Een wereld vol chaos

Angst en onzekerheid

leiden ons tot vrijwillige slavernij,

Door: Shohreh Feshtali

Overal ter wereld zien we hetzelfde patroon: groeiende onrust, toenemende onveiligheid, geweld op straat, en overheden die de controle verliezen of moedwillig wegkijken.

Van rellen in Amerikaanse steden tot oorlogsdreiging in Europa en het Midden-Oosten. Van verdwijnende meisjes in Iran tot uit de hand lopende inflatie in Europa en Amerika. Het is alsof de wereld aan het afbrokkelen is — maar is deze chaos toeval, of is het georganiseerd?

Steeds vaker dringt het besef door: dit is geen spontane aaneenschakeling van crises. Dit is een gestructureerd scenario, een strategie die ons stap voor stap richting een “oplossing” duwt die al lang klaar ligt: een wereldwijde overheid. Een ‘One World Government’.

In plaats van sterke nationale staten die hun eigen mensen beschermen, krijgen we een centrale macht die beweert boven de chaos te staan — en daarmee absolute macht naar zich toetrekt.

Want als overheden het zogenaamd niet aankunnen;

als misdaad, armoede, oorlog en onveiligheid wereldwijd toenemen, wat zal de massa dan roepen? “Help ons, red ons!”

En wie zal er dan opstaan? Niet gekozen leiders uit eigen land, maar technocraten, internationale instellingen, de elite — zonder binding, zonder wortels, zonder verantwoording.

In Iran verdwijnen dagelijks jonge meisjes. Ze worden ontvoerd, misbruikt, vermoord. De lichamen worden na dagen teruggevonden, vaak met sporen van marteling. In Amerika branden steden na politieke provocaties. In Europa voelen mensen zich onveilig, verlaten door hun eigen bestuur. Inflatie sloopt spaargeld, voedsel wordt onbetaalbaar, gezinnen trekken het niet meer. Overal zie je dezelfde pijn, dezelfde woede. En het systeem lijkt het allemaal toe te laten. Of erger: aan te moedigen.

Waarom? Omdat angst mensen kneedbaar maakt. Angst breekt weerstand. En als de wereld straks murw is geslagen, zal men smeken om orde — tegen elke prijs. Weten wij het nog? De corona periode? Dan wordt vrijheid ingeruild voor veiligheid, zelfstandigheid voor controle, diversiteit voor uniformiteit.

Een wereldregering klinkt in theorie als harmonie. Maar in werkelijkheid betekent het: totale controle. Eén systeem, één waarheid, één digitale identiteit, één standaard voor gedrag, bezit en denken. Wie zich niet conformeert, wordt uitgesloten, gecensureerd, financieel gestraft of simpelweg uitgewist.

Wat resteert dan nog van onze menselijkheid, van onze unieke culturen, van onze nationale trots? Wat blijft er over van het vrije woord, het geloof, het gezin?

De onrust die we vandaag zien, is geen eindpunt — het is een middel. Een schaakzet in een groter spel. Als we dit niet doorzien, zullen we straks wakker worden in een wereld waar alles zogenaamd “georganiseerd” is — maar waarin niets meer van onszelf is.

Hoe vrij zijn we nog? En hoeveel is er al van ons afgenomen — zonder dat we het doorhadden?

Het is tijd dat we wakker worden. Niet in paniek, maar met heldere blik. Niet in angst, maar met moed. Want vrijheid geef je niet zomaar op — die verdedig je, tot het bittere eind.

Shohreh Feshtali