populaire Twitteraars ter wereld zal het zijn bewonderaars ongetwijfeld via Twitter laten weten.

Het bericht Elon Musk koopt Twitter toch niet. Wat is zijn volgende stap? verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Ehret geeft de lezer de kans om zijn inzicht te verdiepen in de achtergronden van de huidige crisis of tweesprong. Vervolgen we als mensheid de weg van technologie en bureaucratie (technocratie) en bestuur, van cybernetica, machtsconcentratie  en cognitieve specialisatie? Of heeft die tendens juist zijn grenzen bereikt? Lees hieronder meer en bepaal met de kennis van de (historische) achtergronden je eigen standpunt.

The Revenge of the Malthusians and the Science of Limits

Het bericht De wraak van Malthus: over de achtergronden van technocratische opmars verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Nieuwsuur besteedt aandacht aan “onorthodoxe maatregelen naarmate de klimaatcrisis* ontwrichtender wordt.” Het dimmen van de zon is mogelijk “door een permanent wolkendek te maken. Daarvoor zijn vliegtuigen nodig die aerosolen in de stratosfeer brengen.” Uit dezelfde uitzending: “Wie zeewater opspuit creëert mist, wat het zonlicht zal weerkaatsen, waardoor het zeewater afkoelt.

Kostbaar

De Climate Overshoot Commission is een internationale commissie die kijkt naar technieken die aarde kunnen afkoelen. Commissielid Laurence Tubiana komt ook in de uitzending voor. Ze benadrukt dat het terugbrengen van broeikasgassen de prioriteit heeft maar dat het sleutelen aan geologische fenomenen “een soort verzekeringspolis” is. Een dure verzekeringspolis die gepaard gaat met grote investeringen.

In CO2-stofzuigers bijvoorbeeld. Ingenieur Hans de Neve werkt eraan, zo laat hij het actualiteitenprogramma weten. Hij vergelijkt zichzelf met IJslandse producenten van de CO2-afvangers,en wil zijn producten tien keer efficiënter maken. Maar in IJsland lukt het nu om 4000 ton CO2 uit de lucht te halen. ‘Dat is wat de wereld in drie seconden uitstoot.’

Ook al lukt het Neve dus zijn concurrent voorbij te streven, dan nog is het geheel erg kostbaar in termen van geld én energie. De Neve geeft toe dat er miljoenen moeten worden geproduceerd en dat die productieschaal wellicht in de auto-industrie bestaat maar “totaal nog niet voor dit soort apparaten.”

Onvoorzien

Dus de tijd dringt, de baten zijn onzeker en de kosten zijn torenhoog. En dan zijn er ook nog de averechtse effecten voor mens en natuur. Terwijl alle aandacht uitgaat naar de CO2-uitstoot als grote boosdoener, kan het volgens Russchenberger zomaar ineens dat gebeuren dat de “sub-sahara meer en meer neerslag krijgt en de amazone minder.”

Een verstoring van een wereldwijd ecosysteem dus met gevolgen voor de bodem, dier- en plantensoorten, landbouw en meer. En bovendien, wie beslist over de toepassing van de manipulatietechnieken, mag een land zomaar bepalen dat ze technofix inzetten? Ofwel “wie is de baas van het weer?”

Hoop

Tubania begrijpt dat de klimaatmanipulaties van het ene land impact hebben op het andere. “Sommige ontwikkelingen zijn erg riskant. Maak dat openbaar. Dat kan landen aanmoedigen om minder uit te stoten. Dat hoop ik althans.”

Hoe moet dat concreet eruit zien? ‘Kunnen jullie minder uitstoten want anders gaat China noodgedwongen verder met haar klimaatmanipulatie? Zal dat wat uithalen? Het gaat tenslotte om ontwikkelingen die evengoed als een vorm van (klimatologische) oorlogsvoering kunnen dienen:  ‘Stop, hou op, doe dit niet want we hebben geen water meer?’

Overmoed

De Climate Overshoot Commission zal volgend jaar een rapport presenteren dat in de VN zal worden besproken. Ondertussen lijkt het erop dat science fiction door de werkelijkheid is ingehaald. Datgene dat tot voor kort nog werd gezien als complottheorie (‘chemtrails, anyone?’), krijgt nu een plek bij Nieuwsuur.

Ze hebben het bij Nieuwsuur onironisch over “chemtrails”; de zon dimmen door wolken “witter te maken” en zooi in de lucht te spuiten.

— Camille 🍈 (@CamilleScholtz) June 19, 2022

Er zijn mensen die de ontwikkelingen aanmerken als een vorm van hybris, overmoed. Ze zien het sleutelen aan de meest fundamentele natuurwetten als een voorbeeld van technocratie in zijn meest extreme vorm.

Visionair?

Ter lering en vermaak onderstaand fragment van The Simpsons, dat door sommige mensen voorspellende dan wel voorspellend programmerende kwaliteiten krijgt toebedeeld.

Montgomery Burns, de vrekkige en wrede baas van de kernenergiecentrale van Springfield, was in de jaren ’90 al van plan de zon te blokkeren. Dat gaat zelfs zijn assistent, mr. Waylon Smithers, te ver: “Ik wil hier part noch deel aan hebben, het is duivels gewetenloos.”

*Tegengeluid

Café Weltschmerz geeft wat betreft het klimaat regelmatig ruimte aan een tegengeluid. De meeste media doen geloven dat er inmiddels een wetenschappelijke consensus is bereikt over de opwarming van de aarde en de rol van de mens en CO2 daarin.

Er zijn echter ook wetenschappers die dit in twijfel trekken. Tegen de klippen op- want hun boodschap is maatschappelijk immers onverantwoord, financiering voor onderzoek krijgen ze niet rond en vele media negeren ze- blijven ze zich inzetten voor een ander geluid.

Hier is een (niet volledig) overzicht van ‘klimaatgasten’ en berichten over het klimaat die bij Café Weltschmerz aan bod zijn gekomen. Onderstaand een gesprek tussen Karel Beckman en Marcel Crok van Clintel (Climate Intelligence).

Gevangen in de klimaatfuik | Karel Beckman met Marcel Crok

Het bericht Is klimaatmanipulatie spelen met vuur? “Het is duivels gewetenloos” verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Het is een cliché: met een mes kun je een operatie uitvoeren of een boterham snijden, of iemand doden. Het is niet zozeer dat techniek op zich gevaarlijk is, maar de wijze waarop het wordt ingezet kan beangstigend zijn. Zeker wanneer het China betreft, een land dat door velen wordt gezien als een surveillance-nachtmerrie. Het is in dat land dat onderzoekers werkten aan drones die als een perfect geprogrammeerde roedel recht op hun doel afgaan. Op zijn best een indrukwekkend staaltje techniek, een stel digitaal zoemende bijen die op zoek gaat naar de meest efficiënte manier om van A naar B te komen. En je zou er maar liggen, in de spleet van de gletsjer, moederziel alleen en aan de goden overgeleverd. Wat zou het dan niet prachtig zijn als er een drone een overlevingspakket kwam afleveren.

Maar wat als je nu bedrijf X, tegenstander Y of overheid Z achter je aan krijgt? Wat kun je dan nog uitrichten tegen de macht en middelen die hen ter beschikking staan? Dan sta je machteloos. Lees in dit artikel van The Telegraph veel meer over het project. Hieronder een kort maar duidelijk filmpje van anderhalve minuut.

Het bericht Geen ontsnappen mogelijk: dit is hoe een zwerm Chinese drones op jacht gaat (video) verscheen eerst op Café Weltschmerz.

Landen over de hele wereld schaffen hun Covid-maatregelen, mondkapjes en sociale afstandsregels volledig af. Hiermee lijkt Covid voorbij te zijn en lijkt men de strijd om vrijheid te hebben gewonnen, toch?

Nou, niet precies. Waar het pandemienarratief vervaagt en corona lijkt uit te sterven, zijn vaccinpaspoorten nog springlevend.

Deze week, terwijl de ogen van de wereld gericht zijn op Oekraïne en de volgende propagandagolf, lanceert de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) een initiatief om een ​​”vertrouwensnetwerk” te creëren voor vaccinatie en internationaal reizen. In een rapport dat vorige week in Politico werd gepubliceerd staat het volgende:

“WHO maakt stappen betreffende een internationaal ‘vaccinatiepaspoort.’”

Het artikel citeert Brian Anderson, mede-oprichter van het Vaccination Credential Initiative (VCI), dat zichzelf omschrijft als:

‘Een vrijwillige coalitie van openbare en particuliere organisaties die zich inzetten om individuen toegang te geven tot verifieerbare klinische informatie, waaronder een betrouwbare en verifieerbare kopie van hun vaccinatiegegevens in digitale of papieren vorm met behulp van open, interoperabele normen.’

Ze zijn, om de glans van het PR-bureau van deze uitdrukking te verwijderen, een gezamenlijk project van het bedrijfsleven en de overheid dat onderzoek doet naar en het promoten van digitale medische identificatiepapieren.

Kortom: vaccinatiepaspoorten.

De VCI bestaat sinds januari 2021 en de lijst van “leden” is zeer onthullend, zo zijn Google, Amazon, tientallen verzekeringsmaatschappijen, ziekenhuizen, “bio-beveiligingsbedrijven” en schijnbaar elke grote universiteit in de VS lid.

Het wordt geleid door een bestuursgroep die bestaat uit vertegenwoordigers van Apple, Microsoft, de MAYO Clinic en de MITRE Corporation. MITRE is een door de overheid gefinancierde onderzoeksorganisatie die miljarden dollars kost.

Anderson – die een medewerker was van MITRE voordat hij de VCI oprichtte – vertelt Politico dat het huidige systeem van internationale reis- en vaccinregistraties ‘stukje bij beetje, niet gecoördineerd en van natie tot natie wordt gedaan.’ “Het kan een echte uitdaging zijn.”

De besprekingen over een internationaal “pandemisch verdrag” begonnen op 1 maart 2022 in Genève en elke eventuele overeenkomst zal ongetwijfeld besluiten bevatten over de kwestie van internationale vaccincertificering. Als de VCI erbij betrokken is – en met hun ‘geldschieters’ zullen ze dat ongetwijfeld zijn – zal elk internationaal systeem waarschijnlijk gebaseerd zijn op hun SMART Health Cards-systeem.

SMART Cards in de VS – Een heimelijk federaal vaccinatiepaspoort

De SMART Health Cards van VCI zijn de dominante technologie in het opkomende gebied van biosurveillance en “inoculatiecertificering”. Ze zijn al geïmplementeerd door 25 verschillende Amerikaanse staten, plus Puerto Rico en DC, en zijn daarmee de facto het nationale paspoort van de VS geworden.

In een artikel van Forbes (dat niet veel meer is dan een advertentie) staat:

‘Hoewel de regering van de Verenigde Staten geen federale digitale vaccinatiepas heeft afgegeven, is er toch een nationale norm ontstaan.’

Ze gebruiken het woord ‘ontstaan’ alsof het een natuurlijk, organisch proces is. Maar dat is het niet.

De Amerikaanse regering heeft, in tegenstelling tot veel Europese landen, geen eigen officieel vaccinpaspoort afgegeven, wetende dat een dergelijke stap het meer libertair neigende Amerikaanse publiek zou afschrikken, om nog maar te zwijgen over de kwestie van staats- versus federale wetgeving.

Met de SMART-kaarten kunnen ze dit probleem omzeilen. Ze worden alleen door elke staat afzonderlijk geïmplementeerd via overeenkomsten met VCI, dat technisch gezien een particuliere entiteit is. Omdat de SMART-kaarten echter indirect worden gefinancierd door de Amerikaanse overheid, maakt hun implementatie in elke staat ze tot een nationale standaard, behalve in naam.

Het Politico-artikel herhaalt de bewering dat de VS geen nationaal systeem heeft, en voegt eraan toe dat de VS ook geen federale vaccindatabase heeft:

‘De Biden-administratie heeft gezegd dat het geen digitale inloggegevens zou verstrekken en geen normen heeft uitgerold voor vaccinreferenties die het zou uitgeven. Dat de VS geen nationale inentingsdatabase hebben, compliceert de situatie .’

De verborgen propagandaboodschap hier onderstreept wat de regering niet heeft en niet weet. De suggestie is dat het SMART-systeem volledig los staat van de overheid, dat het een privébedrijf is dat uw medische dossiers nooit met de staat zou delen. De vraag is of dit de waarheid is, en wie dit zal geloven.

SMART Health Cards worden beheerd door VCI, dat is gemaakt door de MITRE Corporation, dat wordt gefinancierd door de regering van de Verenigde Staten.

Als u SMART toegang geeft tot uw medische dossiers, is het zeer waarschijnlijk dat de Amerikaanse overheid en haar instanties deze in handen zullen krijgen. Ze hebben misschien geen eigen database, maar ze zullen toegang krijgen tot de database van MITRE, wanneer en als ze die achten ‘nodig’ hebben. Hetzelfde geldt voor Apple, Amazon, Google en Microsoft.

Dit laat zien hoe publiek-private samenwerkingen in perfecte symbiose werken. Bedrijfsreuzen dienen als front voor overheidsprogramma’s en in ruil daarvoor krijgen ze een groot deel van de winst, ‘bailouts’ als ze nodig zijn, en regelgevende “hervormingen” die hun kleinere concurrenten verlammen.

Sociale media

Quasi-monopoliën zoals Facebook en Twitter verzamelen gegevens voor de overheid en censureren iedereen die hen wordt opgedragen, waarna ze worden beloond met “regulering” die hen nauwelijks schaadt, terwijl ze zich richten op kleinere bedrijven zoals Gab, Parler of Telegram.

De SMART Health Cards vallen duidelijk in dit model.

Microsoft, Google et al. nemen overheidsgeld aan om de technologie voor de kaarten te helpen creëren, ze voeren vervolgens het programma uit, verzamelen en slaan de gegevens op en stellen deze beschikbaar aan de overheid wanneer daar om gevraagd wordt. Hierdoor kan de federale overheid “naar waarheid” beweren dat ze geen federaal paspoortsysteem implementeert, OF geen vaccinatiedatabase bijhoudt, terwijl ze technische giganten uitbesteden om het voor hen te doen.

Dit systeem van achterdeur-overheidssurveillance verspreidt zich al over de VS -en de rest van de wereld, en het ziet ernaar uit dat het ook een rol zal spelen in een toekomstig “pandemisch verdrag”.

Het bericht WHO implementeert via heimelijke omweg vaccinatiepaspoort door samenwerking met Big Tech verscheen eerst op Café Weltschmerz.